Pippo - Threshold of Goodbyes

Ορια των Αποχαιρετισμών
Η πόρτα μένει ορθάνοιχτη, μια ανοιχτή πληγή ανάμεσα στη ζωή που είχαμε και το κενό που εσύ αναζητάς. Μείνομαι κοντά στο πιάνο, τα δάχτυλά μου διαγράφουν τη σκόνη πάνω στο ξύλο. Δεν γυρίζεις πίσω, και ίσως αυτή είναι η πιο ήπια ευσπλαχνία που θα μπορούσες να μου δώσεις. Ο κόσμος έξω είναι πολύ φωτεινός, πολύ όμορφος για το βάρος στην καρδιά μου. Βλέπω το ύφασμα του φορέματός σου να χορεύει στο αεράκι, μια πρόσκαιρη υπόσχεση ενός καλοκαιριού που έχει ήδη μετατραπεί σε φθινόπωρο μέσα στην βαριά μου καρδιά.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μοναδικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Σ framing: Ανέκλειος (οι πλευρές είναι βαμμένες, εξωτερικό κάδρο δεν περιλαμβάνεται)
* Αθεντικοποίηση: Υπογεγραμμένο σε αντίτυπο· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Διαχείριση: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Monza) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήρεμο τοπίο μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεαλισμού. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Μετζιόρε. Το υπόβαθρό του είναι εμφανές στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια βυθιστική πράξη. Ασχολείται με τους ήρωές του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο οριοθετεί και τον καλλιτέχνη. Δεσμευμένος και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί μηδενικό ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στα έργα του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακεκομμένων από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo επινοεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, οξείες σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες λαχτάρας και χάρης.