Pippo - The Last Quiet Mile

The Last Quiet Mile
Αυτή η διαδρομή είναι στενότερη απ’ ό,τι παλιότερα, ή ίσως απλώς μεταφέρω περισσότερα βάρη. Παρακολουθώ την λευκή γούνα του συντρόφου μου να λικνίζεται με κάθε βήμα, ένας μικρός φάρος φωτός σ’ αυτόν τον όλο και πιο βαθύ ιώδες κόσμο. Κατευθυνόμαστε προς τον τόπο όπου η γη συναντά τα αστέρια, αφήνοντας πίσω τα βαριά πετρώματα της πραγματικότητας. Η φούστα μου φτερουγίζει σαν κουρασμένο φτερό, και αναρωτιέμαι αν η σελήνη είναι μοναχική εκεί πάνω στο βελούδινο κουτί της. Προχωρούμε, δύο φαντάσματα που αναζητούν ένα σπίτι.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Ύψος × Πλάτος × Βάθος)
* Μέσο: Αρχικό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρεμάστρα)
* Κολλάρισμα: Χωρίς κορνίζα (τα ποντίκια έχουν βαφτεί στις άκρες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Logistics: Επαγγελματικά συσκευασμένα και πλήρως ασφαλισμένη μεταφορά από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαβαίνουν το ήσυχο έδαφος ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, κατέληξε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ενώνονται όμως με μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, μπαίνοντας νοερά στης καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνείες. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να πατήσει στη σκηνή και να καταλάβει την ιστορία μόνος του.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και στο αθέατο οριοθετεί επίσης τον καλλιτέχνη. Γιατρεύεται και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή αποτύπωση, αποφεύγει τα κοινωνικά δίκτυα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκουμε στο έργο του.

Με μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακόπτονται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo εξελίσσει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι εικόνες του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτερούς σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.