E. Pérez Lezcano - “Tocar para Olvidar” XL (No Reserve)






Είναι κάτοχος πτυχίου στην ιστορία της τέχνης και μεταπτυχιακού τίτλου στη διαχείριση τεχνών και πολιτισμού.
5 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 131562 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Πρωτότυπο ακρυλικό έργο σε καμβά από τον E. Pérez Lezcano με τίτλο “Tocar para Olvidar” XL, κυβιστικό πολύχρωμο πορτρέτο, 100 × 70 cm, έτος κατασκευής 2026, ιδιοχειρώς υπογεγραμμένο πιστοποιητικό γνησιότητας περιλαμβάνεται, αποστέλλεται χωρίς κορνίζα σε σκληρό σωλήνα.
Περιγραφή από τον πωλητή
“Παίζοντας για να Ξεχάσω”
Καλλιτέχνης: πρωτότυπη εργασία της καλλιτέχνις E. Pérez Lezcano
Τεχνική: Ακρυλικά σε καμβά
Διαστάσεις: 70x100 εκ
Παρουσίαση: Το έργο αποστέλλεται χωρίς τελάρο, προσεκτικά συσκευασμένο σε μεταλλικό σωλήνα χαρτονιού για τη μέγιστη προστασία.
COA: Περιλαμβάνει πιστοποιητικό γνησιότητας χειρόγραφα υπογεγραμμένο από την καλλιτέχνη.
Σε αυτό το έργο, ο κυβισμός μετατρέπεται σε μέσο μετάφρασης μιας συναισθηματικής εμπειρίας. Η φιγούρα του μουσικού αναδύεται ως κατασκευή επίπεδων που αποσυναρμολογούν και επαναργανώνουν το σώμα και το πρόσωπο, επιτρέποντας μια ανάγνωση ταυτόχρονης πρόσβασης σε διάφορες όψεις του υποκειμένου. Δεν υπάρχει μια μονή προοπτική, αλλά μια υπέρθεση ματιών που αποκαλύπτουν ένα εσωτερικό κράτος.
Η κιθάρα λειτουργεί ως δομικός και συμβολικός άξονας. Δεν είναι απλώς ένα όργανο, αλλά μια επέκταση του ίδιου του σώματος, ένα κανάλι μέσω του οποίου εκφράζεται το συναίσθημα. Η κίνηση του να παίζει δεν παρουσιάζεται ως πράξη, αλλά ως ανάγκη: ένας τρόπος επεξεργασίας αυτού που δεν μπορεί να ειπωθεί.
Τα στοιχεία του περιβάλλοντος, όπως το κρασί ή το τραπέζι, δεν λειτουργούν ως απλά αξεσουάρ, αλλά ως σημεία αγκύρωσης του καθημερινού που αντιπαραβάλλεται με την ένταση της στιγμής. Αυτή η ένταση ανάμεσα στο οικείο και το κοινόχρηστο ενισχύει την αίσθηση μιας σκηνής σε ακινησία, όπου ο χρόνος φαίνεται να διευρύνεται.
Το χρώμα εντείνει αυτό το συναισθηματικό κλίμα. Οι ζεστοί τόνοι, γεμάτοι ενέργεια, συνυπάρχουν με πιο κρύα πεδία που σταθεροποιούν τη σύνθεση, δημιουργώντας μια δυναμική ισορροπία που στηρίζει την εικόνα. Αυτή η χρωματική σχέση λειτουργεί ως ο οπτικός ισοδύναμος ήχος: ρυθμός, παύση και αντήχηση.
«Παίζοντας για να Ξεχάσω» δεν περιγράφει έναν μουσικό, αλλά ένα κράτος ενδοσκόπησης. Σε αυτήν τη θραύση, ο κυβισμός παύει να είναι απλώς μια μορφολογική δομή και μετατρέπεται σε γλώσσα ικανή να εκφράζει το αόρατο: την προσπάθεια μετατροπής του συναισθήματος σε ήχο και του ήχου σε σιωπή.
“Παίζοντας για να Ξεχάσω”
Καλλιτέχνης: πρωτότυπη εργασία της καλλιτέχνις E. Pérez Lezcano
Τεχνική: Ακρυλικά σε καμβά
Διαστάσεις: 70x100 εκ
Παρουσίαση: Το έργο αποστέλλεται χωρίς τελάρο, προσεκτικά συσκευασμένο σε μεταλλικό σωλήνα χαρτονιού για τη μέγιστη προστασία.
COA: Περιλαμβάνει πιστοποιητικό γνησιότητας χειρόγραφα υπογεγραμμένο από την καλλιτέχνη.
Σε αυτό το έργο, ο κυβισμός μετατρέπεται σε μέσο μετάφρασης μιας συναισθηματικής εμπειρίας. Η φιγούρα του μουσικού αναδύεται ως κατασκευή επίπεδων που αποσυναρμολογούν και επαναργανώνουν το σώμα και το πρόσωπο, επιτρέποντας μια ανάγνωση ταυτόχρονης πρόσβασης σε διάφορες όψεις του υποκειμένου. Δεν υπάρχει μια μονή προοπτική, αλλά μια υπέρθεση ματιών που αποκαλύπτουν ένα εσωτερικό κράτος.
Η κιθάρα λειτουργεί ως δομικός και συμβολικός άξονας. Δεν είναι απλώς ένα όργανο, αλλά μια επέκταση του ίδιου του σώματος, ένα κανάλι μέσω του οποίου εκφράζεται το συναίσθημα. Η κίνηση του να παίζει δεν παρουσιάζεται ως πράξη, αλλά ως ανάγκη: ένας τρόπος επεξεργασίας αυτού που δεν μπορεί να ειπωθεί.
Τα στοιχεία του περιβάλλοντος, όπως το κρασί ή το τραπέζι, δεν λειτουργούν ως απλά αξεσουάρ, αλλά ως σημεία αγκύρωσης του καθημερινού που αντιπαραβάλλεται με την ένταση της στιγμής. Αυτή η ένταση ανάμεσα στο οικείο και το κοινόχρηστο ενισχύει την αίσθηση μιας σκηνής σε ακινησία, όπου ο χρόνος φαίνεται να διευρύνεται.
Το χρώμα εντείνει αυτό το συναισθηματικό κλίμα. Οι ζεστοί τόνοι, γεμάτοι ενέργεια, συνυπάρχουν με πιο κρύα πεδία που σταθεροποιούν τη σύνθεση, δημιουργώντας μια δυναμική ισορροπία που στηρίζει την εικόνα. Αυτή η χρωματική σχέση λειτουργεί ως ο οπτικός ισοδύναμος ήχος: ρυθμός, παύση και αντήχηση.
«Παίζοντας για να Ξεχάσω» δεν περιγράφει έναν μουσικό, αλλά ένα κράτος ενδοσκόπησης. Σε αυτήν τη θραύση, ο κυβισμός παύει να είναι απλώς μια μορφολογική δομή και μετατρέπεται σε γλώσσα ικανή να εκφράζει το αόρατο: την προσπάθεια μετατροπής του συναισθήματος σε ήχο και του ήχου σε σιωπή.
