Sylvain Barberot - Echo

«Echo» είναι ένα από τα έργα που προέρχονται από μια σειρά έργων με τίτλο «επιτάφιος». Αυτά αποτελούν έναν ποιητικό τρόπο να αγκαλιάσει κανείς τον θάνατο με ποίηση, επιλέγοντας μια λέξη που έχει επιλεγεί για να τον υπερβεί. Η χάραξη αναδεικνύεται με χρυσό 22 καρατίων, όπως για να θυμίζει την μνημειακή εικονογραφία της τελευταίας κατοικίας.
Και αν ο λίθος μπορούσε να γίνει ο αντίλαλος της γης πάνω σε μια γραμμή κορυφής; Οι νεκροί μας είναι οι αντίλαλοι στους οποίους είμαστε ο φωνητικός τους. Τους μεταφέρουμε και στη σάρκα, είμαστε απλώς παρατάσεις της παλιάς τους ύπαρξης, όπως ένας σιωπηλός αντίλαλος.

Διεθνής καλλιτέχνης, του οποίου το έργο στηρίζεται στον διχασμό που υπάρχει ανάμεσα στη μνήμη και τη λησμονιά. Η μνήμη κατά την άποψή μου είναι το αναγκαίο στοιχείο που συνδέει το σώμα μας με τον κόσμο. Ωστόσο, και ενώ ο πολιτισμός μας κοπιάζει να χαράξει την ιστορία με το σμίλι, προσπαθώ να αναστείλω, να αποδομήσω, ακόμη και να εξαλείψω τη δική μου μνήμη. Μεγάλη επιχείρηση η άσκηση της λησμονιάς…
Το σώμα δεν είναι παρά το υπόβαθρο αυτής της μνήμης από την οποία εξαρτάται, ή ακόμα και χρειάζεται. Την οικοδομεί, τη διαμορφώνει και τη μεταμορφώνει. Και αν η ανάμνηση αποδίδεται από τα Ελληνικά ως η ανάβαση της μνήμης, για μένα την καταδιώκω για να μπορέσω να απομακρυνθώ περισσότερο από αυτήν.