Sylvain BARBEROT - le ruban de Möbius

Το καλούπωμα του κορμού μου καλυμμένου με ελαστομερή σιλικόνη βρίσκεται πάνω σε μια λαμαρίνα από ανοξείδωτο ατσάλι με καθρέφτη. Η ελαφρώς λυγισμένη του στάση τον παρασύρει να κοιτάξει την αντανάκλασή του. Το δέρμα του, που έχει ομοιότητα με πορσελάνη, λιώνει σαν κερί στον ήλιο για να απλωθεί στην επιφάνεια του καθρέφτη. Φαίνεται να αποκολλάται από το ίδιο του το δέρμα προκειμένου να καλύψει την ίδια την αντανάκλασή του και να πνίξει το διπλό του. Η στιγμή φαίνεται σοβαρή και τεταμένη. Η μεταμόρφωση είναι επικείμενη, εκεί όπου δύο πρωταγωνιστές αντιµάχονται και ταυτίζονται. Εδώ πρόκειται να απεικονιστεί η ανάλυση του έργου του καλλιτέχνη... Το σώμα του καλλιτέχνη που κοιτάζει την ίδια του την παραγωγή, την εσωτερικότητά του, όπως παρατηρεί κάποιος έναν ξένο που φαίνεται ότι έχει πόρτες να μας ανοίξει.
Το ρολόι Möbius είναι μια γεωμετρική μορφή που εκτυλίσσεται στο χώρο για να καταλήξει στον εαυτό της, όπως το σύμβολο του άπειρου στα μαθηματικά (∞). Το καλούπωμα που προέρχεται από τον ίδιο μου τον κορμό είναι καλυμμένο με το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του καλουπώματος. Ένα καλούπωμα, συνοπτικά. Το ρολόι διαστρέφεται και κλείνει πάνω του. Με τον ίδιο τρόπο, εδώ πρόκειται για το σώμα του καλλιτέχνη που κοιτάζει την αντανάκλασή του, η οποία είναι εξίσου το έργο του καλλιτέχνη όσο και αντανάκλαση του έργου του.
Και η λωρίδα κλείνει ξανά πάνω του, πάνω στο πάχος της αντανάκλασης.
Υπάρχουν δύο εκδόσεις αυτού του έργου. Μια στηρίζεται σε μια μαύρη λαμαρίνα από ανοξείδωτο ατσάλι με καθρέφτη και η άλλη σε μια γκρι λαμαρίνα καθρέφτης. Οι δύο προτομές είναι απόλυτα ίδιες.