Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Τέχνικο μεταξοτυπικό έργο του Joost Swarte (*).
Με τίτλο “Επιτέλους ελευθερία”.
Πολυτελής έκδοση σε χαρτί βαμβακιώδους vellum υψηλής πυκνότητας (300 g/m2).
Υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη με το χέρι.
Περιλαμβάνει πιστοποιητικό γνησιότητας (COA).

Ειδικευμένες πληροφορίες:

Διαστάσεις: 70 x 50 cm
Έτος: 1988
Εκδότης: Atelier Swarte, Haarlem.
Κατάσταση: Άριστη (το έργο αυτό ποτέ δεν έχει πλαγιάσει σε κάδρο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε άριστη κατάσταση).
Κτητοριό: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποιημένο εξάμηνο εντοπισμού (UPS / DPD / DHL / FedEx).

Η αποστολή θα συμπεριλαμβάνει επιπλέον ασφάλιση μεταφοράς σύμφωνα με την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joost Swarte, γεννημένος στις 24 Δεκεμβρίου 1947 στο Heemstede, είναι ένας από τους πιο διάσημους κομικογράφους της Ολλανδίας. Σπούδασε στην Ακαδημία Διακόσμησης του Eindhoven και άρχισε να δημοσιεύει στο δικό του περιοδικό Modern Papier. Δεν περιορίστηκε μόνο στον κόμικ· υπήρξε επιτυχημένος σχεδιαστής, αρχιτέκτονας και σχεδιαστής βιτρου, πάντα αναγνωρίσιμος για τη σαφή γραμμή του. Ως συνιδιοκτήτης της Εκδοτικής Oog & Blik ευθύνεται για το σχέδιο πολλών Ολλανδικών βιβλίων βραβευμένων. Ήταν ένας από τους ιδρυτές των Διεθνών Ημερών Κόμικς του Haarlemm, Ολλανδία, και έχει εμφανιστεί ως υπερασπιστής των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αναμφισβήτητα ο Joost Swarte αποτελεί έναν από τους εμβληματικούς σχεδιαστές του σύγχρονου κόμικ, ένα στυλ που φαινομενικά μοιάζει με αυτό του Hergé και των δημιουργιών του, και έχει λογική γιατί τίποτα δεν εγγυάται την επιτυχία χαρακτήρων και ιστοριών καλύτερα από την προσέλκυση με μοντέλα που υπάρχουν ήδη. Σε αυτήν την έννοια, ο Swarte, που εξακολουθεί να ζει σήμερα, γεννήθηκε το 1947, δεν είναι σύχρονος του Hergé και οι δημιουργίες του ξεκινούν με απόκλιση λίγων δεκαετιών, με τον Tintin ήδη προϊόν πλήρως εδραιωμένο.
Ο Swarte δημιουργεί ορισμένους από τους χαρακτήρες του με κάποιες ομοιότητες όσον αφορά την αισθητική με όσα προσέφερε ο Hergé, και σε ορισμένους από αυτούς προσδίδει μια περιπέτεια, ίσως λιγότερο εξελιγμένη από τον Tintin, αλλά που όντως επέτρεπε, ως κρυφή εφάρμοση πολλών ιστοριογράφων του 20ού αιώνα, να μεταφέρει στα παιδιά, έστω και με τη φαντασία τους, σε γεωγραφικές περιοχές που δύσκολα θα επισκέπτονταν στην πραγματικότητα.
Η διακριτική διαφορά αυτού του εξαιρετικού Ολλανδού καλλιτέχνη με τη βοήθεια που δίνει στα σκίτσα του είναι ότι η ακαδημαϊκή του βάση είναι ο βιομηχανικός σχεδιασμός, και αυτό κάνει ώστε στη σύνθεση των καρέ να κυριαρχούν περισσότερο οι χαρακτήρες, λόγω του φόντου, των επίπλων και τοπίων που τα απαρτίζουν. Δεν σχεδιάζει τα σκίτσα του για να οικοδομήσει μια ιστορία αλλά τα σκίτσα του είναι η ίδια η ιστορία, οι χαρακτήρες του είναι πιο πιστευτοί, φανταστικά μιλώντας, διότι τα καρέ του διαθέτουν μεγάλη εκφραστική πλούσιοτητα.
Αυτό το ακαδημαϊκό απόθεμα είναι μια επένδυση με την οποία ο Swarte μας χαρίζει την όραση, σαν να ήθελε να επιστρέψει περιστασιακά στον ρόλο του σχεδιαστή, αν χρειαστεί να σχεδιάσει μια μηχανή δεν είναι απλό αντικείμενο, το αντίθετο, προσπαθεί να τη sophisticate, είναι ένα κατάλογος ζωγραφισμένος και με πλήρη χρώματα προϊόντων ενός καταστήματος επίπλων, εργαλείων, μηχανών, αυτοκινήτων, κτιρίων και ακόμη μόδας.
Τα μηχανικά του συστήματα, όταν έχει την ευκαιρία να τα σχεδιάσει, ζωντανεύουν, σαν να ήταν το σκίτσο ή ο πρωτότυπος σε κάποιο που μπορεί να πραγματοποιηθεί. Δεν γνωρίζω ποιες γνώσεις μηχανικής μπορεί να έχει ο Swarte, αλλά βέβαια τα σχέδιά του δεν θα παρέμεναν σε μια απλή ονειροπόληση.
Και ύστερα είναι οι χαρακτήρες του· ας πάρουμε υπόψη ότι η ανάγνωση των κόμικ του είναι κατά ένα μέρος ασύγχρονη, σουρεαλιστική, ίσως εκκεντρική, αλλά είναι επειδή ορισμένοι χαρακτήρες είναι τόσο σουρεαλιστικοί που είναι ανθρωποποιημένα ζώα, σκύλοι με δύο πόδια ντυμένοι σαν ανθρώποι, ή ζώα που μιλούν και λογικά σκέφτονται όπως εσύ και εγώ.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι ορισμένοι από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του είναι δύσκολο να οριστούν, όπως ο Jopo de Pojo, ένα νεαρό τρελό παιδί, χωρίς κακία, που μπαίνει σε μπελάδες χωρίς να το θέλει, ως αποτέλεσμα διπλών εννοιών, λανθασμένων, τυχαίων… Εν ολίγοις, ο εικονικός Jopo de Pojo είναι ένα αγόρι που θα μπορούσε να είναι μαύρος ή πρωτόγονο πρωτόγονο παιδί, με μια έκρηξη μαλλιών που δύσκολα ταιριάζει και σε ζώο.
Ένας άλλος χαρακτήρας του, αυτός απολύτως ανθρώπινος, είναι ο Anton Makassar, είδος μυστήριου (σχεδιαστή) τρελός που θυμίζει σε ορισμένες μορφές τον καθηγητή Bacterio (Mortadelo y Filemón) του γνωστού Ibáñez (χρειάζεται ένα σημαντικό βραβείο εν ζωή και δεν το λαμβάνει).
Επιπλέον έχουμε ένα ενδιαφέρον μεταβατικό στοιχείο στον Swarte, με το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας του και την ωριμότητά του στις δεκαετίες του 70 και 80, μεταφέρει μια κεντροευρωπαϊκή κουλτούρα όπου δεν ήταν ντροπή για τον σεξ και την πορνογραφία· σε αυτή την έννοια, οι χαρακτήρες του δεν έχουν καμία ντροπή ούτε πρόβλημα να φανούν γυμνοί (ολόσωμοι) και με σκηνές κρεβατιού, χωρίς να ερμηνευτεί ως πρόσληψη μοιχείας προς τη νεολαία. Και είναι αλήθεια, γιατί τίποτα χειρότερο για τις διεστραμμένες (σεξουαλικές) προτιμήσεις από το να δεις κάτι επιβλαβές σε κάτι τόσο φυσικό όσο το σώμα μας, αυτές οι καταπιέσεις είναι που δημιούργησαν πολλούς σεξουαλικούς θηρευτές κατά τη σύγχρονη ιστορία.
Από τον Joost Swarte υπάρχει ένα στοιχείο που ξεχωρίζει σε οποιαδήποτε βιογραφία παίρνεις γι' αυτόν, μια διάσταση που ξεπερνά τον κομικογράφο και που εμφανίστηκε στην αρχή· είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει και να εκτελέσει πραγματικά, καθώς σχεδίασε το θέατρο Toneelschuur in Haarlem. Το Haarlem, Ολλανδία, είναι μια από αυτές τις πόλεις, μη ρωτήσετε γιατί, είναι προσωπικοί λόγοι, στους οποίους θα ήθελα να πάω κάποια στιγμή και φοβούμαι ότι δεν θα φτάσω. Ο σχεδιασμός του είναι, τουλάχιστον, περιέργειά και τον αντιλαμβάνομαι ως συνέχεια των κόμικ του. Έχει σχεδιάσει επίσης κτιριακές κατοικίες.
Ο Swarte είναι περισσότερος, πολύ περισσότερο από την επιφάνειά του ως κομίκογράφος· οι σχεδιασμοί του καλύπτουν λίγο από όλα, βιτρώ, τοιχογραφίες, αφίσες και πόστερ (που σήμερα είναι πραγματικά αντικείμενα συλλεκτικά), τραπουλόχαρτα, χαλιά, χαρτόνια δώρου… Αναμφισβήτητα ένας καλλιτέχνης που χρειάζεται για να συνειδητοποιηθεί η εξέλιξη του σύγχρονου κόμικ.