Miquel Barceló (after) - Constelació Nº4 - Offset Lithography - Licensed print

Λιθογραφία μεταξογραφία offset μετά του Miquel Barceló (*)
Ανατύπωση του έργου “Constelació Nº4” (**), μικτή τεχνική με χρωστικές και λατέξ σε καμβά που δημιουργήθηκε από τον Barceló το 1989
Εκδόθηκε σε παχύ χαρτί Art Fine υψηλής ποιότητας (200 g)
Δημοσιεύτηκε από το Mueso d’Art Espanyol Contemporani de Palma de Mallorca.
Εκτύπωση εξουσιοδοτημένη με πνευματικά δικαιώματα και νόμιμο αριθμό σειράς.
Μεγάλο μέγεθος.

- Διαστάσεις φύλλου: 68 x 68 εκ
- Κατάσταση: Άριστη (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ συνταχθεί σε κορνίζα ούτε εκτεθεί, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα συσκευαστεί σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Αποστολή θα γίνει πιστοποιημένα με αριθμό εντοπισμού.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Το πρώιμο ενδιαφέρον του Miquel Barceló για την τέχνη προέρχεται από τη μητέρα του, ζωγράφο στην παράδοση τοπίου της Μαγιόρκα· το πρώτο του ενθουσιασμό τον γνώρισε όταν ταξίδεψε στο Παρίσι το 1974 και ανακάλυψε τη ζωγραφική των Paul Klee, Jean Dubuffet και τα έργα του art brut γενικά, τα οποία θα άφηναν μόνιτο αντίκτυπο πάνω του.
Αυτό το ίδιο έτος άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής και γλυπτικής στο Σχολείο Τεχνών Διακοσμητικών της Πάλμα ντε Μαγιόρκα, και λίγο αργότερα εισήλθε στο Σχολείο Καλών Τεχνών Sant Jordi, της Βαρκελώνης, αν και ελάχιστα παρακολουθούσε μαθήματα στους πρώτους μήνες· αντίθετα, η αυτοδίδακτη εκπαίδευσή του υπήρξε καθοριστική: διάβαζε με ακόρεστη δίψα κάθε τύπου έργα και σταδιακά εξερευνούσε τους πίνακες του Lucio Fontana, Mark Rothko, Jackson Pollock και Willem de Kooning, μεταξύ άλλων διακεκριμένων καλλιτεχνών.
Το 1976 συμμετείχε στα happenings και στις πράξεις διαμαρτυρίας της ομάδας Taller Llunàtic, και μαζί τους πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στη Βαρκελώνη, στη γκαλερί Mec-Mec, το 1977· τον επόμενο χρόνο εκθέσεται στη Μαγιόρκα καμβάδες καλύπτονται με ζωγραφική στην οποία προσέθετε οργανικά στοιχεία. Αργότερα πειραματίστηκε με παχιές στρώσεις ζωγραφικής σε καμβάδες που εξέθετε σε εξωτερικούς χώρους, προξενώντας επάνω τους φυσικές και χημικές αντιδράσεις αυθόρμητα, όπως οξειδώσεις ή τεχνικές εξάτμισης, που αποκάλυπταν τα ενδοσκοπικά του χορδέςτου. Δεν θα άφηνε ποτέ την πειραματισμό με βιολογικά υλικά και με μορφές που προέρχονται από τη φύση.
Η συμμετοχή του στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο (1981) και στο Documenta Kassel VII (1982) τον προώθησαν στη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή στην αρχές της νεότητας του. Τα κύρια μουσεία και γκαλερί του κόσμου άρχισαν να τον διεκδικούν και οι πίνακές του έφτασαν σε υψηλότατη εκτίμηση, ασυνήθιστη για έναν καλλιτέχνη της ηλικίας του. Με την ίδια σπουδή ήρθαν και σημαντικά βραβεία: το 1986 κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Εφαρμοσμένων Τεχνών και το 2003 θα λάμβανε το Βραβείο Πρίγκιπα της Αστούριας Τεχνών.
Ο Barceló έχει ζήσει μακρές περιόδους στο Μάλι, μια αφρικανική χώρα της οποίας το φως, όπως και το μεσογειακό, άφησε βαθιά σημεία στη ζωγραφική του. Το 1992 παντρεύτηκε μυστικά στη β/δυτική περιοχή Artá με την Cecile, ολλανδή ειδικευμένη στη λογοτεχνία. Λίγους μήνες μετά, τον Αύγουστο εκείνου του έτους, έγινε πατέρας για πρώτη φορά, δίνοντας στη γυναίκα του ένα κορίτσι που ονομάστηκε Marcela María Celia. Το ζευγάρι διαμένει στο σπίτι-εργ atelier του Sa Devesa de Ferrutx (Μαγιόρκα). Το 2002 πραγματοποίησε μια αξέχαστη εικονογράφηση της Θείας Κωμωδίας του Dante, ενώ το 2007 εγκαινίασε ένα εξαιρετικό ρωγμαστούνια ξύλινο αλλιώς ένα ραβδό καλλιτεχνικό στον καθεδρικό ναό της Πάλμα ντε Μαγιόρκα, που απεικονίζει το θαύμα των άρτων και των ιχθύων.
Τον Νοέμβριο του 2008 παρουσιάστηκε στο κοινό η διακόσμηση της ομπάλας του Πύργου XX του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη, με ονομασία “Αίθουσα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Συμμαχίας Πολιτισμών”. Αυτή η σύνθεση, που καλύπτει 1.600 τετραγωνικά μέτρα και το κόστος της ανήλθε σε 20 εκατομμύρια ευρώ, μπορεί να εκτιμηθεί μόνο με μερική θέαση από τον θεατή λόγω της μεγάλης της επιφάνειας· σε αυτήν ο καλλιτέχνης διαμόρφωσε χιλιάδες θαλάσσιες σταλακτίτες που συνόλου απέπνεαν ένα μεγάλο παγκόσμιο ωκεανό.
Η βαρκορική ζωγραφική, το art brut, ο αμερικανικός αφηρημένος εξπρεσιονισμός, η ιταλική τέχνη povera, τα έργα των Joan Miró και Antoni Tàpies μετρούνται ανάμεσα στα ερεθίσματα που ο Barceló μεταμόρφωσε σε μια μορφή θαυμαστής προσωπικής συνθετικής νεο-εξπρεσιονιστικής και υπέρ-φρέσκιας φαντασίας, με πυκνή υλική παρουσία και απέραντη πλουτότητα πλαστικής.

(**) Η τεράστια διεθνής επιτυχία που έχει κατακτήσει ο Miquel Barceló οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δυναμική των ζωγραφικών του έργων, στην πρωτοτυπία της θεματολογίας και σε μια τεχνική βασισμένη σε ορισμένους πόρους, όπως ο έλεγχος της αεροπτικής προοπτικής, από την οποία συνήθως προσφέρει όψεις σκονισμένες σε δύσκολα να αποτυπωθούν χώροια και τη μετάβαση από μικρούς κλίμακες σε κοσμικές, δείχνοντας τόσο αντικείμενα άμεσης παρουσίας όσο και τεράστιους τόπους, όπως η θάλασσα που δεν έχει συγκεκριμένα όρια.
Στην περίπτωση της Constel·lació núm. 4 (Forat blanc), λέξη που φαίνεται να βγαίνει από τον μυθικό κόσμο ενός άλλου μεγάλου μαδοριανού ζωγράφου, του Joan Miró, μας φέρνει αντιμέτωπους με έναν κοσμογονικό χώρο, χωρίς όρια ούτε αναφορές σε συγκεκριμένο μέρος ή κλίμακα, στον οποίο όλα φαίνεται να γυρίζουν γύρω από ένα μεγάλο λευκό οπές, σαν πλανήτες ή αστέρια που σχηματίζουν μια συνάστρια λευκής γύρω από ένα μεγάλο κενό κενό κεντρικό. Ωστόσο, μερικά φυσικά εξωγκώματα του καμβά μοιάζουν να ρίχνουν σκιές πάνω στο ύφασμα που υποδεικνύουν μορφές χαμογελαστικών μενών ή εντόμων που πετάνε, γεγονός που θα εντάξει αυτή τη συνάστρα στην κλίμακα των μικροσκοπικών.
Αλλά αν συγκρίνουμε αυτά τα εξογκώματα που, ως εκκρισιώσεις, γεμίζουν το ύφασμα του πίνακα, με αυτά που φαίνονται στο La fleca, θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε αυτόν τον χώρο ως συνέπεια μιας ψευδαίσθησης που παράγεται από το φως της ερήμου, όπου οι πέτρες στο έδαφος με απροσμάχητο άμμο φαίνονται να γυρίζουν μπροστά στα μάτια μας. Σε αυτόν τον πίνακα, το κοσμικό και το γήινο συμπράττουν.