Kaws (1974) - Lost Time

Τεχνική : Σέριγκραφία
Υποστήριξη : Χαρτί Saunders Waterford
Αρίθμηση : 12/100
Υπογραφή : Υπογεγραμμένο με το χέρι
Διαστάσεις : 81x136 cm
Κατάσταση : Πολύ καλή κατάσταση

Αυθεντικοποίηση : Πωλείται με πιστοποιητικό γνησιότητας. Δημοσιεύθηκε από Pace print.

Πληροφορίες για το έργο :

Υπάρχουν καλλιτέχνες των οποίων η ορατή ευκρίνεια καλύπτει τη δυσκολία της θέσης τους στην Ιστορία των μορφών. Ο KAWS — Brian Donnelly — ανήκει σε αυτή τη παράδοξη κατηγορία: άμεσα αναγνωρίσιμος, διαδεδομένος παγκοσμίως, δύσκολο να εντοπιστεί επακριβώς στην ακολουθία κριτικής της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης.
Το έργο του γεννιέται στο σημείο συνάντησης πολλών τομέων: ο γκράφιτι της Νέας Υόρκης των αρχών της δεκαετίας του 1990, η μαζική οπτική κουλτούρα, το κληροδότημα του αμερικανικού Ποπ Άρτ. Εκεί που ο Warhol μετέτρεπε την μεσημβρινή εικόνα σε κριτική επιφάνεια, εκεί που ο Lichtenstein έκανε μια μετατόπιση από το κόμικ στη ζωγραφική γλώσσα, ο KAWS υβρίζει και απορροφά.
Οι μορφές που developing — σωματότυποι μαζικοί, μάτια με σταυρό, παράγωγα προϋπάρχοντων χαρακτήρων — προέρχονται από μια μεταμόρφωση εικονογραφική. Μίκυ, οι Simpsons, οι Στρουμφίτσα σταματούν να είναι αναγνωρίσιμες παραπομπές: γίνονται αρχέτυπα ανασυντεθειμένα, κενούμενα από τη λειτουργία τους αφηγηματικά, επανα-εγγράφονται σε ένα καθεστώς καθαρά πλαστικό. Σε κυκλικές μορφές, απαλλαγμένες από κάθε σταθερή προέλευση.
Η ένταση μεταξύ παραγωγής τέχνης και λογικής της αγοράς αποτελεί τον πυρήνα της πρακτικής του. Από τη δεκαετία του 2000, ο KAWS συνεργάζεται με μάρκες, παράγει προϊόντα παραγώγης, διαχέει τα χαρακτηριστικά του σε δίκτυα εκτός από τα επίσημα ιδρύματα. Αυτή η πόρωση μεταξύ τέχνης και σχεδίου είναι δομική. Δρα μέσα στην κουλτούρα κατανάλωσης, απορροφώντας τους κώδικές της διάδοσης και επιθυμίας με ψυχρή διαύγεια.
Οι γιγάντιες γλυπτικές του εγκαταστάσεις, τοποθετημένες στον δημόσιο χώρο ή επιπλέουσες πάνω σε επιφάνειες νερού, δημιουργούν μια άμεση συναισθηματική αμεσότητα μάλλον από μια μεταφυσική υπέρβαση. Ο θεατής αναγνωρίζει μια οικεία παρουσία, σχεδόν συμπάθεια — και παρ” όλα αυτά κάτι αντέχει. Οι μορφές του KAWS είναι κλειστές στον εαυτό τους, μάτια με σταυρό, αποσπασμένες από τον ορίζοντα ακριβώς επειδή φαίνονται να προσφέρονται. Ιδιαίτερη σύγχρονη μελαγχολία: η υπέρ-ορατότητα ως μορφή αορατότητας.

Για πολύ καιρό ολιγόστης από την κριτική λόγω της εμπορικής επιτυχίας του, ο KAWS κατέχει μια συμπτωματική θέση απέναντι στο παρόν μας — εκείνη ενός καλλιτέχνη του έργου του η πρακτική διάλυση με τους τρόπους διάδοσης του, για τον οποίο τα όρια ανάμεσα σε έργο, αντικείμενο και εικόνα εξομοιώνεται σταδιακά. Αυτή η αδηριότητα είναι το κλειδί της πρόσληψής του.
Λαμπρός χειριστής της σύγχρονης οπτικής κουλτούρας. Αυτός είναι ο ίδιος.