Marc Chagall (1887-1985) - Maternité

Τεχνική : Λιθογραφία
Υπόστρωμα : Χαρτί Arches
Αριθμηση : 40/300
Διπλή υπογραφή : Υπογεγραμμένο με το χέρι με μολύβι, έπειτα χαρισμένο, αφιερωμένο και υπογεγραμμένο με στυλό μελάνης «Marc Chagall 1955».
Διαστάσεις : 58,8 × 79 εκ.

Κατάσταση : Πολύ καλή κατάσταση

Πιστοποίηση : Έργο προς πώληση με πιστοποιητικό γνησιότητας. Αναφορά : Mourlot Charles sorlier 7, σελ. 196. Δημοσιευμένο από τη Galerie Maeght, Παρίσι, και εκτυπωμένο από τον Charles Sorlier υπό τη διεύθυνση του Marc Chagall.

Πληροφορίες για το έργο : Είναι το 1950, λίγο μετά την τελική επιστροφή στη Γαλλία ύστερα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο Marc Chagall εγκαθίσταται στη Βανς (Vence), σε ένα σπίτι κοντά στην εκκλησία του Ροζέρ, που ο Matisse διακοσμεί με τα βιτρό του. Αυτή η παρατεταμένη παραμονή στην ακτή της Προβάνς-Ακτής την οποία θα διαρκέσει μέχρι το 1966, σηματοδοτεί μια από τις πιο γόνιμες περιόδους της ζωής του καλλιτεχνικά. Το κλίμα, το φως, η γαλήνη του τοπίου και η πλούσια βλάστηση του Μιμή (Midi) επηρεάζουν αποφασιστικά: η ζωγραφική του μεταμορφώνεται, κερδίζει σε αισθησιασμό, ελευθερία, διαύγεια. Τα θέματα εστιάζονται στην εσωτερική ζωή, την αγάπη, τη μουσική, τη θρησκευτική και οικογενειακή μνήμη, σε μια έκρηξη χρωμάτων όλο και πιο μαγικών. Ο Βενς γίνεται για τον Chagall ένα πεδίο έμπνευσης όπου εξερευνά μορφές και τεχνικές, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη κεραμική, τη γλυπτική, τη μωσαϊκή, το βιτρό ή το χαλί.

Η λιθογραφία Μητρότητα, τυπωμένη το 1954 σε 300 αντίτυπα, εντάσσεται πλήρως σε αυτή τη βεντσιανή γραμμή: ταυτόχρονα βιβλική και βαθιά ανθρώπινη, απεικονίζει μια σκηνή ιερής προσωπικής στιγμής, πιθανόν εμπνευσμένη από το νέο πνεύμα της εποχής. Πράγματι, κι εδώ στη Βενς ο Chagall γνωρίζει τη Valentina Brodsky, γνωστή ως «Βάβα», η οποία θα γίνει δεύτερη σύζυγός του. Η ένωση τους το 1952 σηματοδοτεί μια πιο ήρεμη περίοδο ζωής, εστιασμένη στην οικογένεια, το εργαστήριο, τη δημιουργία και τη βαθιά μεσογειακή ρίζωση. Η τρυφερότητα που εκπέμπει η Μητρότητα, η ατμόσφαιρα οικιακής γαλήνης, αντηχεί με αυτή τη νέα συναισθηματική σταθερότητα και βρίσκει αντίλαλο σε άλλα έργα της ίδιας περιόδου, όπου η μορφή του παιδιού, του ζευγαριού ή της μητέρας εμφανίζεται επαναλαμβανόμενη, συχνά καλυμμένη από ένα αίσθημα φωτεινής χάρης.

Δωρισμένο στη Βενς το 1955 σε έναν συγκεκριμένο γιατρό, τον Marcel Vergnory, στρατιωτικό ιατρό που άσκησε στη Λυών και συντάκτης ενός ιατρικού πραγματείας το 1919. « Για τον Marcel Vergnory και τη σύζυγό του, ως ανάμνηση, Βενς »