Dries van Noten - Dries Van Noten - 2014

Κάτω από blister / brand new

Ούτε αναδρομικό ούτε εμπορικό εκθεσιακό γεγονός, «Dries Van Noten – Inspirations» είναι η σπάνια έκθεση σχεδιασμού που εντάσσει τη μόδα ως μόνον μια πτυχή του οπτικού πολιτισμού. Ένα πλέγμα των πιο αναγνωρίσιμων συλλογών του βελγικού σχεδιαστή μόδας με πολυάριθμες επιρροές του γεμίζει δύο επίπεδα, από το δάπεδο μέχρι τον ταπετσωμένο οροφή, του Μουσείου Τεχνών Διακοσμητικών. Τοποθετημένη και χρονολογικά και θεματικά — και διακοπτόμενη από μια κινηματογραφική εγκατάσταση του David Michalek που ζωντανεύει αρκετές πρόσφατες σχεδόντυπιές — η έκθεση επισημαίνει τις συλλογές του σχεδιαστή από τους Antwerp Six, από κομμάτια που σηματοδοτούσαν την απολυτή του επίδειξη στο Antwerp Academy of Fine Arts το 1981 μέχρι τις συλλογές άνοιξη/καλοκαίρι 2014, εμπνευσμένες από τα είδη του μουσείου και από τη δημιουργία αυτής της έκθεσης.

Η συνοχή του οπτικού στυλ συνδύαζει ένα πλέγμα εξωφύλλων άλμπουμ των David Bowie και Grace Jones που καλύπτει έναν γειτονικό τοίχο με μπουφάν και σακάκια με έντονες ωμοπλάτες που σημάδεψαν τη δεκαετία του 1980, κομμένα αιχμηρά σε βαμμένο δέρμα. Την ίδια στιγμή, συστοιχίες μοντέλων που τοποθετούνται σε φόντα με μακρινά φανταστικά τοπία, συμπεριλαμβανομένου του Μεξικού και του «Ανατολής», συσσωρεύονται ως νότες περιπλάνησης και εξωτισμού στο αρχείο του σχεδιαστή. Κινούμενες δια γωνίας, εννοιολογικές ομάδες όπως οι “Uniforms” παρουσιάζονται, με κοστούμια στυλ στρατιωτικό και τις εμπνεύσεις τους — στιγμιότυπα από ταινίες του Francis Alÿs’s The Guards, 2005, και το ελαιογραφικό πορτρέτο ενός στρατιώτη από Michaël Borremans, Lakei, 2010; το “Butterflies” εισάγει έναν καμβά του Damien Hirst σε ένα φόρεμα Elsa Schiaparelli του 1937 καλυμμένο με τα εντομάτινα έντομα, με δίχτυα που ταιριάζουν· το θέμα του χρυσού εκφράζεται υπερηφανευόμενα—με λαμπρότητα—μέσα από ένα φόρεμα lamé του Thierry Mugler (1978), ένα κοστούμι Chanel (1967) και ένα βαλκανικό κοστούμι αρχών του εικοστού αιώνα, όλα ασφαλισμένα σε γυάλινες προθήκες.