Anton Kaestner - #352 - M - " Vanités ".

#352 - M - "Vanités".
Μοναδικό έργο, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο στη Νορμανδία.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και/ή σπρέι, με έντονο γυαλιστερό φινίρισμα που προσεγγίζει την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδικό.
Διαφάνεια πάνω από Pivoines.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen, αλουμινίου, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάννη Beaulieu 7/10 Μαΐου 2026.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιβαλλόμενος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο της κουλτούρας της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα ήταν αξιoποιημένη στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, η επιρροή του οποίου φύτεψε τον σπόρο για αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδιά A4 και μετά σε σημειωματάρια A3. Αρχικά με μάγεψε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τον Μαρόκο, το Βέλγιο, στην Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν την αντίληψή μου, exposing με ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου κι αν πήγα, βυθίστηκα στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αγκάλιασα την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιωπηλά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντοτε έβρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναστοχαστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την εργαστήριά μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολόψυχα στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023 εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στην Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, αποκάλυψε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά πιστοποιητικά και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωτριό κάλυμμα plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που χαιρετώ. Δίνω χώρο για «τυχαία πειράματα» -ό,τι να’ναι για να διαλαμβάνει τη λογική!- να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω περιθώριο αποκάλυψης και ανακάλυψης όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντικατοπτρίζει τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας ταυτόχρονα σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «αδιάλλακτες αναγκαίες συνθήκες», δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φώτιστας.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε συναισθήματα ούτε θεωρητικός σχεδιασμός, αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε πνευματικοποίηση/νόμιση ιδιοκτησία, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση «ζωής στη ρίζα της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστερ επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί να προκαλεί κάποτε τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα stained glass, παραμένει σχεδόν εντελώς αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στη ζωγραφιά ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, αλλά και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ περιγραφών για το κοντινό βλέμμα και της απόστασης για το σύνολο, θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω όλες τις απαντήσεις και επιθυμώ να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει σημαντικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν".

Anton Kaestner.