Roberto Lazzarini (1951) - Ciop

Roberto Lazzarini (1951 Ιταλία)
“Ciop”
τεχνική μεικτή σε καμβά
Τέλος από ιούμενο ύφασμα ιούτας εφαρμοσμένο με αποτέλεσμα γλυπτού
2000
60 x 30 εκ.
Επισκέψου επίσης τους διαδικτυακούς πλειστηριασμούς με ελεύθερη προσφορά στον ιστότοπο «delauretisart»
Biografia
Roberto Lazzarini γεννήθηκε στη Μασαράσα το 1951, οι ρίζες του είναι ακράδαντα διακλαδισμένες στη Βερσίλια, ένα βήμα από τη θάλασσα. Η καλλιτεχνική του διαδρομή αρχίζει από μικρή ηλικία, σε συνεχή έρευνα και πειραματισμό, όποιος τον γνωρίζει προσωπικά θα πει: μια ψυχή σε θλίψη που δεν αντιπαλεύει μια καλλιτεχνική ψυχή. Τα πρώτα έργα με εξπρεσιονιστικό παλμό ήδη φανερώνουν μια ισχυρή προσωπικότητα και μια δημιουργική ορμή που εκδηλώνεται στη χρήση του χρώματος. Οι χρωματικές συγκολλήσεις είναι ενεργητικές, αποφασιστικές, συχνά αντιθετικές, ο ζυμωμένος όγκος πλούσιος και υλικός. Για πολλά χρόνια, ο Lazzarini δεν καταφέρνει να αποστασιοποιηθεί πλήρως από τη φιγούρα, ζωγραφίζει ανθρώπους, σπίτια, δέντρα, ποτάμια, ζώα, ενταγμένα σε έναν χώρο τελείως ιδιότυπο, όπου το χρώμα υπερισχύει έναντι των μορφών. Οι πίνακές του δεν έχουν συνθετική τάξη και δεν ακολουθούν τους κανόνες της προοπτικής, είναι εικόνες του νου και της εσωτερικής πραγματικότητας που υλοποιούνται στη ζωγραφική επιφάνεια με αταξία και γέντα, δεν υπάρχει προπαρασκευαστικό σχέδιο, δεν υπάρχει ρεαλιστικό σχήμα, η ιδέα ξεσπά και καταλαμβάνει τον χώρο της επιφάνειας. Ο Lazzarini χρησιμοποιεί σπατούλα, την προτιμά αντί για το πινέλο, γιατί το σημάδι είναι σαφές, η κίνηση εκφράζει δύναμη και αποφαστικότητα και δεν γυρίζει πίσω. Με το πέρασμα των ετών, απομακρύνεται σταδιακά από τη φορητή απεικόνιση και αρχίζει την πορεία της αφαίρεσης, όπου φαίνεται να έχει βρει τον δρόμο προς το σπίτι. Ποτέ το χρώμα δεν ήταν πιο εκφραστικό, η κίνηση γρήγορη και σίγουρη, οι μορφές ξεπηδούν από το βάθος των συγκολλήσεων χρωμάτων σε μια συνεχή επικάλυψη. Οι χαρακτήρες του 2008 σηματοδοτούν τη μετάβαση προς την αναζήτηση μιας βάθους ή τρισδιάστατης διάστασης που δεν θα είναι πλέον απατηλή και φαινόμενα, το χρώμα μετρημένο επιδέξια στη δισδιάστατη επιφάνεια. Με αυτά τα έργα, οι καμβάδες που είναι κολλημένοι και επικολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλο ξεπετάγονται από τον πίνακα, δημιουργώντας σκιές και πραγματικά ανάγλυφα ακόμα και αν είναι ελαφρώς γινόμενα αισθητά.