Emilio Isgrò (1937) - Sans titre

Οι πιο έμπειροι συλλέκτες και λάτρεις θα παρατηρούν μια απροσμέτρητα σπάνια ιδιαιτερότητα σε αυτό το έργο του δάσκαλου Έμιλιο Ίσγκρο, αυτή η λεπτή απόχρωση της διαγραφής, αυτές οι λέξεις ορατές μερικώς μόνο σε όποιον είναι προσεκτικός και περίεργος.

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της μεταξοτυπίας που τυπώθηκε μόλις σε 40 αντίτυπα, η οποία την καθιστά ένα μοναδικό κομμάτι στο θεματικό κύκλο του δάσκαλου, ο οποίος συνήθως είτε σβήνει ολόκληρη τη λέξη είτε τη διατηρεί ορατή, εντούτοις εδώ έχουμε την προσθήκη της «απόχρωσης της διαγραφής».

Ο Έμιλιο Ίσγκρο με τη διαγραφή υπήρξε ένας μεγάλος προάγγελος της通知ης της υποτίμησης και της φθοράς του λόγου, της γλώσσας, της αξίας που κατέχουν οι λέξεις, ένα φαινόμενο που σήμερα ζούμε περισσότερο από ποτέ.
Ο δάσκαλος άρχισε να καταγγέλει το 1964 σε αυτό που τώρα είναι καθημερινό, πιθανό, παρατηρούμε την έλλειψη αξίας του λόγου, θεωρούμε ως αντικείμενο μεταφορικό ιδεών, αποδεκτό σε όλες του τις μορφές, από τα τηλεοπτικά ντιμπέιτ, στα έντυπα δελτία, στην εξάπλωση από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης και στην όλο και μικρότερη κοινωνία αναγνωστών που προσπαθούμε να χτίσουμε.
Λιγότερες λέξεις, λιγότερος πολιτισμός σε κυκλοφορία, αλλά αυτό πέρα από κριτική συζήτηση περί τέχνης, τι σημαίνει στην κοινωνία;
Η ικανότητα να σκέφτεται κανείς, και θα πρόσθετα την ικανότητα να σκέφτεται με κριτικό και αυτόνομο νου, καθορίζεται από την ποσότητα και την ποιότητα του λεξιλογίου που διαθέτει ένα άτομο· δεν μπορούμε να σκεφτούμε πέρα από τις λέξεις που γνωρίζουμε, όπως δεν μπορείς να οικοδομήσεις ένα σπίτι χωρίς όλο το απαραίτητο υλικό, όσο περισσότερο λείπει το υλικό, τόσο λιγότερο ολοκληρωμένο, σταθερό και εφικτό θα είναι το σπίτι.
Με τον περιορισμό των λέξεων περιορίζονται και οι έννοιες που κάποιος μπορεί να δημιουργήσει και η ικανότητα να τις εκφράσει ή να εκφραστεί.
Κατανοώντας το αξίωμα ότι λιγότερες λέξεις ισοδυναμούν με λιγότερες σκέψεις, το έργο του Ίσγκρο από τότε αποκτά εξαιρετικά μεγάλη πολιτισμική και καλλιτεχνική αξία.
Το να καλύπτει κανείς τις λέξεις πίσω από τη διαγραφή είναι ένας τρόπος του δασκάλου να γεννά τη περιέργεια στον θεατή του έργου, ένας τρόπος να μας συμβουλεύει να εξερευνήσουμε κάτω από τις λέξεις, να φανταστούμε τι θα μπορούσε να βρίσκεται σε σχέση με εκείνο που αφήνεται «ελεύθερο» να διαβαστεί.
Μια εννοιολογική διαδικασία ανακάλυψης, έρευνας, περισυλλογής σχετικά με τις λέξεις και τη διάταξή τους, σχεδόν σαν ο Ίσγκρο να αναλαμβάνει τον παιδαγωγικό ρόλο του δασκάλου, καθώς και ενός διανοούμενου.
Αλλά ο Ίσγκρο δεν είναι μόνο ένας «διδάσκων», είναι και δημιουργός νέων συντακτικών και μορφολογικών κανόνων, ένας αναπτυξιακός αφήγησης νέων ιστοριών, αλλά και προσεκτικός σάτιρας· ο δάσκαλος είναι ό,τι θα πρέπει να είναι ένας διανοούμενος, ένας «εγρήγορση της συνειδήσεως».
Έμιλιο Ίσγκρο λοιπόν τοποθετείται στην ιστορία της τέχνης ως φύλακας του λόγου και, εκ τούτου, της κουλτούρας, ένας ουσιώδης ρόλος που χρειάζεται όλο και περισσότερο.

Οι διαστάσεις του έργου είναι 80 x 60 εκ.

Ο αριθμός της έκδοσης ενδέχεται να μην αντιστοιχεί στον αριθμό της φωτογραφίας.

Η προέλευση του έργου είναι από την γκαλερί Grafica Manzoni, από όπου χορηγείται το πιστοποιητικό γνησιότητας.