Arnaud Puig "ARDPG" (1980) - Versus

Ο καλλιτέχνης ARDPG, ψευδώνυμο του Αρνό Πουιγκ, είναι Γάλλος καλλιτέχνης γεννημένος το 1980 στο Περζιγύ, και σήμερα ζει στη Μπορντώ. Προερχόμενος από την κουλτούρα του γκραφίτι, την οποία ανακαλύπτει και πρακτικεύει από τα χρόνια του 1990, αναπτύσσει σταδιακά μια πιαντική εργασία που υπερβαίνει το πλαίσιο της παραδοσιακής street art. Παράλληλα με την καλλιτεχνική του πρακτική σπουδάζει ιστορία της τέχνης στο πανεπιστήμιο, μια εκπαίδευση που τρέφει βαθιά τη μεθοδολογία και τη φαντασία του. Το έργο του βρίσκεται έτσι σταυροδρόμι πολλαπλών κόσμων: της κλασικής ζωγραφικής, του αστικού πολιτισμού και των σύγχρονων εικαστικών πειραματισμών. Μέσω της ζωγραφικής, του κολάζ, της τυπογραφίας ή ακόμη και των επεμβάσεων στον δημόσιο χώρο, ο ARDPG εξερευνά τις εντάσεις και τους δυνατούς διαλόγους μεταξύ αυτών των διαφορετικών οπτικών heritage.

Αυτή η σκέψη βρίσκει μια ιδιαίτερα ισχυρή έκφραση στη σειρά VERSUS, που έγινε ένας από τους κύριους άξονες του έργου του. Στις δύο αυτές θεάσεις, ο καλλιτέχνης παρουσιάζει μια αληθινή αισθητική αντιπαράθεση ανάμεσα στην ιστορία της τέχνης και τον σύγχρονο αστικό πολιτισμό. Σχήματα που εμπνέονται από τη κλασική ζωγραφική — μορφές, πορτρέτα ή αποσπάσματα αρχαίων συνθέσεων — εμφανίζονται συχνά στον καμβά, ύστερα διαταράσσονται, καλύπτονται ή διασχίζονται από σημεία που προέρχονται από το γκραφίτι: λέξεις, τυπογραφία, σχήματα κίνησης ή οπτικές σημειώσεις.

Ο όρος Versus αγγίζει την ιδέα ενός ντέρμπι, αλλά για τον ARDPG αυτή η αντίθεση μετατρέπεται κυρίως σε οπτικό διάλογο. Οι σοφές αναφορές και οι κώδικες του δρόμου αλληλεπλέκονται, απαντώνται και μερικές φορές αντιπαλεύονται στην επιφάνεια του καμβά. Ο καλλιτέχνης έτσι δημιουργεί υβριδικές εικόνες όπου το παρελθόν και το παρόν επικαλύπτονται, αποκαλύπτοντας τους απροσδόκητους δεσμούς μεταξύ της πρου tradición ζωγραφικής και της αυθόρμητης ενέργειας του γκραφίτι.

Μ through τη σειρά VERSUS, ο ARDPG θέτει υπό αμφισβήτηση τη ιεραρχία που συχνά έχει οριστεί ανάμεσα στην καλλιτεχνική παραγωγή και τις πρακτικές του urban περιβάλλοντος. Συγκρίνοντας αυτούς τους δύο κόσμους, υποδηλώνει ότι μοιράζονται στην πραγματικότητα το ίδιο κίνητρο: να αφήσει ένα ίχνος, να σημαδέψει μια επιφάνεια και να μεταδώσει μια οπτική. Τα έργα του γίνονται έτσι χώροι έντασης αλλά και συμφιλίωσης, όπου η ιστορία της τέχνης και ο σύγχρονος πολιτισμός συναντώνται για να σχηματίσουν μια νέο οπτικό λόγο.

Σε αυτό το έργο συνδέει το κολάζ ως ημερολόγιο ταξιδιού με τα γκραφίτι, δημιουργώντας ένα σύνολο που μας ταξιδεύει στην ιστορία της τέχνης.