Σεμνή Ακουασαντιέρα Νότρ Ντε λαγετ – Μέταλλο αργεντατό και κρύσταλλο – Αισθητική - Κρεμαστό κόσμημα - Primi900

Ακουασαντιέρα Notre Dame de Laghet – Μεταλλικό αργυρωμένο και κρύσταλλο – Γοτθικο-Μνημειακή αισθητική
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Προτείνει ένα κομμάτι αγλιάς θυσιαστηρίου με σπάνια ένταση, ένα τοίχικο αγίασμα που ενσαρκώνει τη σοβαρότητα των αρχαίων γαλλικών καθεδρικών ναών. Προερχόμενο από τον Ιερό Ναό Notre Dame de Laghet, το αντικείμενο δεν είναι απλώς ένα συνηθισμένο αντικείμενο λατρείας, αλλά ένα απόσπασμα ιστορικής ευλάβειας που συνδυάζει την ιερομαντικότητα του Μεσαίωνα με τις αρχιτεκτονικές γραμμές του πρώτου αιώνα του εικοστού αιώνα.
Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΩΝ ΟΜΒΡΕΛΟΝ
Το αντικείμενο κυριαρχείται από μια μεταλλική πλάκα αργυρωμένου μετάλλου, η οποία με την πάροδο των δεκαετιών έχει αποκτήσει μια σκούρα, βαθιά πατίνα. Αυτή η φυσική οξείδωση δεν είναι ένδειξη φθοράς, αλλά βασικό αισθητικό στοιχείο: τονίζει τις αντιθέσεις μεταξύ των ανάγλυφων περιοχών και των σκιασμένων κοιπών, προσδίδοντας στο έργο ένα φαντασματικό και μεγαλοπρεπές χαρακτήρα, τυπικό της πιο λιτής ιερής τέχνης.
ΔΕΤΑΛΙΑ ΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΑ
Το κεντρικό μενταγιόν είναι ο σφυγμός της τέχνης: μια φιγούρα της Παναγίας της Laghet, κοπή ανάγλυφη. Η μορφή φαίνεται σαν αρχαία βασίλισσα, με στέμμα και ράβδο εξουσίας, υψωμένη ενάντια σε μια ορεινή τοπογραφία, κομμένη με χειρουργική ακρίβεια. Το μεταλλικό πλαίσιο, με το σχεδιασμό του βηματοποιημένου, υπενθυμίζει την ευθυγράμνιση των γοτθικών αιχμών και τη σοβαρότητα των μνημειακών δομών, δημιουργώντας ένα οπτικό γέφυρωμα ανάμεσα στη γη και το ιερό.
ΣΥΝΘΕΣΗ ΥΛΙΚΗ
Η κατασκευή είναι από μεταλλικό αργυρωμένο μέταλλο υψηλής παχούς, στιβαρή και βαριά στην αφή. Στο κάτω μέρος, μια κυκλική βάση φιλοξενεί το αρχικό φερόμενο γυάλινο δοχείο. Η διαφάνεια του γυαλιού, προορισμένου να περιέχει το αγιασμό, δημιουργεί μια μαγνητική αντίθεση με τη σκούρα πυκνότητα του μετάλλου, υπενθυμίζοντας τη δίδυμη σχέση πνεύματος και ύλης.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΕΚΤΗ
Αυτό το κομμάτι προορίζεται για όποιον αναζητεί την αυθεντικότητα του Gothic-Chic ή για όποιον θέλει να εμπλουτίσει ένα cabinet of curiosities με ένα αντικείμενο που φέρει συμβολισμούς και ιστορία. Οι συνθήκες είναι εξαιρετικές, διατηρημένες στην ιστορική τους ακεραιότητα ώστε να μην αλλοιώνουν τη φ aura της φθαρμένης ιερότητας που το περιβάλλει.
Το Αντίκτυπο του Ιερού: Η Φεύγα Ψυχή του Ακουασαντιέρου της Laghet
Οι σκιές απλώνονταν στους τοίχους του ιερού Notre Dame de Laghet, ενώ ο άνεμος των Αλπών της Μεσογείου σφυρίζει ανάμεσα στις γκρι πέτρες της κοιλάδας. Μέσα, στη σιγή που διακόπτεται μόνο από τον ψιθυριστό ήχο μερικών σβησμένων κεριών, ένας τεχνίτης παρακολουθούσε το έργο του τελειωμένο. Δεν ήταν ένα απλό αγιασμό· ήταν ένα μοντέλο μνημείου, σφυρηλατημένο στο λευκό μέταλλο για να αντικατοπτρίζει το φως της σεληνιακής λάμψης. Είχε διαλέξει μια αυστηρή, βηματόμορφη μορφή, εμπνευσμένη από τις γοτθικές γωνίες που χαρακτήριζαν τον ουρανό και από τη νέα αρχιτεκτονική που άλλαζε το πρόσωπο των πόλεων. Αλλά στο κέντρο, στην καρδιά του μετάλλου, είχε χαράξει το ιερό: η Παναγία της Laghet, ιερατική και ισχυρή, με τη ράβδο της διακυβέρνησης και το στέμμα των αρχαίων βασιλισσών. Το ασήμι, ακόμα λαμπερό κάτω από τα δάχτυλά του, φαινόταν να εκπέμπει υπερφυσικό ψύχος. Ήξερε ότι, με το πέρασμα των δεκαετιών, αυτό το ασήμι θα μεταμορφωνόταν. Θα απορροφούσε τον καπνό των θυμιάμάτων, την υγρασία των ψιθύριστων προσευχών και την αφή χιλιάδων δακτύλων που ζητούσαν προστασία. Θα γινόταν σκούρο, βαθύ, σχεδόν μαύρο στα βάθη των εγκοπών, μεταμορφωμένος σε ένα αντικείμενο σκιάς και μυστηρίου. Κάτω από τη μορφή της Παναγίας, τοποθέτησε μια μικρή γυάλινη ποτήρα, διαφανή σαν τα νερά των πηγών που ρέουν στα υπόγεια του ιερού. Ήταν η τέλεια αντίθεση: η αιώνια βαρύτητα του μετάλλου έναντι της ευθραυστότητας διαφάνειας του κρυστάλλου. Εκείνο το αντικείμενο δεν προοριζόταν για ένα πλουσιοπάροχο ναό, αλλά για τον τοίχο μιας λιτής οικίας, σε ένα δωμάτιο όπου ο χρόνος έμοιαζε να έχει παγώσει. Θα έπρεπε να είναι το τελευταίο πράγμα που πρόσβαλε ένας πιστός πριν βουτήξει στον ύπνο και το πρώτο, όταν θα ξυπνούσε, ένα φυλακτό κατά της σκιάς του εξωτερικού κόσμου. Σήμερα, το ίδιο αυτό αγιάζειρι έχει φέρει τα σημάδια της περασμένης εποχής. Η επιφάνειά του οξειδώθηκε και διηγείται ιστορίες από στιγμές σιωπής και από μια ευλάβεια που δεν χρειάζεται λόγια, αλλά μόνο την σκούρα αντανάκλαση του μετάλλου και την ψυχρή αγνότητα του κρυστάλλου. Είναι μια γοτθική ηχώ που διασώζεται από τον δημιουργό της, μια ασημένια γέφυρα ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο.
Nb το αντικείμενο φέρει σημάδια φθοράς και αποχρωματισμού λόγω της ηλικίας που το καθιστά ακόμη πιο γοητευτικό