Ένα χάλκινο γλυπτό. - Benin - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Η παρούσα μπρούτζινη γλυπτική, που αποδίδεται στην καλλιτεχνική παράδοση του Benin από την ευρύτερη περιοχή της Benin City στο Βασίλειο του Benin City, ανήκει σε μία από τις πλέον τεχνικά επιτελεσμένες μεταλλουργικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής. Παρακαλούμε σημειώστε ότι, σε απουσία εργαστηριακών εξετάσεων, ο χαρακτηρισμός παρέχεται για αναφορά μόνο, βάσει της γνώσης και της εμπειρίας μας στο πεδίο. Το κεντρικό κέντρο παραγωγής συνδέεται ιστορικά με την βασιλική αυλή του Kingdom of Benin στο σημερινό κράτος Edo, όπου εργαστήρια χύτευσης ανέπτυξαν μια ιδιαίτερα εξειδικευμένη τεχνική της χαμένης κερωτής (cire-perdue) σε διάβαση αιώνων.

“Village Jebu” αντανακλά μια περιφερειακή ή εμπορικά συνδεδεμένη τοποθεσία που συνδέεται με τον ευρύτερο πολιτισμικό χώρο του Benin παρά με έναν κύριο κέντρο χύτευσης. Στο καλλιτεχνικό σύστημα του Benin, έργα που διακινούνται εκτός των εργαστηρίων του παλατιού συχνά μετακινούνται μέσα από δίκτυα επιχορήγησης, προτείνου, και επαναδιανομής, γεγονός που σημαίνει ότι αντικείμενα που αποδίδονται σε απομακρυσμένες οικιστικές μονάδες μπορεί ακόμη να ανήκουν στυλιστικά και τεχνικά στην αυλή του Benin.

Τυπικά, η μπρούτζινη γλυπτική του Benin χαρακτηρίζεται από ισχυρή διαχείριση του όγκου και σαφήνεια της επιφάνειας. Οι μορφές χυτεύονται συνήθως με μια ελεγχόμενη ισορροπία μεταξύ Φυσιοκρατίας και στυλιστικού στοιχείου: το κεφάλι τονίζεται αναλογικά, τα χαρακτηριστικά του προσώπου δομούνται προσεκτικά, και το σώμα αποδίδεται με περιορισμένες λεπτομέρειες που στηρίζουν τα συμβολικά ενδύματα αντί για την ανατομική ακρίβεια. Υψηλής ανάγλυφης διακόσμηση είναι καθοριστικό χαρακτηριστικό.

Τεχνικά, αυτά τα έργα παράγονται με τη διαδικασία της χαμένης κερωτής (lost-wax), που περιλαμβάνει πυρήνες πηλού, μορφολογία με κερί και χύτευση μπρούντζου ή ορείχαλκου σε υψηλή θερμοκρασία. Η επεξεργασία της επιφάνειας μετά τη χύτευση μπορεί να περιλαμβάνει επιθεώρηση και γυάλισμα, αποκαλύπτοντας μια λεία αλλά πλούσια σε λεπτομέρειες μεταλλική επιδερμίδα. Η πατίνα ποικίλλει ανάλογα με τον ενταφιασμό, τη θρησκευτική χρήση ή την περιβαλλοντική έκθεση, συχνά οδηγώντας σε σκούρους τόνους με διακριτή πράσινη ή καφέ οξείδωση.

Στο ευρύτερο καλλιτεχνικό σύστημα του Benin City, οι μπρούτζινες προτομές λειτουργούν ως μέρος μιας ιδιαίτερα οργανωμένης αυλής παράδοσης που περιλαμβάνει πλακέτες, αναμνηστικά κεφάλια και τελετουργικά φιγούρες. Ακόμη και όταν αποδίδονται σε περιφερειακές περιοχές όπως η «Jebu», τα στιλιστικά και τεχνικά στοιχεία συνήθως συνδέουν τα έργα πίσω στην κεντρικοποιημένη εργαστηριακή παράδοση της αυλής του Benin, κάνοντας τη regional attribution περισσότερο θέμα κυκλοφορίας παρά θέμα διακριτών στιλιστικών σχολών.

Lit.: Bradbury, R. E. (1957). The Benin Kingdom and the Edo-Speaking Peoples of South-Western Nigeria. London: International African Institute. Egharevba, Jacob U. (1960). A Short History of Benin. Ibadan University Press. Eyo, Ekpo (ed.) (1980). Treasures of Ancient Nigeria. Lagos: Nigerian National Museum. Dark, Philip (1973). An Introduction to Benin Art and Technology. Oxford University Press. Neaher, Nancy (1976). The Art of Benin. London: British Museum Publications. Ben-Amos, Paula Girshick (1995). The Art of Benin. London: British Museum Press. Metropolitan Museum of Art (2000). The Art of the Benin Kingdom. New York: MMA Bulletin. Shaw, Thurstan (1970s–1990s excavations at Benin City). Connah, Graham (1975). The Archaeology of Benin. Oxford University Press. Darling, P. J. (1984). “The Technology of Benin Bronze Casting.” African Arts.