Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Claude Manoukian (1936- ) - Μπουκέτο λουλουδιών.

Λιθογραφία σε χαρτί vélin με διαστάσεις 65 x 48 cm.
Το έργο είναι τεκμηριωμένο EA (επίδοση καλλιτέχνη) και υπογεγραμμένο με μολύβι.

Έργο σε καλή κατάσταση, δεν είχε ποτέ κορνιζωθεί.

Διασφαλίζουμε με σχολαστική συσκευασία, διεθνή μεταφορά, ασφάλιση και express αποστολές για όλες τις παραδόσεις μας.

Claude MANOUKIAN είναι ένας ζωγράφος καλλιτέχνης που γεννήθηκε το 1936. " Υπάρχουν καμπές στη ζωή ενός ζωγράφου που εξηγούνται σπάνια, εκτός αν ξαφνικά μια καλή ζωγραφιά μετατραπεί σε εξαιρετικό έργο τέχνης. Αυτό συμβαίνει σαν ένα κεραυνικό χτύπημα, ή σαν το Άγιο Πνεύμα τη Μέρα της Πεντηκοστής. Μπορεί κανείς να πει επίσης, πιο ταπεινά, ότι συμβαίνει όπως η μεταμόρφωση του Βαν Γκογκ που, από απλός σχεδιαστής, έγινε γίγαντας της τέχνης. Ο Claude MANOUKIAN μόλις πέρασε αυτό το βήμα εξαίρεσης που τον οδηγεί από έναν καλό ζωγράφο σε έναν καλλιτέχνη του οποίου το έργο βρίσκει δικά του χαρακτηριστικά. Πιστεύεται ότι, ήδη, οι πίνακές του φέρναντο την υπογραφή του, με τη χρήση χρωμάτων που προσδιόριζαν τον δημιουργό του. Όπως ο Odilon Redon, ο Claude MANOUKIAN γνωρίζει να συνταιριάζει χρώματα που, αν τα χειριζόσουν με αδεξιότητα, θα γίνονταν δονητικά, ενώ γι' αυτόν μόνο μαγνητίζουν τη λάμψη τους. Αλλά τώρα, αποχωρίζοντας τον ρεαλισμό με σκληρότητα, ο Claude MANOUKIAN διασπά και επανασυνθέτει τις φόρμες, και ενσωματώνει στο έργο του μια επιπλέον διάσταση. Με τόλμη, αλλά με τη βεβαιότητα του τεχνίτη, ερμηνεύει τα περιγράμματα, τα εντάσσει το ένα μέσα στο άλλο. Προερχόμενος μερικές φορές από μια πορεία εξερευνητική που ο Πικάσο διερεύνησε επιφανειακά, ο Claude MANOUKIAN θα εισάγει έναν άλλον τύπο μορφών, που γίνεται νέο ποίημα κάτω από το πινέλο του. Όσο διαφορετικοί όσο οι Ρακίν, Κορνέιγ ή Βίκτορ Ουγκώ μπορεί να είναι από τον Βερλάιν ή τον Ριμπώ, αν και όλοι γράφουν σε στίχους, ο Claude MANOUKIAN θα γλιστρήσει σε άλλους τρόπους ζωγραφικής και θα αντλήσει νέες εκφράσεις. Εξάντληση των χρωμάτων, υπεράνθρωση της πραγματικότητας που ενσωματώνει στη μνήμη του πίνακα, αλλά χωρίς να γίνει σκλάβος της, συνθέτει για την τέχνη και μέσω της τέχνης, χρησιμοποώντας το πραγματικό μόνο ως στήριγμα, ως πρωτόγονη κατάσταση που εξελίσσει. Το βλέμμα αυτού που βλέπει δεν είναι παρά ο καθρέφτης του μελλοντικού. Χρησιμοποιεί τη μνήμη του ως οδηγικό νήμα, αλλά συνθέτει μέσα του το παιδί του που προέρχεται από τα αισθήματα της όρασης και τη διάθεσή του και το καταγράφει στον καμβά του. Όπως ένα νεογέννητο ποτέ δεν είναι πλήρως ομοιογενο με έναν από τους γονείς του, αυτή η ζωγραφιά που φιλοτεχνεί θα βρει την πηγή της βαθιά σε ένα από τα στοιχεία του, που μερικές φορές μπορεί να κυριαρχεί, αλλά θα παραμείνει πάντα εν μέρει υπό την επιρροή του άλλου. Κάθε πίνακας θα είναι ο δρόμος προς την ολοκλήρωση ενός συνόλου και η έκφραση μιας αισθητικής που διακρίνει κάθε έργο διατηρώντας ένα κοινό νόημα που ονομάζεται στυλ." Christian GERMAK