Javier Ripol Girona (1926) - Puerto tranquilo

Η Pictura Galeria παρουσιάζει αυτό το Magnificent έργο τέχνης που ανήκει στον Ripol Girona, το οποίο απεικονίζει διάφορα ιστιοπλοϊκά σκάφη να αναπαύονται δίπλα στην ακτή καθώς το περίγραμμα μίας πόλης ζωγραφίζεται απαλά οριζόντια στον ορίζοντα της ακτής. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την άριστη τεχνική του και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις κάδρας: 58,5x71x3 εκ.
· Διαστάσεις του έργου: 35x48 εκ.
· Υδατογραφία υπογεγραμμένη από τον καλλιτέχνη στην επάνω δεξιά γωνία του έργου.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με περιποιημένο κάδρο με προστατευτικό γυαλί (περιλαμβάνεται στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιορώννη (Girona).

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του Lot.

Το έργο θα πακεταριστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος του επαγγελματικού πακεταρίσματος όσο και τη μεταφορά από μόνο του.
Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos ή GLS με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ήρεμη θαλασσινή σκηνή στην οποία διάφορα ιστιοπλοϊκά σκάφη αναπαύονται κοντά στην ακτή, καθώς το αστικό τοπίο απλώνεται σε απόσταση. Η σύνθεση εξελίσσεται σε έναν ευρύ χώρο ανοιχτό όπου η γη, το νερό και ο ουρανός ενώνονται σε μια απλότητα και φωτεινή ατμόσφαιρα. Τα σκάφη, με τα πανιά τους ξεδιπλωμένα σε ανοιχτούς και ελαφρώς κόκκινους τόνους, γίνονται το κεντρικό στοιχείο της εικόνας, τραβώντας αμέσως την προσοχή του θεατή. Το τοπίο μεταδίδει μια αίσθηση γαλήνης, σαν να πρόκειται για μια παύση κάθε στιγμή στο τέλος της ημέρας, όταν η κίνηση του λιμανιού γίνεται πιο ήρεμη.

Στο προσκήνιο διακρίνεται μια επιφάνεια γης ή άμμου που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του κάτω μέρους του πίνακα. Αυτή η ζώνη παρουσιάζει ζεστούς τόνους που υποδηλώνουν την παρουσία ξηρού ή ελαφρώς αμμώδους εδάφους, σημαδεμένου από μικρές ανομοιομορφίες και αποχρώσεις. Η υφή του εδάφους δίνει βάθος και επιτρέπει στη σκηνή να αντιληφθεί ως ένας ανοιχτός χώρος που οπτικά οδηγεί προς το νερό και τα σκάφη. Αυτό το πρώτο πλάνο λειτουργεί ως σημείο εισόδου για το βλέμμα, οδηγώντας τον θεατή προς το κέντρο της σύνθεσης.

Στην μεσαία ζώνη εμφανίζονται διάφορα σκάφη ευθυγραμμισμένα ή προσαρμοσμένα κοντά στην ακτή, με τα πανιά τους να υψώνονται σε διαφορετικά γωνίες. Αυτά τα πανιά, σε γεωμετρικά σχήματα και απαλούς αντίθετους τόνους ανάμεσα σε ανοιχτούς και κόκκινους χρωματισμούς, δημιουργούν έναν οπτικό ρυθμό που προσδίδει δυναμισμό στη σκηνή. Κάποια σκάφη φαίνεται να ξεκουράζονται στην άμμο ή σε ένα μικρό μόλο, ενώ άλλα τοποθετούνται πιο κοντά στο νερό. Η διάταξη των πανιών υποδηλώνει κίνηση και ζωή του θαλάσσιου περιβάλλοντος, αν και το γενικό περιβάλλον του πίνακα μεταδίδει γαλήνη περισσότερο από δραστηριότητα.

Στο παρασκήνιο διακρίνεται το περίγραμμα μίας πόλης που εκτείνεται κατά μήκος του ορίζοντα. Τα κτίρια φαίνονται απεικονισμένα με έναν απλό και σχεδόν σκούρο τρόπο, σαν μια συνεχής σκιά που διαχωρίζει τον ουρανό από το θαλάσσιο τοπίο. Μεταξύ αυτών των μορφών διακρίνεται η ύπαρξη ενός πύργου ή καμπαναριού που ξεχωρίζει από το προφίλ του αστικού τοπίου, προσφέροντας ένα κάθετο σημείο αναφοράς που εξισορροπεί τη σύνθεση. Αυτή η λεπτομέρεια υποδηλώνει την εγγύτητα ενός ιστορικού πυρήνα της πόλης, πιθανώς συνδεδεμένου με το λιμάνι και τη θαλάσσια δραστηριότητα.

Ο ουρανός καταλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της σκηνής και παρουσιάζει μια απαλή κλίση χρωμάτων που θυμίζει ζεστό και θολό φως. Μικρά φωτεινά σημεία διάσπαρτα στον ουρανό δίνουν υφή και ενισχύουν τη ματι-αου-ιστική ατμοσφαιρική αίσθηση του τοπίου. Η μετάβαση μεταξύ ουρανού, πόλης και λιμανιού γίνεται αρμονικά, δημιουργώντας μια ισορροπημένη εικόνα όπου κάθε στοιχείο έχει τη θέση του μέσα στο σύνολο.

Συνολικά, το έργο μεταδίδει τη γαλήνη ενός τοπίου λιμένα όπου τα σκάφη αναπαύονται κοντά στην ακτή, ενώ η πόλη διαγράφεται απαλά στη σκιά απόσταση. Η συνύπαρξη πανιών, ορίζοντα αστικού τοπίου και ευρύου ουρανού δημιουργεί μια contemplative σκηνή που υπενθυμίζει τη γαλήνη της ακτής και τη ιστορική σχέση μεταξύ της ζωής της πόλης και της θάλασσας.