Nacho Urrutia (1941) - Dos almas

Pictura Galeria παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στον Nacho Urrutia, το οποίο απεικονίζει τη λεπτή στιγμή κατά την οποία δύο άνθρωποι πλησιάζουν και ενώνονται συναισθηματικά, συμβολίζοντας τη βαθιά σύνδεση ανάμεσα σε δύο όντα. Ο πίνακας διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή εικαστική ποιότητα που μεταδίδεται.

· Διαστάσεις του χαρτονένιου κάδρου: 58x68x5 cm.
· Διαστάσεις του έργου: 50x60 cm.
· Λάδι σε ξύλινο ταμπλό υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο δεξιό μέρος του έργου, Urrutia.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (included in the auction as a gift).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Girona.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της παρτίδας.

Το έργο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί από την Correos ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια σκηνή οικεία και βαθιά συμβολική στην οποία δύο ανθρώπινες φιγούρες φαίνονται να intertwine (ενωμένες) σε μια σύνθεση κεντρική και σιωπηρή. Η εικόνα μεταδίδει μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και εγγύτητας, όπου τα σώματα προσεγγίζονται με απαλότητα μέχρι να συγχωνευθούν οπτικά στο κέντρο του έργου. Η γενική τόνος του πίνακα κυριαρχείται από ζεστές και απαλές αποχρώσεις που περιβάλλουν τη σκηνή με μια αίσθηση ηρεμίας και περισυλλογής. Όλα φαίνονται να λαμβάνουν χώρα σε έναν αιωρούμενο χώρο, σχεδόν σαν μια στιγμή παγωμένη στον χρόνο.
Στο κέντρο της σύνθεσης διακρίνεται η ένωση των φιγούρων, των προσώπων των οποίων πλησιάζουν μέχρι να αγγίξουν ελαφρά. Η στάση των δύο εμπλέκει ένα χάρισμα τρυφερότητας ή βαθιάς στοργής, όπου η εγγύτητα του φυσικού σώματος μετατρέπεται σε κεντρικό σημείο της εικόνας. Τα χέρια και τα δάχτυλα φαίνονται να συναντώνται και να αλληλοπλέκονται, δημιουργώντας μια οπτική δομή που ενώνει τα δύο σώματα σε μια ενιαία ρευστή μορφή. Αυτή η συνάντηση μεταδίδει μια αίσθηση συναισθηματικής έντασης, σχεδόν σαν να μοιράζονται ένα κοινό εσωτερικό χώρο.
Οι μορφές των σωμάτων εμφανίζονται ήπια μοντελισμένες, με περιγράμματα θολά που κάνουν τις φιγούρες να ενοποιούνται με το φόντο. Αυτή η ενσωμάτωση παράγει μια ατμόσφαιρα σχεδόν αιθέρια, όπου οι σιλουέτες θεωρούνται more as presence than as bodies defined. Τα πρόσωπα, κεκλιμένα προς το ένα προς το άλλο, ενισχύουν την ιδέα της οικειότητας και της σιωπηλής επικοινωνίας μεταξύ των χαρακτήρων, σαν να μοιράζονται μια στιγμή βαθιά προσωπική.
Ο χώρος που περιβάλλει τις φιγούρες παραμένει επιμελώς απλός και αφηρημένος, επιτρέποντας όλη την προσοχή να συγκεντρωθεί στο κεντρικό gesture. Δεν υπάρχουν στοιχεία που αποσπούν την ματιά από τον θεατή, γεγονός που ενισχύει το συναισθηματικό αντίκτυπο της συνάντησης μεταξύ των δύο ανθρώπων. Αυτή η απλότητα της συνθέσεως δημιουργεί ένα αίσθημα αναδίπλωσης, όπου η εγγύτητα των φιγούρων αποκτά μια σχεδόν παγκόσμια σημασία.
Γενικά, το έργο μεταδίδει μια αίσθηση ενότητας, οικειότητας και συνωμοσίας ανάμεσα σε δύο όντα που συναντιούνται σε μια στιγμή βαθιάς συναισθηματικής εγγύτητας. Η απλή σύνθεση και ο ήρεμος τόνος του συνόλου ενισχύουν την ιδέα μιας ιδιωτικής και λεπτής στιγμής, όπου η ανθρώπινη επαφή γίνεται ο πραγματικός πρωταγωνιστής της σκηνής.