Benjamín Palencia (1894-1980) - Mountain passage

Ένα εντυπωσιακό Palencia—ένα ηλεκτρισμένο ορεινό τοπίο, σμιλευμένο σε πυκνό ιριδισμό κάτω από έναν φωτεινό, θυελλώδη ουρανό.

Benjamín Palencia (Barrax, Albacete 1894–Μαδρίτη 1980), λάδι σε καμβά, 1972.

Mountain Passage
Λάδι σε καμβά
Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο δεξιά κάτω «1972 B. Palencia»
Μέγεθος καμβά: 38 × 46 εκ
Στεφάνωση: 69 x 76 εκ
Archivo Benjamín Palencia αριθμός 012/72.

ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑΣ - ARCHIVO BENJAMÚN PALENCIA (RAMÓN PALENCIA DEL BURGO)
Αυτό το έργο πωλείται συνοδευόμενο από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας από το Archivo Benjamín Palencia, εκδοθέν και υπογεγραμμένο από τον Ramón Palencia del Burgo, νόμιμο κληρονόμο του Benjamín Palencia και διαχειριστή του Archivo Benjamín Palencia, που επιβεβαιώνει ότι ο πίνακας αποτελεί αυθεντικό έργο και έχει καταχωριστεί στο αρχείο με αριθμό 012/72. Το πιστοποιητικό θα σταλεί στον αγοραστή μαζί με τον πίνακα.

Κληρονομιά:
Galería Theo, Μαδρίτη.

Λογοτεχνία:
Manuel García Viñó, Arte de hoy, arte del futuro, Ed. Ibérico Europea de Ediciones, 1976.

ΣΗΜΕΙΩΣ CURATOR MOUSEION:

«Αυτός ο πίνακας εξάγει το τοπίο σε καθαρή αίσθηση: ένα κεντρικό συμπαγές μάζωμα αναδύεται ενάντια σε έναν ηλεκτρικό ουρανό που παρασύρεται από μπλε και σκουρόχρωμους ρεύμους. Με παχιές, επείγουσες πινελιές και μια παλέτα που εναλλάσσεται ανάμεσα σε ψυχρό φως και γήινη θερμότητα, ο Palencia μετατρέπει τη χαρακτηριζόμενη τοπογραφία σε έναν είδος εσωτερικής θερμοκρασίας—λίγο περισσότερο από περιγραφή ενός τόπου, μάλλον δήλωση συναισθήματος, όπου το βουνό γίνεται δομή, μνήμη και παλμός.»

BENJAMÍN PALENCIA ΚΑΙ Η ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ:

Ο Palencia αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του ισπανικού μοντερνισμού του 20ού αιώνα και συνδέεται στενά με τη Escuela de Vallecas, που ιδρύθηκε ως έργο ανανέωσης της ισπανικής τέχνης επιστρέφοντας στη γη—ιδιαίτερα στους λιτούς κάλυκες και ορίζοντες γύρω από τη Μαδρίτη—ως χώρος για μοντέρνα πειραματισμό αντί για ακαδημαϊκή περιγραφή.

Τι καθιστά τον Palencia ουσιώδη είναι ο τρόπος που γεφυρώνει τις παραδόσεις: κληρονομεί τη ποιητική βαρύτητα του ισπανικού τοπίου που συνδέεται με τη Γενιά του ’98, αλλά την ξαναχτίζει μέσα από σύγχρονες γλώσσες—απλοποιώντας μορφές, εντείνοντας το χρώμα και επιτρέποντας στη δομή και στη αίσθηση να φέρουν νοήμα. Η θεσμική του θέση ενισχύεται από διαρκή ακαδημαϊκή και μουσειακή προσοχή στο έργο του και στο πλαίσιο του Vallecas στο οποίο η οπτική τοπίου του έγινε καταλύτης για ευρύτερη ανανέωση.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, αυτή η προσέγγιση γίνεται συχνά πιο συμπυκνωμένη και έντονη: το τοπίο ως εσωτερική κατάσταση, αποκαλυπτόμενη με λιγότερα “πραγματικά στοιχεία” και περισσότερο κραδασμό—η ίδια η μπογιά acting ως έδαφος.

Η θεσμική θέση του Palencia παραμένει σταθερά εγκατεστημένη: το έργο του φιλοξενείται στο Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, το οποίο απαριθμεί πάνω από 100 έργα του καλλιτέχνη στις συλλογές του, τονίζοντας τον κεντρικό του ρόλο στην ισπανική μοντέρνα κανόν.

Στην αγορά ο Palencia συνεχίζει να εμφανίζεται με σταθερή ζήτηση: οι πίνακές του εμφανίζονται τακτικά στα κορυφαία οίκους δημοπρασιών, με διατήρηση της εμπιστοσύνης από συλλέκτες.

ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Η σύνθεση οργανώνεται γύρω από ένα κυρίαρχο κεντρικό κορυφή, η τριγωνική της παρουσία στερεώνει τον καμβά όπως ένα γεωλογικό μνημείο. Περιμετρικά ράχη προσφέρουν πίεση από τις δύο πλευρές, δημιουργώντας μια χωρική ένταση παρόμοια με ένα φλοιό που ελέγχει το εσωτερικό βάρος του βουνού.

Η διαχείριση του Palencia είναι ρητά ζωγραφική και πλούσια σε ιματισμό: ευρείες, φορτωμένες πινελιές μοντελοποιούν την απότομη επιφάνεια με γκρι αποχρώσεις, βαθιές ιώδεις, και πράσινο-μαύρες ρέουσες, διακοπτόμενες από φλας αχνού φωτός ορυκτού. Αντιπαραθέτως, ο ουρανός χτίζεται από στρωμένες ζώνες μπλε και λευκού γάλακτος, μετακινούμενος από σκουριά και ώχρα που διαβάζονται ως άνεμος, θερμότητα ή απομακρυσμένο διάφραγμα νεφών—ένας εκφραστικός οροφή που ενισχύει τη μάζα του βουνού από κάτω.

Αντί να προσφέρει μια περιγραφική θέα, ο πίνακας λειτουργεί μέσω ρυθμού και πίεσης: συμπιεσμένες πλαγιές, απότομες tonal μεταβάσεις, και απτική μπογιά χτίζουν ένα τοπίο που φαίνεται φυσικό και άμεσο—μια συνάντηση με το έδαφος ως ενέργεια.

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΛΙΤΕΡΑΤΟΥΡΑ:

Galería Theo (Μαδρίτη)—μία γκαλερί που συνδέεται κυρίως με ισπανικά μοντέρνα και μετεμφυλιακά καλλιτεχνικά κύκλους.

Ο πίνακας αναφέρεται στην έκδοση Arte de hoy, arte del futuro του Manuel García Viñó το 1976.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Λαμβάνουμε την απόλυτη φροντίδα στο πακετάρισμα και αποστολή μέσω ασφαλούς, πλήρως ιχνηλατής και insured υπηρεσίας.

Η κορνίζα παρέχεται δωρεάν και ο πωλητής δεν μπορεί να αποδεχθεί ευθύνη για τυχόν ζημίες στην κορνίζα.

#artribuneQ1