Matteo Ciffo - Frammenti - Nefertiti

- Αυθεντικά γλυπτό σύγχρονης τέχνης του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Nefertiti
- Έτος 2026. Εκδοτήριο αρ. 2/8 - Υπογεγραμμένο και αυθεντοποιημένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Υλικό: Ψυχρή χύτρα από άμμο μαρμάρου και πέτρα
- Εξαιρετικές συνθήκες



Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίθεση με τη κλασική γλυπτική συνιστά κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αθανασίας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υπόκεινται σε μια διαδικασία αποσχισμού και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή δεν νοείται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, διαλύεται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της εύθραυστη φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν κρύβεται πλέον, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτη κατάσταση. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευαλωτότητα. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στις μεταβολές και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.



ΜΑΤΤΕΟ CIFFO

Γεννημένος στη Μιέλα (Biella) το 1987, από το 2007 αναπτύσσω μια έρευνα επικεντρωμένη στο υλικό, στην μεταμόρφωσή του και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από έναν άμεσο σχετισμό με ευγενή και πολύπλοκα υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικές αποχρώσεις, γήινες ουσίες και μεταλλικά στοιχεία. Τα θεωρώ όχι απλώς εργαλεία έκφρασης, αλλά ζωντανοί παρόντες, φορείς χρόνου, ιστορίας και πιθανότητας αναγέννησης.

Μέσω μιας διαδικασίας που θεωρώ περισσότερο τελετουργική παρά γλυπτική: μια αναγέννηση του πετρώματος καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική γεννάται από την παρατήρηση και την επιθυμία να αποδώσω ζωή σε ό,τι θρυμματίστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συνήθως προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλύπτών, γίνονται αρχική ύλη για τα έργα μου.
Πρόκειται για υλικά που μεταφέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα διαχωρίζω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάστασή τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο προκύπτει από μια ισορροπία ευθραυστότητας ανάμεσα σε απώλεια και αναγέννηση, ανάμεσα σε μνήμη και δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη χάνει το τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η πορεία παίρνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλη που έχει ήδη διανύσει μια ύπαρξη, την διαχωρίζω και την επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία γεννιέται από μια ένταση ανάμεσα στον κατακερματισμό και την αναγέννηση, ανάμεσα σε απώλεια και μνήμη, κάνοντας ορατό ένα διαρκές καθεστώς μεταβολής.
Η έρευνα αντιπαρατίθεται σε υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίθεση: φαινομενικά αθάνατα και αδιάσπαστα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Αυτό που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια εύθραυστη φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μετασχηματίζεται με τον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη ενεργό μέρος της δουλειάς, εμπλέκοντάς την σε μια συνεχή συνομιλία με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αθανασία εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υποτάσσεται, αλλά γίνεται συνσυνδημιουργός, διατηρώντας στην επιφάνειά της τα ίχνη του θεάματος, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Αυτισθητής, έχω χτίσει το μονοπάτι μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στη συνοδεία του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές στις οποίες θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννιούνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά τη ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτές αναδύονται ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην ερείπωση και την αναγέννηση, ανάμεσα στη μόνιμη ύπαρξη και τη μεταμόρφωση, επιστρέφοντας στη ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.