Montiel (1985) - "ENCUENTRO"

«Συνάντηση» 60 × 81 εκ.

Δύο μορφές ζωής αντιμετωπίζουν η μία την άλλη σε έναν αιωρούμενο χώρο, όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει ακριβώς πριν λυθεί. Η ασύμμετρη σχέση ανάμεσα στις δύο φιγούρες δεν είναι μόνο φυσική, αλλά συμβολική: η μια ενσαρκώνει το απέραντο, το αναπόφευκτο, ό,τι τραβά ιστορία και δύναμη· η άλλη, το μοναδικό, το ευάλωτο, ό,τι βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο.

Ωστόσο, το «συνάντηση» δεν ανήκει μόνο στην τάξη της απειλής. Είναι και αναγνώριση. Το μεγαλύτερο ψάρι δεν κοιτάζει ναρκωστικά· δεν κοιτάζει μόνο: αντιμετωπίζει την αδιάλυτη παρουσία του άλλου. Το κόκκινο ψάρι, μακριά από το να φεύγει, κατέχει τη θέση του με μια ένταση που αψηφά τη ρωγμή του. Σε εκείνη τη μοιρασμένη στιγμή, τα δύο χάνουν τον χαρακτηρισμό τους ως καθαρά θηρευτής και πιθανό θήραμα—γίνονται δύο υπάρξεις που διασταυρώνονται.

Έργο ανοίγει έτσι μια ένταση ανάμεσα σε μοίρα και δυνατότητα. Είναι αυτό η αρχή ενός προαναγγελθέντος τέλους ή η εμφάνιση μιας αναπάντεχης σχέσης; Το «Συνάντηση» κατοικεί ακριβώς σε αυτήν την απόσταση: τη στιγμή κατά την οποία ο κόσμος θα μπορούσε να κλίνει προς τη βία ή προς μια μορφή, σχεδόν απίθανη, ισορροπίας.