Matteo Ciffo - Frammenti - Venere

- Σύγχρονο γλυπτό του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Fragmenti-Venere
- Έτος 2026. Εκδοση αρ. 2/8 - Υπογεγραμμένη και επικυρωμένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Ψυχρή χύτευση σκόνεων μαρμάρου και πέτρας
- Εξαιρετικές συνθήκες



Συλλογή FRAMMENTI

Η σύγκριση με το κλασικό γλυπτό συνιστά κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνα τα σχέδια, ιστορικά συνδεδεμένα με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, υιοθετούνται ως αφετηρία και υφίστανται μια διαδικασία μετα fragmentation και επαναπροσδιορισμού. Το σχήμα πλέον δεν εννοείται ως σταθερή μονάδα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική του ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, θα γεννήσει μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο. Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Αυτό που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει την ευάλωτη φύση του. Το κλασικό σχήμα επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένο: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.



MATTEO CIFFO

Γεννημένος στο Μιλάνο το 1987, από το 2007 αναπτύσσω έρευνα επικεντρωμένη στην ύλη, στην μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από άμεση σχέση με ευγενείς και σύνθετους υλικούς πόρους όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικοί χρωστικές, γη αρμενική, οξείδια και μέταλλα. Δεν τους θεωρώ απλά εκφραστικά μέσα, αλλά ζώντες παρουσίες, φορείς του χρόνου, της ιστορίας και των δυνατοτήτων ανάστασης.

Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο τελετουργική από γλυπτική: μια ανάσταση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική προέρχεται από την παρατήρηση και την επιθυμία να επιστρέψω στη ζωή ό,τι είχε συντριβεί, εγκαταλειφθεί ή λησμονηθεί. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται αρχική ύλη για τα έργα μου.

Πρόκειται για υλικά που ήδη φέρουν μια ιστορία μέσα τους. Τα διασπάω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενή τους κατάσταση, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο προέρχεται από μια ισορροπία ευαίσθητη ανάμεσα σε απώλεια και αναγέννηση, ανάμεσα σε μνήμη και δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη σταματά να είναι το τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η πορεία έχει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει τη συμβατική γλυπτική, προσεγγίζοντας μια σχεδόν αλχημική διάσταση. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη βιώσει ύπαρξη, τις διασπάω και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία γεννιέται από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, μεταξύ απώλειας και μνήμης, καθιστώντας ορατή μια διαρκή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα συγκρούεται με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίθεση: φαινομενικά αιώνια και αδιάλυτα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Αυτό που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια αστάθεια φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μετατρέπεται στον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη ενεργό μέρος του έργου, εμπλέκοντας σε έναν διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.

Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραστότητα, και η αιωνιότητα εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υποτάσσεται, αλλά γίνεται συνσυγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του χεριού, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Αυτοδίδακτος, έχω χτίσει τη διαδρομή μου μέσω πειραματισμού, παρατήρησης και ακρόασης. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στη συνοδεία της ύλης στη μεταμόρφωσή της. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννιώνται. Αυτή η πρακτική εξερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Τα γλυπτάEmergir σαν παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην αρχή και στην αναγέννηση, ανάμεσα σε επίμονη ύπαρξη και μεταμόρφωση, επιστρέφοντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.