M. Olivier (XX) - Reflets d'ocre et brume de silence 

Γαλλικά κείμενο:

Bonjour,

Προτείνω ένα αυθεντικό παλαιό έργο τέχνης από τα τέλη του 19ου αιώνα, υπογεγραμμένο από τον M. OLIVIER φέρει την ένδειξη «δ’après LE SENECHAL». Αυτή η ακουαρέλα σε καμβά είναι μια ζωντανή θαλάσσια σκηνή στο ηλιοβασίλεμα, σε ομιχλώδη καιρό. Η ποικιλία των πλοίων δίνει ιστορικό ενδιαφέρον σε αυτήν τη καμβά, καθώς παγώνει μια ακριβή στιγμή της πλευρικής ναυτικής ιστορίας πριν από την έλευση των μηχανών ατμού. Αυτός ο τόπος αποτελεί χαρακτηριστικό σημείο για τα ερείπια λιμένων και τα προ-λιμάνια της γαλλικής νότιας ακτής της νότιας Αγγλίας, και η αρχιτεκτονική των μακριών κτιρίων από σκοτεινούς λίθους αριστερά θυμίζει τα μεγάλα εμπορικά λιμάνια όπως το LE HAVRE, DIEPPO, HONFLEUR ή FECAMP.

Το έργο εντάσσεται σε ένα ρεύμα θαλάσσιου ρεαλισμού που προτιμά την ατμόσφαιρα, τους αντικατοπτρισμούς του φωτός πάνω στο νερό και την ακριβή λεπτομέρεια. η παλέτα χρωμάτων αποτελείται από θερμούς τόνους με γη Siena, ώχρες, καφέ που αντίκεινται με το γκρίζο-μπλε των στεγών και του ορίζοντα της θάλασσας προς τα δεξιά.

Η κάθετη μάζα των mast και των κτιρίων αριστερά δημιουργεί στο προσκήνιο μια σταθερή δέσμευση με ένα αποβάθρα σε προοπτική που κατευθύνει το βλέμμα προς την καρδιά του λιμανιού. Στο μεσαίο επίπεδο εστιάζεται η ναυτιλιακή δραστηριότητα, τα ιστιοφόρα είναι εκείνα που συναντώνται στη Μάγχη αυτής της εποχής. Μια χαμηλή προκυμαία εκτείνεται οριζόντια στο οπίσθιο σχέδιο, ρυθμισμένη από τη λευκή σιλουέτα ενός μικρού φάρου ή ενός φανού σήμανσης. Ο ουρανός κατέχει σχεδόν το ήμισυ της επιφάνειας με ελαφρά εσταντρίου για να προσομοιώσει ένα πυκνό σύννεφο.

Αυτό το τοπίο με δομή σε «L» ανάσκελα κατά μήκος της εξωτερικής άκρης των δύο προβλητών αποτελεί μελέτη της οπτικής διάθλασης μέσω της δουλειάς του φωτός και της ύλης. Ο ζωγράφος χρησιμοποιεί γρήγορους κατακόρυφους χρωματισμούς για να απεικονίσει την αντανάκλαση των mast στο νερό που κτυπά. Το νερό παίρνει τους τόνους του ουρανού και των φουσκών, κάτι τυπικό για τα μπουρίνια του λιμένα. Πρόκειται πιθανώς για μια «grisaille», ένα στυλ ζωγραφικής πολύ δημοφιλές στην ίδια αυτή εποχή από τον Gustan LE SENECHAL de KERDREORET προς τον οποίο αποδίδεται αυτό το έργο. Ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται το ομιχλώδες φως και οι αντανακλάσεις πάνω στο νερό είναι ακριβώς αυτό που συναντάμε σε αυτόν τον πίνακα. Παίζοντας με τις αποχρώσεις του γκρι και του καφέ για να αιχμαλωτίσει την υγρασία του αέρα, το φως φαίνεται να προέρχεται από το φόντο της σκηνής σε μερικό αντίθετο φωτισμό.

Οι απεικονιζόμενες βάρκες είναι κυρίως παραδοσιακά αλιευτικά σκάφη. Παρατηρούνται «lougres» και «bisquines» στο κέντρο και αριστερά, με «δύο και τρία καταρράχια» ορατά ένα μεγάλο κατάρτι και ένα κατάρτι της νησίδας στη μπροστινή πλευρά, καθώς και μπερσίβια ιστία που ονομάζονται «au tiers». Αναγνωρίζεται μια προσδέστρα τοποθετημένη στο τρίτο μήκος της, μια ξύλινη τεμάχια σε σταυρό που στηρίζει την κορυφή της σημαίας. Τα ιστία βαμμένα σε ώχρα/σκούρο καφέ προέρχονται από το “tanage”. Βυθίζαμε αυτά τα ιστία σε αφέψημα φλοιού βελανιδιάς ή κασασού για την προστασία από την υγρασία και το αλάτι. Διακρίνεται μια περίπλοκη «γκρέιμεντ» με ένα μεγάλο κατάρτι, μια misaine και πιθανώς ένα tape-cul στο πίσω μέρος. Αυτός ο τύπος βάρκας χρησιμοποιείτο για τη μεγάλης αλιείας και για το εύκολον ταξίδι μεταξύ των λιμένων. Μια «goélette» βρίσκεται δεξιά. Το πλοίο στο βάθος στο λιμάνι προς τα δεξιά παρουσιάζει ένα διαφορετικό προφίλ με ιστία αρικά προσαρτημένα σε μια μπόμπη στο κάτω μέρος και ένα κέρας επάνω. Διακρίνεται ένα foc, ένα τρίγωνο ιστίου που δείχνει προς τη θωριά. Πρόκειται πιθανώς για ένα «γρέιμεντ» πιο σύγχρονο από τα υπόλοιπα πλοία.

Διαστάσεις κάδρου: 54,5 cm x 46,5 cm
Διαστάσεις έργου: 46 cm x 34 cm
Υπάρχουν πολλοί ζωγράφοι, κυρίως τον 19ο αιώνα, που φέρουν το επώνυμο OLIVIER.

Αυτό το έργο αποκαταστάθηκε από το 1888. θεωρείται σε πολύ καλή κατάσταση με τη φθορά του χρόνου που δίνει όλη τη «χαρά του παλιού». Το καμβά μαρφουλάρθηκε για να τεντωθεί τέλεια. Είχε καθαριστεί πρόσφατα και στη συνέχεια εφαρμόστηκε ένα σατινάκι βερνίκι της μάρκας WINSOR και NEWTON από έναν επαγγελματία. Το έργο βρίσκεται πάνω στο αρχικό του σασί, το οποίο ενισχύθηκε, καθαρίστηκε και επανερβίστηκε βερνίκι. Προστέθηκε ένα καδράκι γοτθικό 19ου αιώνα από ξύλο μουντρό με θαλασσινό στυλ ολλανδικό, αποκατασταμένο και έπειτα βαμμένο μαύρο με χρυσή επικάλυψη τύπου «ασημένιο χρυσό».

Αυτός ο πίνακας που χρονολογείται το 1888 αποτελεί φόρο τιμής στον διάσημο ζωγράφο Gustan LE SENECHAL de KERDREORET (1840-1933) και χρησιμοποιεί τα ίδια χρωστικά σε καμβά της ίδιας εποχής, κάτι που του προσδίδει πραγματική ιστορική και διακοσμητική αξία.