Volker Rossenbach - Birdland-Gambit

05
ημέρες
10
ώρες
45
λεπτά
13
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Anthony Chrisp
Ειδικός
Επιλεγμένο από Anthony Chrisp

Πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας στο εμπόριο τέχνης, ίδρυσε δική του γκαλερί.

Εκτίμηση γκαλερί  € 3,000 - € 3,600
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 131620 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Volker Rossenbach, Birdland-Gambit, πρωτότυπο πορτρέτο σε mixed media από το 2025, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, πωλείται με πλαίσιο από ηλικιωμένο καρυδιά, 120 x 90 εκ., 3 kg, σε άριστη κατάσταση, περίοδος 2020 και μετά.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Ο Ρομαντισμός της αφήγησης από τον Βόλκερ Ρόσενμπαχ, ανάμεσα σε ιστοριογραφικές αναφορές τέχνης και μια τάση διαδραστικής έκφρασης

Υπάρχουν πορείες ζωής και στάσεις ορισμένων εκπροσώπων της σύγχρονης τέχνης που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η εικονογραφική προσέγγιση δεν χρειάζεται να διαχωρίζεται αναγκαστικά από την λογοτεχνική, φιλοσοφική, ιστορική και κοινωνιολογική προσέγγιση, ώστε να συνενωθούν και να προσφέρουν μια ασυνήθιστη προοπτική ακριβώς λόγω της αοριστίας τους ως προς την ένταξη σε έναν ενιαίο χώρο. Οχι μόνο αυτό: υπάρχουν καλλιτέχνες που προσθέτουν ακόμη την απόλυτα εποικοδομητική σύγχρονη επιθυμία να μετρούν με λιγότερο παραδοσιακά, λιγότερο ορθόδοξα μέσα – αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι –, που διακρίνονται έτσι από τον προκύπτοντα ζωγραφικό τους στυλ και παρόλα αυτά είναι απίστευτα αρμονικοί και εντάσσονται σε μια πλέον αναπόφευκτη μοντερνικότητα. Ο πρωταγωνιστής του σήμερα είναι όλα αυτά και πολλά περισσότερα, γιατί αντλεί από τη βαθιά του γνώση για την ιστορία της τέχνης και τη λογοτεχνία και αναμειγνύει τα δύο, απορροφώντας τις διαισθήσεις και τις θεωρίες των γιαβαντών της πρώτης ου του 20ού αιώνα.

Στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η πολιτισμική κοινωνία έπρεπε να ζήσει με δυσφορία το γεγονός ότι όλες οι πεποιθήσεις, οι βεβαιότητες και οι κανόνες που έχουν διαμορφώσει μέχρι τότε την τέχνη, ως κίνηση ονόματι Ντανταϊσμός, που ξεκίνησε στην Ελβετία, εξαπλώθηκε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και υιοθέτησε μια διαβρωτική, σαρκαστική και φιλελεύθερη στάση έναντι του καλλιτεχνικού συστήματος της εποχής. Εκτός από την οπτική αναπαράσταση που προέκυπτε, η οποία βασιζόταν στην ειρωνική μετατροπή κάθε αντικειμένου σε έργο τέχνης, το καινοτόμο ήταν η εισαγωγή ή, καλύτερα, η σύνδεση άλλων πεδίων στο πείραμα, που οι συγγραφείς όπως ο Tristan Tzara, ο Hans Arp και ο Marcel Duchamp θεωρούσαν καθοριστικά για ολόκληρο το κίνημα. Θέατρο, φωτογραφία, Κολάζ και Φωτομοντάζ ήταν οι συνέργειες, που προανήγγειλαν και αργότερα από το Bauhaus, το μεγάλο και ριζοσπαστικό σχολείο εφαρμοσμένης τέχνης της Βαϊμάρης στη Γερμανία, που δεν περιορίστηκε να αξιοποιήσει τις διαισθήσεις των προκάτοχών του από την Ελβετική ροή, αλλά αποφάσισε να εισαγάγει και πολλά άλλα τεχνάσματα που συνδέονται με την Τέχνη, όπως είχε ήδη προϊδεάσει μια άλλη, λίγο πριν αναδυθεί, βασική κίνηση, οι Arts and Crafts. Καθώς οι καιροί είχαν αλλάξει και η κοινωνία είχε υποστεί βαθιά μεταμόρφωση, ήταν αναγκαίο για τον διευθυντή Walter Gropius να εντάξει μαθήματα όπως αρχιτεκτονική, θέατρο, γραφικά, διαφήμιση, ύφανση, μεταλλουργία και πολλές άλλες επιστήμες στο αναλυτικό πρόγραμμα, που αν και θεωρούνταν χειρωνακτικές τέχνες, εφάπτονταν απόλυτα με την τέχνη με τη μέγιστη και πληρέστερη έννοιά της. Παρότι το Bauhaus κινούνταν τυπικά προς το De Stijl, ο δρόμος του τόνιζε τη σημασία της συγχώνευσης διαφόρων εκφραστικών μορφών, μέσα από τις οποίες ήταν δυνατή η σύνδεση και εισαγωγή καινοτομιών που άρχισαν να αποκτούν έρεισμα με τα χρόνια και κυρίως μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μία από αυτές ήταν η Ψηφιακή Τέχνη, δημιουργηθείσα από έναν μαθηματικό και έναν φιλόσοφο, τον Ben Laposki και τον Manfred Frank, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τα οσχιλοσκόπια για να δημιουργούν φωτεινές κυματικές γραμμές, αποτυπώνοντας ασαφείς και αφηρημένες καλλιτεχνικές γραμμές· αυτά τα πειράματα ήταν μόνο η αρχή μιας ψηφιακής τέχνης, που αρχικά αντιμετωπιζόταν ως αναξιόπιστη και ως κατώτερο μέσο έκφρασης, καθώς ήταν προσβάσιμη σε όλους. Σήμερα όμως έχει τελειοποιηθεί και απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές δεξιότητες. Βρίσκει πολυάριθμες εφαρμογές, από την τέχνη μέχρι τα γραφικά και τη διαφήμιση έως πολυμεσικές εγκαταστάσεις, ιδίως για όσους καλλιτέχνες αγαπούν το πείραμα και τη συγχώνευση διαφορετικών τεχνικών, και έχει κερδίσει μια θέση στην κορυφή του κόσμου της σύγχρονης τέχνης. Ο Γερμανός καλλιτέχνης Βόλκερ Ρόσενμπαχ διέγραψε μια επαγγελματική διαδρομή που τον έφερε συνέχεια σε επαφή με καινοτομίες, αλλά και με τη διανοητική και πολιτισμική του ζωτικότητα, χάρη στην οποία δεν ασχολήθηκε μόνο με την τέχνη αλλά και με τη λογοτεχνία και την ιστορία – πεδία που πάντα συνδέονται με μια κλασική, σχεδόν αναγεννησιακή εικαστική γλώσσα, που ωστόσο χρησιμοποιεί την ψηφιακή τεχνολογία. Οι απεριόριστες δυνατότητες που προσφέρει πλέον η ψηφιακή τέχνη και η ανάγκη επιστροφής σε μια κλασική και παραδοσιακή αισθητική – δηλαδή με κάποιο τρόπο αντίθετα προς τις αρχές της πρακτικής εφαρμογής – διαμορφώνουν το οπτικό του στυλ, που προκύπτει από το συνδυασμό σχεδίων και φωτογραφιών, που εφοδιάζονται με φίλτρα και δομές, στη συνέχεια σαρρώνονται και συντίθενται σε μια εικόνα με τη βοήθεια του Photoshop και του Illustrator, πάνω στην οποία ο ίδιος επεμβαίνει χειρωνακτικά με ακρυλικά, μαρκαδόρους και κιμωλία για να δώσει στο έργο την τελική του όψη. Οι πρόσφατες δουλειές του δανείζονται από θέματα διεθνούς λογοτεχνίας με έντονο αφηγηματικό χαρακτήρα, τα οποία αναμειγνύει με ρητά και αναφορές σε αριστουργήματα της ιστορίας της τέχνης, ενώ η ειρωνική ματιά του και η ερμηνεία του, συνδεδεμένες με σκέψεις πάνω σε επίκαιρα ζητήματα, δεν λείπουν. Φαίνεται σχεδόν ότι ο Βόλκερ Ρόσενμπαχ θέλει να τονίσει ότι το παρελθόν, παρά τις εξωτερικές διαφορές, τελικά δεν απέχει τόσο πολύ από το παρόν. Ίσως αυτή να είναι η βαθύτερη σημασία του ονόματος που επέλεξε για την τέχνη του, για την ζωγραφική προσέγγισή του, που αποτελείται από την πιο πρόσφατη ανάμεικτη τεχνική, δηλαδή από τον σχετισμό του αφηγηματικού, όπου η με τα χρόνια σπουδαζόμενη καλλιτεχνική παράδοση γίνεται ερμηνεύτρια αναφορών σε φιλοσοφικά-αφηγητικά νοήματα συγγραφέων από όλο τον κόσμο, αρκεί να συνέρχονται με τη στιγμή της εκτέλεσης και ταυτόχρονα να αποτυπώνουν την κοινωνιολογική και προσωπική παρατήρηση ενός κόσμου που φαίνεται να τρέχει πολύ γρήγορα για να σταματήσει, ώστε να απολαύσει κανείς την ομορφιά της απόλαυσης της κάθε στιγμής. Αυτή η σκέψη διατρέχει το έργο Mystwelt (Αυτοπροσωπογραφία στο νησί Myst), στο οποίο ο Βόλκερ Ρόσενμπαχ τοποθετεί τον εαυτό του με την πλάτη προς την κάμερα σε μια σκηνή που μοιάζει με το διάσημο έργο του Γερμανού ρομαντικού Caspar David Friedrich με τίτλο Wanderer above the Sea of Fog· διαφέρει από τον καλλιτέχνη του 19ου αιώνα ότι το έργο εδώ είναι εμπλουτισμένο με μεταφυσικά στοιχεία που συμβολίζουν ότι τα πάντα, ακόμη και όταν φαίνονται ξεκάθαρα και δεν είναι καλυμμένα από ομίχλη, μπορούν να αποτελέσουν ένα ανεξήγητο μυστήριο, εκτός αν έχει κανείς την υπομονή και τη βούληση να σταματήσει και να κοιτάξει βαθύτερα από την επιφανειακή αντίληψη. Η ζακέτα θυμίζει τις υπερκομίσεις της κενότητας και της πλήρωσης στα σουρρεαλιστικά οράματα του René Magritte, ενώ δεξιά κάτω διακρίνεται μια από τις φιγούρες του Giorgio De Chirico· το έργο αποτελεί βασικά μια σύνθεση της ζωής του Βόλκερ Ρόσενμπαχ, ένα μακρύ ταξίδι μέσω της ιστορίας τέχνης και των πιο γοητευτικών λογοτεχνικών έργων, από το οποίο αναδύεται το μήνυμα του Antoine de Saint-Exupéry στο Der kleine Prinz, ότι το ουσιώδες για τα μάτια είναι αόρατο. Στο έργο Der Wald der magischen Wesen συνδέει την πολύχρωμη ομορφιά της φύσης με την ύπαρξη τροπικών ζώων όπως ο παπαγάλος, οι toucans και οι καμόλεον, και κεντρικό ρόλο έχει μια ζωγράφος, η οποία, λόγω της ικανότητάς της να ζει τον πόνο, αλλά και επειδή έχει διαμορφώσει σε βάθος την τέχνη του 20ού αιώνα, θεωρείται σχεδόν υπερφυσική ηρωίδα – εννοώ φυσικά την Frida Kahlo. Δίπλα της, σε έναν φουτουριστικό κόσμο, ο συγγραφέας προσθέτει μια μορφή ανθρωποειδούς γυναίκας, μια προβολή του πώς θα μπορούσε να μοιάζει ο άνθρωπος του μέλλοντος σε ένα πλαίσιο όπου η ζωτικότης της φύσης ίσως εξασθενίσει λόγω της έλλειψης σεβασμού της σημερινής ανθρωπότητας προς αυτήν. Η μαγεία στην οποία αναφέρεται ο τίτλος διαπερνά το χρόνο, ξεπερνά τα όρια και επιτρέπει μια ολιστική ματιά που μπορεί να γίνει προειδοποίηση να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο μέλλον και ταυτόχρονα να διατηρούμε πάντοτε την αρμονία και τη ζωτικότητα του παρελθόντος στο βλέμμα μας. Το Siddharta έχει αντίθετα δύο σημασίες, διότι αφενός αποτελεί οπτική σύνθεση του έργου του Βόλκερ Ρόσενμπαχ του αριστουργήματος του Hermann Hesse, στο οποίο παραπέμπει ο τίτλος, και αφετέρου είναι έκφραση της βαθύτερης έννοιάς του, για την οποία ο μικρός μυθιστόρημα έγινε διάσημο κατά την έκδοσή του, ήτοι η αναζήτηση του εαυτού, η λαχτάρα να βρει τον εαυτό της, η περηφάνια του ατόμου απέναντι στον κόσμο και την ιστορία, σε μια περίοδο αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου κάθε βεβαιότητα και κάθε σημείο αναφοράς είχαν χαθεί εξαιτίας των φρικαλετήτων των ναζί. Στο έργο αποτυπώνεται ολόκληρη η μυστικιστική και ανατολική ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει το μυθιστόρημα, καθώς και ο συμβολισμός της ελευθερίας και η αναφορά στην πραγματική, ύψιστη και πνευματική ουσία πάνω στην οποία βασίζονται οι επιγνώσεις του Siddhartha και η ικανότητα αυτοανάλυσης. Ο μυστηριακός χαρακτήρας του προσώπου στο κέντρο του πίνακα ενισχύεται με τη χρήση έντονων, πλούσιων χρωμάτων, κάτι που οφείλεται στη φιλοσοφία της χιππικής κουλτούρας, εξαιτίας της οποίας το βιβλίο συχνά θεωρήθηκε σύμβολο των αξιών ενός κινήματος που άλλαξε τον κόσμο. Ο Βόλκερ Ρόσενμπαχ ολοκλήρωσε το 1969 τις σπουδές του στη γραφιστική και ίδρυσε, μετά την εργασία του ως Art Director και Creative Director σε διεθνείς γραφιστικές εταιρείες όπως η Leo Burnett ή η Grey, τη δική του εταιρεία, την E/B/D στο Ντύσeldorf, και τα έργα του, ανάμεσά τους η μεγάλη εκστρατεία Coca-Cola από το 1976 έως το 1978, έχουν βραβευτεί επανειλημμένα. Από τα πιο πειραματικά έργα των πρώτων χρόνων της δημιουργίας του έχει πλέον φτάσει σε μια περισσότερα προσωπογραφική και παραδοσιακή οπτική, διατηρώντας όμως πάντα την κλίση του να χρησιμοποιεί και να αναμειγνύει καινοτόμες και μη συμβατικές εκφραστικές μορφές· έχει σημειώσει συμμετοχές σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στη Γερμανία.

Κείμενο: Marta Lock, Ιταλία. Ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια.

Το έργο Birdland-Gambit προέρχεται από τη σειρά των πορτραίτων μου με ένα πουλί. Η απεικόνιση βασίζεται σε σκίτσο ενός ζωντανού μοντέλου. Το πίνακα περιλαμβάνει ένα ξύλινο σκελετό από βελανιδιά.

Τα έργα μου βρίσκονται σε αυτές τις χώρες: ΗΠΑ (Νέα Υόρκη, Φοίνιξ, Μαϊάμι, Σπρινγκφιλντ, Σάντα Μπαρμπάρα), Καναδάς (Μόντρεαλ), Σιγκαπούρη, Ταϊπέι, Φινλανδία, Ιταλία, Γαλλία, Δανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Αυστρία, Λουξεμβούργο και σε πολλές τοποθεσίες στη Γερμανία.

Αγορές Εθνικές και Διεθνείς.
Περισσότερες πληροφορίες στο rossenbachart στο διαδίκτυο

Ο Ρομαντισμός της αφήγησης από τον Βόλκερ Ρόσενμπαχ, ανάμεσα σε ιστοριογραφικές αναφορές τέχνης και μια τάση διαδραστικής έκφρασης

Υπάρχουν πορείες ζωής και στάσεις ορισμένων εκπροσώπων της σύγχρονης τέχνης που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η εικονογραφική προσέγγιση δεν χρειάζεται να διαχωρίζεται αναγκαστικά από την λογοτεχνική, φιλοσοφική, ιστορική και κοινωνιολογική προσέγγιση, ώστε να συνενωθούν και να προσφέρουν μια ασυνήθιστη προοπτική ακριβώς λόγω της αοριστίας τους ως προς την ένταξη σε έναν ενιαίο χώρο. Οχι μόνο αυτό: υπάρχουν καλλιτέχνες που προσθέτουν ακόμη την απόλυτα εποικοδομητική σύγχρονη επιθυμία να μετρούν με λιγότερο παραδοσιακά, λιγότερο ορθόδοξα μέσα – αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι –, που διακρίνονται έτσι από τον προκύπτοντα ζωγραφικό τους στυλ και παρόλα αυτά είναι απίστευτα αρμονικοί και εντάσσονται σε μια πλέον αναπόφευκτη μοντερνικότητα. Ο πρωταγωνιστής του σήμερα είναι όλα αυτά και πολλά περισσότερα, γιατί αντλεί από τη βαθιά του γνώση για την ιστορία της τέχνης και τη λογοτεχνία και αναμειγνύει τα δύο, απορροφώντας τις διαισθήσεις και τις θεωρίες των γιαβαντών της πρώτης ου του 20ού αιώνα.

Στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η πολιτισμική κοινωνία έπρεπε να ζήσει με δυσφορία το γεγονός ότι όλες οι πεποιθήσεις, οι βεβαιότητες και οι κανόνες που έχουν διαμορφώσει μέχρι τότε την τέχνη, ως κίνηση ονόματι Ντανταϊσμός, που ξεκίνησε στην Ελβετία, εξαπλώθηκε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και υιοθέτησε μια διαβρωτική, σαρκαστική και φιλελεύθερη στάση έναντι του καλλιτεχνικού συστήματος της εποχής. Εκτός από την οπτική αναπαράσταση που προέκυπτε, η οποία βασιζόταν στην ειρωνική μετατροπή κάθε αντικειμένου σε έργο τέχνης, το καινοτόμο ήταν η εισαγωγή ή, καλύτερα, η σύνδεση άλλων πεδίων στο πείραμα, που οι συγγραφείς όπως ο Tristan Tzara, ο Hans Arp και ο Marcel Duchamp θεωρούσαν καθοριστικά για ολόκληρο το κίνημα. Θέατρο, φωτογραφία, Κολάζ και Φωτομοντάζ ήταν οι συνέργειες, που προανήγγειλαν και αργότερα από το Bauhaus, το μεγάλο και ριζοσπαστικό σχολείο εφαρμοσμένης τέχνης της Βαϊμάρης στη Γερμανία, που δεν περιορίστηκε να αξιοποιήσει τις διαισθήσεις των προκάτοχών του από την Ελβετική ροή, αλλά αποφάσισε να εισαγάγει και πολλά άλλα τεχνάσματα που συνδέονται με την Τέχνη, όπως είχε ήδη προϊδεάσει μια άλλη, λίγο πριν αναδυθεί, βασική κίνηση, οι Arts and Crafts. Καθώς οι καιροί είχαν αλλάξει και η κοινωνία είχε υποστεί βαθιά μεταμόρφωση, ήταν αναγκαίο για τον διευθυντή Walter Gropius να εντάξει μαθήματα όπως αρχιτεκτονική, θέατρο, γραφικά, διαφήμιση, ύφανση, μεταλλουργία και πολλές άλλες επιστήμες στο αναλυτικό πρόγραμμα, που αν και θεωρούνταν χειρωνακτικές τέχνες, εφάπτονταν απόλυτα με την τέχνη με τη μέγιστη και πληρέστερη έννοιά της. Παρότι το Bauhaus κινούνταν τυπικά προς το De Stijl, ο δρόμος του τόνιζε τη σημασία της συγχώνευσης διαφόρων εκφραστικών μορφών, μέσα από τις οποίες ήταν δυνατή η σύνδεση και εισαγωγή καινοτομιών που άρχισαν να αποκτούν έρεισμα με τα χρόνια και κυρίως μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μία από αυτές ήταν η Ψηφιακή Τέχνη, δημιουργηθείσα από έναν μαθηματικό και έναν φιλόσοφο, τον Ben Laposki και τον Manfred Frank, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τα οσχιλοσκόπια για να δημιουργούν φωτεινές κυματικές γραμμές, αποτυπώνοντας ασαφείς και αφηρημένες καλλιτεχνικές γραμμές· αυτά τα πειράματα ήταν μόνο η αρχή μιας ψηφιακής τέχνης, που αρχικά αντιμετωπιζόταν ως αναξιόπιστη και ως κατώτερο μέσο έκφρασης, καθώς ήταν προσβάσιμη σε όλους. Σήμερα όμως έχει τελειοποιηθεί και απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές δεξιότητες. Βρίσκει πολυάριθμες εφαρμογές, από την τέχνη μέχρι τα γραφικά και τη διαφήμιση έως πολυμεσικές εγκαταστάσεις, ιδίως για όσους καλλιτέχνες αγαπούν το πείραμα και τη συγχώνευση διαφορετικών τεχνικών, και έχει κερδίσει μια θέση στην κορυφή του κόσμου της σύγχρονης τέχνης. Ο Γερμανός καλλιτέχνης Βόλκερ Ρόσενμπαχ διέγραψε μια επαγγελματική διαδρομή που τον έφερε συνέχεια σε επαφή με καινοτομίες, αλλά και με τη διανοητική και πολιτισμική του ζωτικότητα, χάρη στην οποία δεν ασχολήθηκε μόνο με την τέχνη αλλά και με τη λογοτεχνία και την ιστορία – πεδία που πάντα συνδέονται με μια κλασική, σχεδόν αναγεννησιακή εικαστική γλώσσα, που ωστόσο χρησιμοποιεί την ψηφιακή τεχνολογία. Οι απεριόριστες δυνατότητες που προσφέρει πλέον η ψηφιακή τέχνη και η ανάγκη επιστροφής σε μια κλασική και παραδοσιακή αισθητική – δηλαδή με κάποιο τρόπο αντίθετα προς τις αρχές της πρακτικής εφαρμογής – διαμορφώνουν το οπτικό του στυλ, που προκύπτει από το συνδυασμό σχεδίων και φωτογραφιών, που εφοδιάζονται με φίλτρα και δομές, στη συνέχεια σαρρώνονται και συντίθενται σε μια εικόνα με τη βοήθεια του Photoshop και του Illustrator, πάνω στην οποία ο ίδιος επεμβαίνει χειρωνακτικά με ακρυλικά, μαρκαδόρους και κιμωλία για να δώσει στο έργο την τελική του όψη. Οι πρόσφατες δουλειές του δανείζονται από θέματα διεθνούς λογοτεχνίας με έντονο αφηγηματικό χαρακτήρα, τα οποία αναμειγνύει με ρητά και αναφορές σε αριστουργήματα της ιστορίας της τέχνης, ενώ η ειρωνική ματιά του και η ερμηνεία του, συνδεδεμένες με σκέψεις πάνω σε επίκαιρα ζητήματα, δεν λείπουν. Φαίνεται σχεδόν ότι ο Βόλκερ Ρόσενμπαχ θέλει να τονίσει ότι το παρελθόν, παρά τις εξωτερικές διαφορές, τελικά δεν απέχει τόσο πολύ από το παρόν. Ίσως αυτή να είναι η βαθύτερη σημασία του ονόματος που επέλεξε για την τέχνη του, για την ζωγραφική προσέγγισή του, που αποτελείται από την πιο πρόσφατη ανάμεικτη τεχνική, δηλαδή από τον σχετισμό του αφηγηματικού, όπου η με τα χρόνια σπουδαζόμενη καλλιτεχνική παράδοση γίνεται ερμηνεύτρια αναφορών σε φιλοσοφικά-αφηγητικά νοήματα συγγραφέων από όλο τον κόσμο, αρκεί να συνέρχονται με τη στιγμή της εκτέλεσης και ταυτόχρονα να αποτυπώνουν την κοινωνιολογική και προσωπική παρατήρηση ενός κόσμου που φαίνεται να τρέχει πολύ γρήγορα για να σταματήσει, ώστε να απολαύσει κανείς την ομορφιά της απόλαυσης της κάθε στιγμής. Αυτή η σκέψη διατρέχει το έργο Mystwelt (Αυτοπροσωπογραφία στο νησί Myst), στο οποίο ο Βόλκερ Ρόσενμπαχ τοποθετεί τον εαυτό του με την πλάτη προς την κάμερα σε μια σκηνή που μοιάζει με το διάσημο έργο του Γερμανού ρομαντικού Caspar David Friedrich με τίτλο Wanderer above the Sea of Fog· διαφέρει από τον καλλιτέχνη του 19ου αιώνα ότι το έργο εδώ είναι εμπλουτισμένο με μεταφυσικά στοιχεία που συμβολίζουν ότι τα πάντα, ακόμη και όταν φαίνονται ξεκάθαρα και δεν είναι καλυμμένα από ομίχλη, μπορούν να αποτελέσουν ένα ανεξήγητο μυστήριο, εκτός αν έχει κανείς την υπομονή και τη βούληση να σταματήσει και να κοιτάξει βαθύτερα από την επιφανειακή αντίληψη. Η ζακέτα θυμίζει τις υπερκομίσεις της κενότητας και της πλήρωσης στα σουρρεαλιστικά οράματα του René Magritte, ενώ δεξιά κάτω διακρίνεται μια από τις φιγούρες του Giorgio De Chirico· το έργο αποτελεί βασικά μια σύνθεση της ζωής του Βόλκερ Ρόσενμπαχ, ένα μακρύ ταξίδι μέσω της ιστορίας τέχνης και των πιο γοητευτικών λογοτεχνικών έργων, από το οποίο αναδύεται το μήνυμα του Antoine de Saint-Exupéry στο Der kleine Prinz, ότι το ουσιώδες για τα μάτια είναι αόρατο. Στο έργο Der Wald der magischen Wesen συνδέει την πολύχρωμη ομορφιά της φύσης με την ύπαρξη τροπικών ζώων όπως ο παπαγάλος, οι toucans και οι καμόλεον, και κεντρικό ρόλο έχει μια ζωγράφος, η οποία, λόγω της ικανότητάς της να ζει τον πόνο, αλλά και επειδή έχει διαμορφώσει σε βάθος την τέχνη του 20ού αιώνα, θεωρείται σχεδόν υπερφυσική ηρωίδα – εννοώ φυσικά την Frida Kahlo. Δίπλα της, σε έναν φουτουριστικό κόσμο, ο συγγραφέας προσθέτει μια μορφή ανθρωποειδούς γυναίκας, μια προβολή του πώς θα μπορούσε να μοιάζει ο άνθρωπος του μέλλοντος σε ένα πλαίσιο όπου η ζωτικότης της φύσης ίσως εξασθενίσει λόγω της έλλειψης σεβασμού της σημερινής ανθρωπότητας προς αυτήν. Η μαγεία στην οποία αναφέρεται ο τίτλος διαπερνά το χρόνο, ξεπερνά τα όρια και επιτρέπει μια ολιστική ματιά που μπορεί να γίνει προειδοποίηση να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο μέλλον και ταυτόχρονα να διατηρούμε πάντοτε την αρμονία και τη ζωτικότητα του παρελθόντος στο βλέμμα μας. Το Siddharta έχει αντίθετα δύο σημασίες, διότι αφενός αποτελεί οπτική σύνθεση του έργου του Βόλκερ Ρόσενμπαχ του αριστουργήματος του Hermann Hesse, στο οποίο παραπέμπει ο τίτλος, και αφετέρου είναι έκφραση της βαθύτερης έννοιάς του, για την οποία ο μικρός μυθιστόρημα έγινε διάσημο κατά την έκδοσή του, ήτοι η αναζήτηση του εαυτού, η λαχτάρα να βρει τον εαυτό της, η περηφάνια του ατόμου απέναντι στον κόσμο και την ιστορία, σε μια περίοδο αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου κάθε βεβαιότητα και κάθε σημείο αναφοράς είχαν χαθεί εξαιτίας των φρικαλετήτων των ναζί. Στο έργο αποτυπώνεται ολόκληρη η μυστικιστική και ανατολική ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει το μυθιστόρημα, καθώς και ο συμβολισμός της ελευθερίας και η αναφορά στην πραγματική, ύψιστη και πνευματική ουσία πάνω στην οποία βασίζονται οι επιγνώσεις του Siddhartha και η ικανότητα αυτοανάλυσης. Ο μυστηριακός χαρακτήρας του προσώπου στο κέντρο του πίνακα ενισχύεται με τη χρήση έντονων, πλούσιων χρωμάτων, κάτι που οφείλεται στη φιλοσοφία της χιππικής κουλτούρας, εξαιτίας της οποίας το βιβλίο συχνά θεωρήθηκε σύμβολο των αξιών ενός κινήματος που άλλαξε τον κόσμο. Ο Βόλκερ Ρόσενμπαχ ολοκλήρωσε το 1969 τις σπουδές του στη γραφιστική και ίδρυσε, μετά την εργασία του ως Art Director και Creative Director σε διεθνείς γραφιστικές εταιρείες όπως η Leo Burnett ή η Grey, τη δική του εταιρεία, την E/B/D στο Ντύσeldorf, και τα έργα του, ανάμεσά τους η μεγάλη εκστρατεία Coca-Cola από το 1976 έως το 1978, έχουν βραβευτεί επανειλημμένα. Από τα πιο πειραματικά έργα των πρώτων χρόνων της δημιουργίας του έχει πλέον φτάσει σε μια περισσότερα προσωπογραφική και παραδοσιακή οπτική, διατηρώντας όμως πάντα την κλίση του να χρησιμοποιεί και να αναμειγνύει καινοτόμες και μη συμβατικές εκφραστικές μορφές· έχει σημειώσει συμμετοχές σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στη Γερμανία.

Κείμενο: Marta Lock, Ιταλία. Ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια.

Το έργο Birdland-Gambit προέρχεται από τη σειρά των πορτραίτων μου με ένα πουλί. Η απεικόνιση βασίζεται σε σκίτσο ενός ζωντανού μοντέλου. Το πίνακα περιλαμβάνει ένα ξύλινο σκελετό από βελανιδιά.

Τα έργα μου βρίσκονται σε αυτές τις χώρες: ΗΠΑ (Νέα Υόρκη, Φοίνιξ, Μαϊάμι, Σπρινγκφιλντ, Σάντα Μπαρμπάρα), Καναδάς (Μόντρεαλ), Σιγκαπούρη, Ταϊπέι, Φινλανδία, Ιταλία, Γαλλία, Δανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Αυστρία, Λουξεμβούργο και σε πολλές τοποθεσίες στη Γερμανία.

Αγορές Εθνικές και Διεθνείς.
Περισσότερες πληροφορίες στο rossenbachart στο διαδίκτυο

Λεπτομέρειες

Καλλιτέχνης
Volker Rossenbach
Πωλήθηκε με κορνίζα
Ναι
Πωλείται από
Απευθείας από τον καλλιτέχνη
Έκδοση
Αυθεντικό
Τίτλος έργου τέχνης
Birdland-Gambit
Τεχνική
Μεικτή τεχνική
Υπογραφή
Υπογεγραμμένο χειρόγραφα
Χώρα
Γερμανία
Έτος
2025
Κατάσταση
Άριστη κατάσταση
Height
120 cm
Width
90 cm
Βάρος
3 kg
Απεικόνιση/θέμα
Πορτρέτο
Style
Μοντέρνα
Περίοδος
2020+
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
Ιδιώτης

Παρόμοια αντικείμενα

Προτείνεται για εσάς στην

Μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη