Εικόνα - Εικόνα ημέρας γιορτής - Ξύλο

Κέντρο: η κύρια σκηνή είναι η Ανάσταση του Χριστού (Ανάσταση), όπου ο Ιησούς Χριστός καταβαίνει στον Άδη και ανασταίνει τον Αδάμ και την Εύα. Είναι ο θεολογικός άξονας του εικονογραφήματος.
Αν γύρω: πολλές μικρές σκηνές που αντιπροσωπεύουν τις μεγάλες εορτές του ορθόδοξου λειτουργικού έτους. Κυριότερες σκηνές εντοπίσιμες

Πάνω (αριστερά προς τα δεξιά):
Η Τριάδα της Παλαιάς Διαθήκης (φιλοξενία του Αβραάμ)
Γέννηση της Θεοτόκου
Παρουσίαση της Θεοτόκου στον Ναό
Άγγελος Ευαγγελισμός

Ζώνη μέσης:
Γέννηση του Χριστού
Βάπτιση του Χριστού (Θεοφάνεια)
Ανάσταση (κέντρο)
Παρουσίαση του Ιησού στον Ναό (Κανδηλιανή)

Ζώνη κάτω:
Είσοδος στην Ιερουσαλήμ
Ανάληψη
Κοιμησίς της Θεοτόκου
Ανάδειξη του Τιμίου Σταυρού

Χαρακτηριστικά εικονογραφικά
Ρωσικό ύφος (πιθανώς 18ος–19ος αιώνας)
Χρήση ιστορικών συμβολικών χρυσών φόντων
Μακρόστενες και στιλιζαρισμένες φιγούρες
Ταυτόχρονη αφήγηση: πολλές σκηνές σε ένα μόνο πάνελ (τύπος «εικόνα-ημερολόγιο»)
Σημασία

Αυτό το είδος εικονογραφίας δεν είναι απλώς διακοσμητικό: λειτουργεί ως οπτική συνθετική σύνθεση του ορθόδοξου λειτουργικού έτους, επιτρέποντας να βλέπουμε ολόκληρη την ιστορία της σωτηρίας σε μια ενιαία εικόνα, με την Ανάσταση ως απόλυτο κέντρο.