Antonio Calderara (1903-1978) - Orizzonte bicromo






Κατέχει μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Τέχνης και πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας σε δημοπρασίες και γκαλερί.
110 € | ||
|---|---|---|
100 € | ||
4 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 132329 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αntonio Calderara, Orizzonte bicromo (1971), υδατογραφία σε χαρτόνι, χειρόγραφο υπογεγραμμένο, αρχική έκδοση, 17,3 × 6 cm, Γερμανία, Μινιμαλισμός, εξαιρετική κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
“Θα ήθελα να ζωγραφίσω το κενό που περιέχει την πληρότητα, τη σιωπή και το φως. Θα ήθελα να ζωγραφίσω το άπειρο.” Antonio Calderara
Αυτό το ευαίσθητο και στοχαστικό έργο, Orizzonte (1971), αποτυπώνει τέλεια το ώριμο καλλιτεχνικό όραμα του Antonio Calderara. Φτιαγμένο με υδαικοχρώμα σε χάρτινο χαρτόνι, η σύνθεση περιορίζεται στα ουσιαστικά της στοιχεία: μια λεπτή κάθετη μορφή άρθρωση από απαλές τονικές μεταβάσεις και μια περιορισμένη οριζόντια διαίρεση, που υπενθυμίζει έναν ορίζοντα αιωρούμενο ανάμεσα στην υλική παρουσία και στην άυλη αντίληψη. Οι σχεδόν ακαριαίες αλλαγές στον τόνο και η ήσυχη γεωμετρία δημιουργούν ένα αίσθημα παύσης και υπέρβασης, προσκαλώντας τον θεατή σε έναν χώρο ενδοσκόπησης και απέραντης γαλήνης.
Ο Calderara, αρχικά επηρεασμένος από τη φιγούρα ζωγραφική, εξελίχθηκε σταδιακά προς μια αυστηρή και φωτεινή αφαίρεση, γινόμενος μια από τις πιο εκλεπτυσμένες φωνές του ευρωπαϊκού μεταπολεμικού μινιμαλισμού. Το έργο του αντηχεί βαθιά με την πνευματική αφαίρεση καλλιτεχνών όπως ο Josef Albers, ο Mark Rothko, ο Barnett Newman και ο Ad Reinhardt, διατηρώντας ταυτόχρονα έναν ουσιαστικά οικείο και μεσοσυνειδησιακό χαρακτήρα. Η λεπτή ρύθμιση του φωτός και της επιφάνειας θυμίζει συγγένειες με τους Giorgio Morandi, Yves Klein, Lucio Fontana και Piero Manzoni, καθώς και μεταγενέστερους διαλόγους με καλλιτέχνες όπως Gotthard Graubner, Günther Förg, Imi Knoebel, Blinky Palermo και Gerhard Richter.
Σχετικά στενά με το πνευματικό και καλλιτεχνικό περιβάλλον της μεταπολεμικής αφαίρεσης, η πρακτική του Calderara βρίσκει επίσης παραλληλισμούς με το κίνημα ZERO (Otto Piene, Heinz Mack) και τις απολυτιστικές τάσεις καλλιτεχνών όπως ο Ellsworth Kelly, η Agnes Martin και ο Robert Ryman. Τα έργα του φυλάσσονται σε μεγάλες συλλογές μουσείων και ζητούνται ιδιαίτερα για την ήρεμη αλλά αυστηρή διερεύνηση του χώρου, του φωτός και της αναλογίας.
Αυτό το κομμάτι εκλαμβάνεται ως ποιητική ενσάρκωση της lifelong αναζήτησης του Calderara: η απόδοση της σιωπής, η οπτικοποίηση του άπειρου και η μεταμόρφωση των στοιχειώδεις μέσων σε βαθιά οπτική εμπειρία.
Μέσο: Υδατοχρώματα σε χαρτόνι. Υπογραφή: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο
“Θα ήθελα να ζωγραφίσω το κενό που περιέχει την πληρότητα, τη σιωπή και το φως. Θα ήθελα να ζωγραφίσω το άπειρο.” Antonio Calderara
Αυτό το ευαίσθητο και στοχαστικό έργο, Orizzonte (1971), αποτυπώνει τέλεια το ώριμο καλλιτεχνικό όραμα του Antonio Calderara. Φτιαγμένο με υδαικοχρώμα σε χάρτινο χαρτόνι, η σύνθεση περιορίζεται στα ουσιαστικά της στοιχεία: μια λεπτή κάθετη μορφή άρθρωση από απαλές τονικές μεταβάσεις και μια περιορισμένη οριζόντια διαίρεση, που υπενθυμίζει έναν ορίζοντα αιωρούμενο ανάμεσα στην υλική παρουσία και στην άυλη αντίληψη. Οι σχεδόν ακαριαίες αλλαγές στον τόνο και η ήσυχη γεωμετρία δημιουργούν ένα αίσθημα παύσης και υπέρβασης, προσκαλώντας τον θεατή σε έναν χώρο ενδοσκόπησης και απέραντης γαλήνης.
Ο Calderara, αρχικά επηρεασμένος από τη φιγούρα ζωγραφική, εξελίχθηκε σταδιακά προς μια αυστηρή και φωτεινή αφαίρεση, γινόμενος μια από τις πιο εκλεπτυσμένες φωνές του ευρωπαϊκού μεταπολεμικού μινιμαλισμού. Το έργο του αντηχεί βαθιά με την πνευματική αφαίρεση καλλιτεχνών όπως ο Josef Albers, ο Mark Rothko, ο Barnett Newman και ο Ad Reinhardt, διατηρώντας ταυτόχρονα έναν ουσιαστικά οικείο και μεσοσυνειδησιακό χαρακτήρα. Η λεπτή ρύθμιση του φωτός και της επιφάνειας θυμίζει συγγένειες με τους Giorgio Morandi, Yves Klein, Lucio Fontana και Piero Manzoni, καθώς και μεταγενέστερους διαλόγους με καλλιτέχνες όπως Gotthard Graubner, Günther Förg, Imi Knoebel, Blinky Palermo και Gerhard Richter.
Σχετικά στενά με το πνευματικό και καλλιτεχνικό περιβάλλον της μεταπολεμικής αφαίρεσης, η πρακτική του Calderara βρίσκει επίσης παραλληλισμούς με το κίνημα ZERO (Otto Piene, Heinz Mack) και τις απολυτιστικές τάσεις καλλιτεχνών όπως ο Ellsworth Kelly, η Agnes Martin και ο Robert Ryman. Τα έργα του φυλάσσονται σε μεγάλες συλλογές μουσείων και ζητούνται ιδιαίτερα για την ήρεμη αλλά αυστηρή διερεύνηση του χώρου, του φωτός και της αναλογίας.
Αυτό το κομμάτι εκλαμβάνεται ως ποιητική ενσάρκωση της lifelong αναζήτησης του Calderara: η απόδοση της σιωπής, η οπτικοποίηση του άπειρου και η μεταμόρφωση των στοιχειώδεις μέσων σε βαθιά οπτική εμπειρία.
Μέσο: Υδατοχρώματα σε χαρτόνι. Υπογραφή: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο
