Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Σ serigrafía de Joost Swarte (*)
Τίτλος “Τελικά ελευθερία”.
Εκδοση πολυτελείας πάνω σε χαρτί vellum από 100% βαμβάκι υψηλής γραμματικότητας (300 g/m2).
Υπογραφεί από τον καλλιτέχνη με το χέρι.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).


Specifikations:

Διαστάσεις: 70 x 50 εκ.
Έτος: 1988
Εκδότης: Atelier Swarte, Χάλεμ.
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει τελειώσει σε κάδρο ούτε εκτέθηκε, και διατηρήθηκε πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε προσφέρεται σε άριστη κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό ιχνηλάτησης (UPS / DPD / DHL / FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς με την τελική αξία του έργου, με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joost Swarte, γεννηθείς στις 24 Δεκεμβρίου 1947 στο Heemstede, είναι ένας από τους πιο διάσημους κομίστες κόμικς στην Ολλανδία. Σπούδασε στο Design Academy Eindhoven και άρχισε να δημοσιεύει στο δικό του περιοδικό Modern Papier. Δεν περιορίστηκε μόνο στο κόμικ· έχει αναδειχθεί σε επιτυχημένο σχεδιαστή, αρχιτέκτονα και σχεδιαστή βιτρό, πάντα αναγνωρίσιμο για τη γραμμή του. Ως συνεκδότης της Editorial Oog & Blik ευθύνεται για τον σχεδιασμό πολλών Ολλανδικών βραβευμένων βιβλίων. Ήταν ένας από τους ιδρυτές των Διεθνών Ημερών του Κόμικς της Haarlem, Ολλανδία, και έχει αναδειχθεί σε υπερασπιστή των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αναμφίβολα ο Joost Swarte είναι από αυτούς τους εμβληματικούς καλλιτέχνες του σύγχρονου κόμικ· ένα ύφος που εμφανώς έχει ομοιότητες με τον Χέρζε (Hergé) και τις δημιουργίες του, και έχει λογική γιατί τίποτα δεν είναι καλύτερο για την εξασφάλιση της επιτυχίας χαρακτήρων και ιστοριών από το να φαίνονται ελκυστικοί με υπάρχοντα πρότυπα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Swarte, που ζει ακόμα σήμερα, γεννήθηκε το 1947· δεν είναι σύγχρονος του Hergé και οι δημιουργίες του γεννιούνται με απόκλιση μερικών δεκαετιών, όταν ο Τεντάν (Tintin) αποτελεί ήδη πλήρως εδραιωμένο προϊόν.
Ο Swarte δημιουργεί ορισμένους από τους χαρακτήρες του με ορισμένες ομοιότητες όσον αφορά αισθητική με ό,τι πρόσφερε ο Hergé, και επίσης σε ορισμένους από αυτούς προσδίδει μια περιπέτεια ιστοριών, ίσως λιγότερο εκλεπτυσμένη από τον Τεντίν, αλλά που επιτρέπει, ως κρυφή επιδίωξη πολλών ιστοριογράφων του 20ού αιώνα, να μεταφέρουν τα παιδιά, έστω και μόνο με τη φαντασία τους, σε γεωγραφικά πλάτη που δύσκολα θα επισκέπτονταν στην πραγματικότητα.
Η διακριτή αξία αυτού του λαμπρού Ολλανδού κομιξά. η οποία φαίνεται ιδιαίτερα στα σκίτσα του, είναι ότι η ακαδημαϊκή του βάση είναι ο βιομηχανικός σχεδιασμός, και αυτό κάνει ώστε στη σύνθεση των σκηνών του να παίρνουν περισσότερη δύναμη οι χαρακτήρες, από το φόντο, τα έπιπλα και το τοπίο που τους περιβάλλουν. Δεν σχεδιάζει τα σκίδιά του για να φτιάξει μια ιστορία, αλλά τα σκίτσα του είναι η ίδια η ιστορία, οι χαρακτήρες του είναι πιο πιστευτοί, φανταστικά μιλώντας, διότι τα καρέ του έχουν πλούσια εκφραστικά χαρακτηριστικά.
Αυτό το ακαδημαϊκό βάρος αποτελεί μια επένδυση με την οποία ο Swarte μάς δίνει την όραση, σαν να ήθελε να μετατραπεί κατά καιρούς σε σχεδιαστή· όταν πρέπει να σχεδιάσει μια μηχανή δεν είναι ένα απλό αντικείμενο, το αντίθετο· προσπαθεί να την εκλεπτυύνει, πρόκειται για έναν κατάλογο σκιαγραφημένος και με πλήρη χρώμα των προϊόντων ενός καταστήματος επίπλων, εργαλείων, μηχανημάτων, αυτοκινήτων, κτιρίων και ακόμη μόδας.
Οι μηχανισμοί του, όταν έχει την ευκαιρία να τους σχεδιάσει, ζωντανεύουν· είναι σαν τον σκίτσο ή πρωτότυπο ενός κάτι που μπορεί να γίνει πραγματικότητα, από κάτι που, ακολουθώντας τις οδηγίες του, θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία. Δεν γνωρίζω ποιες γνώσεις μηχανικών μπορεί ή μπορεί να έχει ο Swarte, αλλά σίγουρα τα σχέδιά του δεν έμεναν σε μια απλή ουτοπία.
Και μετά είναι οι χαρακτήρες του· ας πάμε στο ότι η ανάγνωση των κόμικς του είναι κάπως σεραφραλιστική, σουρεαλιστική, ίσως εκκεντρική, αλλά είναι ότι ορισμένοι χαρακτήρες είναι τόσο σουρεαλιστικοί ώστε να είναι ανθρωποποιημένα ζώα, σκύλοι με δύο πόδια ντυμένοι ως άνθρωποι, ή ζώα απλά που μιλούν και λογαριάζουν τέλεια όπως εσύ και εγώ.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάποιοι από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του είναι δύσκολο να οριστούν, όπως ο Jopo de Pojo, ένας νεαρός τρελός, χωρίς κακία, που μπερδεύεται σε μπελάδες χωρίς ο ίδιος να επιδιώκει πραγματικά να βρεθεί σε αυτούς, όλα γέννημα διπλών νοημάτων, παρεξηγήσεων, παραδρομών, συμπτώσεων… Λοιπόν ο εικονικός Jopo de Pojo είναι ένα αγόρι που θα μπορούσε να είναι μαύρος, θα μπορούσε να είναι πίθηκος και έχει μια φούντα που είναι δύσκολο να ενσωματωθεί και σε ζώο.
Ένας άλλος χαρακτήρας του, αυτός πλήρως ανθρώπινος, είναι ο Anton Makassar, ένας είδος τρελός ερευνητής (σχεδιαστής) που εν κάποια μορφή παραπέμπει στον καθηγητή Bacterio (Mortadelo y Filemón) από τον διάσημο και όχι επαρκώς αναγνωρισμένο Ibáñez (χρειάζεται σημαντικό βραβείο εν ζωή και δεν του φτάνει).
Επίσης έχουμε ένα ενδιαφέρον διαστάσιο διακινδύνευσης στον Swarte, με όλον τον πυρήνα της δημιουργίας και ωριμότητάς του στις δεκαετίες του 70 και 80, αποτελεί μεταφορέα μιας κεντροευρωπαϊκής κουλτούρας όπου δεν διστάζουν στον τομέα του σεξ και πορνογραφία· σε αυτό το πλαίσιο, οι χαρακτήρες του δεν έχουν κανένα ντροπαλό ή πρόβλημα να εμφανίζονται γυμνοί (ολόσωμοι) και με σκηνές κρεβατιού, χωρίς να ερμηνεύεται ως πρόσκληση στην πορνοποίηση προς το νεανικό κοινό. Και是真, γιατί τίποτα δεν είναι χειρότερο για τις διεστραμμένες (σεξουαλικά) όπως το να δεις κάτι επιβλαβές σε κάτι τόσο φυσικό όσο το σώμα μας· αυτές οι καταπίεσεις είναι που έχουν δημιουργήσει πολλούς σεξουαλικούς predators σε όλη την πρόσφατη ιστορία μας.
Ανάμεσα στο Joost Swarte υπάρχει ένα στοιχείο που ξεχωρίζει σε κάθε βιογραφία που βλέπεις γι' αυτόν, μια διάσταση που ξεπερνά τον καλλιτέχνη και που ήταν στην αρχή· είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει και να εκτελέσει πραγματικά, καθώς σχεδίασε το θέατρο Toneelschuur στο Haarlem. Το Haarlem, Ολλανδία, είναι μια από αυτές τις πόλεις, μη ρωτήσετε γιατί, είναι προσωπικοί λόγοι, στους οποίους θα ήθελα να πάω κάποτε και φοβούμαι ότι δεν θα φτάσω. Ο σχεδιασμός του είναι, τουλάχιστον, περίεργος και τον αντιλαμβάνομαι ως συνέχεια των κομιξ του. Έχει επίσης σχεδιάσει κτίρια διαμερισμάτων.
Ο Swarte είναι περισσότερο, πολύ περισσότερο από τα σκέλη του ως ιστοριογράφος· οι σχεδιασμοί του καλύπτουν λίγο από όλα, βιτρώ, τοιχογραφίες, αφίσες και κολάζ (που σήμερα είναι πραγματικά αντικείμενα συλλογής), τραπουλόχαρτα, χαλιά, χαρτί περιτυλίγματος… Αδιαμφισβήτητα ένας σχεδιαστής που είναι αναγκαίος για τη σύλληψη της εξέλιξης του σύγχρονου κόμικ.