Keith Haring - Untitled (cup man) - Artestar licensed print

Offset εκτύπωση του Keith Haring (*)
Αναπαραγωγή του έργου “Untitled” μεταλλοτυπία που δημιουργήθηκε από τον Haring το 1989.
Ευρωπαϊκή εκτύπωση πολυτελείας σε χαρτί ψηφιακής διατήρησης με ματ υφή υψηλού βάρους (250 g/m²)
Εκτύπωση εξουσιοδοτημένη από Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Διαστάσεις σελίδας: 60 x 47 cm
- Διαστάσεις σχεδίου: 50 x 37 cm
- Κατάσταση: Εξαιρετική (το έργο αυτό δεν έχει ποτέ πλακαριστεί ή εκτεθεί, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι' αυτό προσφέρεται σε αψεγάδιαστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποίηση και αριθμό παρακολούθησης (UPS DPD DHL FedEx)

Η αποστολή θα συμπεριλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστη για τον αγοραστή.

(*) Ο Keith Haring γεννήθηκε το 1958 στο Reading, Πενσυλβάνια, Ηνωμένες Πολιτείες. Μεγάλωσε στο Kutztown και από μικρή ηλικία επέδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την τέχνη. Σπούδασε γραφιστική στο The Ivy School of Professional Art, στο Pittsburg, και σε ηλικία 19 ετών, ήδη ανοιχτά ομοφυλόφιλος, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου βρήκε έμπνευση στην τέχνη του γκράφιτι και γράφτηκε στη School of Visual Arts όπου επηρεάστηκε από τον Keith Sonnler και τον Joseph Kossuth, οι οποίοι τον ενέπνευσαν να μορφωθεί ως καλλιτέχνης εννοιολογικής τέχνης μετά από πειραματισμό με το σχήμα και το χρώμα.
Ο Haring κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού το 1980, όταν άρχισε να ζωγραφίζει εικόνες παρόμοιες με γελοιογραφίες με μαρκαδόρο στους σιδηροδρομικούς σταθμούς της Μεγάλης Μήτρας, και αργότερα ζωγράφισε με κιμωλίες λευκές κόμικς πάνω σε μαύρα πάνελ προορισμένα για διαφήμιση, γεγονός που του απέφερε πάνω από μια σύλληψη.
Οι καθαρές γραμμές του, τα ζωηρά χρώματα και οι ενεργές φιγούρες του μεταφέρουν ισχυρά μηνύματα για τη ζωή και την ενότητα, και οι εκθέσεις του καταγράφονται από τον φωτογράφο Tseng Kwong Chi.
Επίσης εκείνη την εποχή οργάνωσε έκθεση στο Club 57, και συμμετείχε σε μια έκθεση στο Times Square, όπου ζωγράφισε για πρώτη φορά ζώα και ανθρώπινα πρόσωπα.
Η πρώτη ατομική έκθεσή του ήταν στη Γκαλερί Tony Shafrazy το 1981, τον ίδιο χρόνο που συμμετείχε στην Documenta 7, στο Κάσσελ, Γερμανία.
Το 1982 έγινε φίλος με ανερχόμενους καλλιτέχνες της εποχής όπως ο Kenny Sharf, η Madonna και ο Jean-Michel Basquiat, και μέχρι που γνώρισε τον διάσημο Andy Warhol.
Το 1984 ο Haring πήγε στην Αυστραλία και ζωγράφισε διάφορα μούραλ στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ, ακόμη και πήρε χρήματα για τα έργα του από την Εθνική Πινακοθήκη Βικτώριας και τον Australian Centre for Contemporary Art.
Επίσης πραγματοποίησε επισκέψεις και ζωγράφισε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού, το Μπρισμπέιν και τη Μανχάταν.
Ακόμη και σε αυτήν την εποχή σχεδίασε μια ροζ ζακέτα που φόρεσε η Madonna για να ερμηνεύσει το τραγούδι της “Like a Virgin” στο πρόγραμμα “Solid Gold”.
Το 1985 το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βordeaux πραγματοποίησε έκθεση του έργου του, και συμμετείχε επίσης στη Μπιενάλε του Παρισιού.
Ανέβηκε τον Νοέμβριο αυτού του έτους στο κανάλι MTV, όπου ζωγράφισε σε ένα πρόγραμμα που παρουσιάστηκε από τον φίλο του Nick Rhodes, του γκρουπ Duran Duran.
Το 1986 ζωγράφισε μούραλ σε Άμστερνταμ, Παρίσι, Φοίνιξ και Βερολίνο, επίσης ζωγράφισε το σώμα της Grace Jones για το videoclip του τραγουδιού “I’m Not Perfect”, και άνοιξε ένα κατάστημα για να πωλεί τα έργα του στο SOHO.
Μέχρι τότε τα έργα του άρχισαν να αντανακλούν τα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα της εποχής όπως το απαρτχάιντ, το AIDS και τα ναρκωτικά.
Δημιούργησε επίσης κομμάτια ποπ τέχνης για μάρκες όπως Absolut Vodka, Lucky Strike και Coca Cola, μέχρι που σχεδίασε και το εξώφυλλο του φιλανθρωπικού άλμπουμ “A Very Special Christmas”, στο οποίο συμπεριλάμβανε τη φίλη του Madonna.
Το 1988 εντάχθηκε σε μια επιλεκτική λίστα καλλιτεχνών των έργων που εμφανίστηκαν στις ετικέτες των κρασιών Chateau Mouton Rothschild, και την ίδια χρονιά διαγνώστηκε με AIDS, γι’ αυτό το επόμενο έτος ίδρυσε το Ίδρυμα Keith Haring με στόχο τη μάχη ενάντια στις κοινωνικές προβλήματα που σχετίζονται με αυτή την ασθένεια και την ευαισθητοποίηση επί του έργου του καλλιτέχνη μέσα από εκθέσεις, δημοσιεύσεις και αδειοδοτήσεις του έργου.
Τον Ιούνιο του 1989 φιλοτέχνησε την τελευταία δημόσια εργασία του σε έναν τοίχο του μοναστηριού της Εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου στην Πίζα. Το έργο αυτό τιτλοφορήθηκε “Tuttomondo”.
Ο Keith Haring πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1990 σε ηλικία μόλις 32 ετών από AIDS.

(**) "Ο Ανδρας της Κούπα", 1989, αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της ικανότητας του καλλιτέχνη να συνδυάζει εικόνες παιχνιδιάρικες με βαθιά συμβολική σοφία. Αυτή η μεταποτυπία αποτυπώνει την ενέργεια που χαρακτηρίζει τον Haring, χρησιμοποιώντας τολμηρές γραμμές, ζωντανούς χρωματικούς χώρους και μια δυναμική σύνθεση για να δημιουργήσει μια φιγούρα ταυτόχρονα σατιρική και μαγευτική. Η κεντρική φιγούρα, του οποίου ο κορμός χωρισμένος υποδηλώνει μια στρωτή δομή, σχεδόν σαν μια ματριόσκα, αιχμαλωτίζεται σε πλήρη κίνηση, με τα χέρια υψωμένα σε έναν εκρηκτικό σχηματισμό, ακτινοβολώντας ζωτικότητα και κίνηση. Οι γύρω γραμμές και σχήματα ενισχύουν αυτή την αίσθηση κινητικής ενέργειας, μεταμορφώνοντας τη φιγούρα σε φάρος ζωής και κίνησης.
Σε ένα εντυπωσιακό φόντο μπλε-πράσινο με μοτίβο μωσαϊκής, το έργο δείχνει την εξαιρετική χρήση αντίθεσης και ρυθμού από τον Haring. Η αλληλεπίδραση χρώματος, μορφής και κίνησης ενσαρκώνει το ενδιαφέρον του Haring για τη διαχρονικότητα της ανθρώπινης έκφρασης, μεταφράζοντας τη χαρά, τη ζωτικότητα και τη συνδεσιμότητα σε μια οπτική γλώσσα που αναγνωρίζεται αμέσως. Η φιγούρα του “Ανδρός της Κούπα” ενσαρκώνει την εξερεύνηση του Haring για τη μεταμόρφωση, την πολλαπλότητα και την αλληλεπίδραση μεταξύ ατομικής και συλλογικής εμπειρίας, αντικατοπτρίζοντας τη δια βίου δέσμευσή του σε κοινωνικά θέματα μέσω εικόνων που είναι προσβάσιμες.
Αυτό το έργο αποτελεί παράδειγμα της διαχρονικής κληρονομιάς του Haring: την ικανότητά του να δημιουργεί οπτικά ελκυστική τέχνη, κοινωνικά αντηχητική και βαθιά ανθρώπινη. Είναι ταυτόχρονα μια γιορτή της κίνησης και της ενέργειας, αλλά και μια συγκινητική απεικόνιση της καινοτόμου οπτικής του Haring στην ευρωπαϊκή σύγχρονη τέχνη στα τέλη του 20ού αιώνα.