Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Jo as Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει ένα από τα πρωτότυπα εικονογραφήσεις που δημιούργησε ο Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ Μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Επομένη από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε σε χαρτί Vellum από ίνες βαμβακιού υψηλής γραμματοσειράς.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στην ανάποδη πλευρά του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδιότητες:

- Διαστάσεις της βάσης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις της εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000τμχ
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαισιωθεί ή εκτεθεί και διατηρήθηκε πάντα σε επαγγελματικό αρχείο τέχνης, οπότε διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα μεταχειριστεί με φροντίδα και θα πακεταριστεί σε επίπεδη χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποίηση και αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επιπλέον πλήρες ασφαλιστήριο για τη συνολική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Jo an Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja εναντίον της θέλησης των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβούς και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην επαρχία Baix Camp, θα γίνει ο αντίποδας της πνευματικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τα είκοσι χρόνια μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του σαράντα. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξόριστή του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα μετά θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró απορρίπτει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, χωρίς ένταξη σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του καλλιτεχνικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία απέναντι στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μίας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στην πέτρα με πολύ λίγα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν την εφευρετική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε η Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, 49 από αυτές έγχρωμες, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Ο Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja εναντίον της θέλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβούς και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην επαρχία Baix Camp, θα γίνει ο αντίποδας της πνευματικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τα είκοσι χρόνια μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του σαράντα. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Jo an Miró θα εγκαταλείψει την εξόριστή του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Ο ρίζωμα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στο τοπίο της Μαγιόρκα μετά θα είναι καθοριστικό στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσει το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, που δεν ανήκει σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του καλλιτεχνικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την εξέγερσή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μίας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Note: The Greek rendering tries to maintain length and style; some names left as in original where standard Greek forms exist.