Pippo - Migration of a Ghost

Μετανάστευση ενός Φάντασματος
Ακολουθώ τα άσπρα πουλιά μέσα στην ομίχλη, η σκιά μου απλώνεται λεπτή πάνω στους χρυσά τουλιτωμένα βλούστες. Έχουν φτερά για να αφήσουν αυτή τη βαριά γη, μα εγώ είμαι δεμένος από το βάρος μιας ανάμνησης που αρνείται να πετάξει. Ο άνεμος τσακίζει τη φούστα μου, ένα σκούρο φτερό που χτυπάει τον αχνό ουρανό, καθώς κινούμαι προς τις ψυχραμένες κορυφές. Νιώθω τον κόσμο να αραιώνει γύρω μου, να γίνεται λάδι και φως. Είμαι ένα φάντασμα που ψάχνει έναν τόπο για να αφήσει τελικά την καρδιά μου.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αρχικό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ενός αντίτυπο πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο κάδρο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Χωρίς πλαίσιο (οι πλευρές έχουν βαφτεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συ packing και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με παρακολούθηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Pippo (γεν. στη Monza) δημιουργεί έργα που πλέκουν τη σιγανή γραφή ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του γίνεται φανερό στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ωστόσο μαλακώνει από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τους ήρωες του γράφοντας αφηγήσεις στον εντοπισμένο χρόνο πρώτο πρόσωπο, βάζοντας νοητικά τον εαυτό μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Τα πρόσωπά του, αν και κομψά ενδεδυμένα, συχνά δεν έχουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο κεντρικός ήρωας «μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να βυθιστεί στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο οριοθετεί και τον καλλιτέχνη. Διακριτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων, διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτερά σκιώδης και φλεγόμενος φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.