Γαλλική Ινδο-Κίνα - Στρατιωτικό μετάλλιο - Σπάνιο Δια-Συμμαχικό Μετάλλιο του Σιάμ (χαράκτης Itthithepsan Kritakara) μπέλιερα διπλού τύπου

Μόνο 1.500 στρατιώτες του ΣΙΑΜ έλαβαν αυτή τη διακοσμητική διάκριση.

Ανεξάρτητος από την έναρξη των εχθροπραξιών τον Αύγουστο του 1914, ο βασιλιάς Ράμα VI, ενισχυμένος από την είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο τον Απρίλιο του 1917, θεώρησε ότι η επέμβαση του Σιάμ θα αποτελούσε μια ευκαιρία για να ενισχύσει τη θέση της χώρας του στον «Κύκλο των Εθνών».
Έτσι πίστευε ότι θα ενισχύσει τη θέση της χώρας του έναντι των γειτονικών αποικιοκρατικών δυνάμεων (Βρετανία και Γαλλία) με την ελπίδα να επαναδιαπραγματευθεί τις συνθήκες που του είχαν επιβληθεί στα τέλη του 19ου αιώνα.
Αψηφώντας τις επιφυλάξεις ορισμένων μελών των υπουργών και συμβούλων του, κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία τον Ιούλιο του 1917.

Η συμμετοχή του Σιάμ σε αυτήν τη σύγκρουση πήρε δύο μορφές:

- η κατάσχεση των γερμανικών πλοίων που είχαν αγκυροβολήσει στα λιμάνια του.
- η αποστολή εκστρατευτικού σώματος στην Ευρώπη, περίπου 1.300 άνδρες (ολόκληροι εθελοντές), ανάμεσά τους ένας σχηματισμός πιλότων των οποίων η εκπαίδευση έγινε στη Γαλλία, καθώς και μια ιατρική μονάδα που στάλθηκε στο μέτωπο.
Ο κινήσος σιαμικός, που έχασε γύρω στα είκοσι άτομα, συμμετείχε στην παρέλαση της Νίκης στο Παρίι, στις 14 Ιουλίου 1919.

Αυτή η διακόσμηση οφείλεται στον στρατάρχη Φοκ, αρχηγό των συμμαχικών δυνάμεων στο τέλος του πολέμου, ο οποίος πρότεινε τη δημιουργία ενός τιμητικού μεταλλίου κοινό για όλα τα εμπόλεμα έθνη. Χαραγμένο ελεύθερα από κάθε έθνος, αυτό το διακριτικό θα έπρεπε να αποτυπώνει στο ελάφι μια νίκη με φτερά στη μπροστινή όψη και στην οπισθό όψη τη μεταφρασμένη στη γλώσσα της χώρας επιγραφή «Ο Μεγάλος Πόλεμος για τον Πολιτισμό» πάνω σε κυλινδρικό μπρούτζινο δαπεδικό με διάμετρο 36 χιλιοστά. Η ταινία, ομοιόμορφη για όλες τις δυνάμεις, φέρει δύο συναρμοσμένα ουράνια τόξα με κόκκινο κέντρο, ενώ στις άκρες υπάρχει μια λευκή γραμμή.
Η Διακρατική Διακοσμητική Μετά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, γνωστή ως «Μετάλλιο της Νίκης», θεσπίστηκε με τον νόμο της 20ης Ιουλίου 1922.

Αναλαμβάνοντας τις αρχές που καθορίστηκαν αρχές του 1919, το Σιάμ δημιούργησε το δικό του μοντέλο το 1921.
Όπως και στην Ιαπωνία, η φιγούρα της «Νίκης με φτερωτά» που επιβλήθηκε για το εμβύσμα, δεν είχε καμία σημασία στη σημολόγηση του Σιάμ. Έγινε λοιπόν αντικατάσταση με την παράσταση μιας ανατολικής θεότητας (που ο A. Λάσλο ταυτίζει με τον Βούδι).