Baptiste Laurent - Fitzcarraldo river

«Fitzcarraldo river», 130x97εκ, 2022 XXL ακρυλικό και posca σε καμβά
Υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά, αποστέλλεται κυλιμένο.

Σειρά (En)tropicos/
Οι μέρες επαναλαμβάνονται. Πριν από μερικούς μήνες ζήσαμε μια αφύσικη στιγμή. Ο χώρος μας είναι μικρός και ο χρόνος μακρύς. Βρεθήκαμε συντριμμένοι από την έλλειψη χρόνου, αλλά τώρα μας εκπλήσσει η υπερβολή. Ένα ενδοσκοπικό gesture, ένας νέος ορίζοντας, όπου προσεγγίζουμε τη φαντασία μας. Η αμηχανία της αλλαγής, ένα πρωτοφανές κράξιμο ζητά «τι τώρα;»
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό πανόραμα για να δημιουργήσει ένα άλλο αυγή, ένα καινούριο ξημέρωμα. Η κατασκευή αυτών των ζωγραφιών προέρχεται από την ανάγκη ανανέωσης του τοπίου, από την επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Να την ανακαλύψουμε εκ νέου, να τη ζωντανέψουμε.
Το ερέθισμα γι’ αυτή τη συμμεψία βρίσκεται στην ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή του δομικαλισμού, Claude Lévi-Strauss: το 1935 ο Lévi-Strauss ξεκίνησε αναζητώντας μια αυθεντική, καθαρή Βραζιλία, εξοπλισμένη με μια άγρια ενέργεια και μια μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας των «Tristes Tropiques» είχε κατά ένα μέρος εκπληρώσει τις προσδοκίες του από το ταξίδι. Η αγωνία του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικές υπαινιγμούς: «Σε μερικούς αιώνες από σήμερα, στον ίδιο αυτό τόπο, ένας ακόμη ταξιδιώτης, εξίσου απελπισμένος όσο κι εγώ, θα θρηνήσει την εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να είχα δει και που διαφεύγει από μένα».
Θύμα διπλής ασθένειας, όλα όσα βλέπω με πονάνε, και επιτιμώ τον εαυτό μου απαρέγκλικτα που δεν κοίταξα αρκετά σκληρά.
Σαν ταξιδιώτης, οι εντοπια(κ)εντως καμβάδες του Baptiste τον οδηγούν σε ένα μέρος όπου μπορεί να ανακαλύψει πάλι τη ζωτικότητά του. Ίσως αυτές οι ειδότητες να μην υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τοπογραφικοί τόποι να μην έχουν ποτέ υπάρξει. Αλλά το παράθυρο που ανοίγει ο Baptiste επιτρέπει στον αέρα να μπει, αέρα που δεν μπορούμε πια να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Baptiste μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τα gestures του προτείνει μια μετατόπιση προτύπου, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη entropy είχε δύο έννοιες: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για φυσικούς, αποτελεί μέτρο της αταξίας ενός συστήματος. Αναγνωρίζοντας τη διαταραχή, μεταμορφώνοντάς την

@baptiste___laurent
Ο Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς φορείς, συμπεριλαμβανομένων των Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και σε γλυπτική και αναπτύσσει έργα με ισχυρή λογοτεχνική, κοινωνική και ανθρωπολογική συνιστώσα.
Στις τελευταίες του δημοσιεύσεις και εκθέσεις, «Conversaciones y puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit», έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία με άλλους εικαστικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντιακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκρητούν στυλ ζωγραφικής, ταλαντευόμενος μεταξύ νεο-εικονογραφητικής αφήγησης, γραφικής ζωγραφικής και εξπρεσιονιστικής αφαίρεσης.
Ιδρυτής του κοινού στούντιο «Latolier» στην περιοχή Usera της Μαδρίτης, οδηγεί μια δυναμική κοινότητα Ισπανών και διεθνών εικαστικών