Pippo - Shadows of Late Bloom

Σκιάσεις Αργοανοίγματος
Οι σουβλικές θημωνιές καίνε με μια φλόγα που δεν προσφέρει ζεστασιά. Κλείνω τα μάτια μου, προσπαθώντας να βρω τη μελωδία της φωνής σου στη φασαρία των φύλλων, αλλά υπάρχει μόνο ο ρυθμικός αναπνευστικός ρυθμός της γάτας στα πόδια μου. Φοράω το καλύτερό μου μαύρο μετάξι για να πενθήσω μια Τρίτη που ράγισε τις καρδιές μας. Το μπλε δίσκο πίσω μου είναι μια κούφια σελήνη, ένα παράθυρο σε έναν χειμώνα που ζει μέσα στο στήθος μου. Κάθομαι πολύ ακίνητος, φοβούμενος ότι αν κινήσω, η τελευταία απειροελάχιστη γαλήνη μου θα θρυμματιστεί.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Ακρυλικά πρωτότυπα σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Εκδόσεις: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Ανοικτό (οι πλευρές ζωγραφισμένες, δεν συμπεριλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Λογι-ιστικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στο καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Τα τουίτυ του, παρότι κομψά ντυμένα, συχνά είναι χωρίς πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής "μπορεί να είναι ο ο,τιδήποτε", επιτρέποντας στον θεατή να βρεθεί στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Υποβλητικός και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή υπόσταση, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκεται και στα έργα του.

Χρησιμοποιώντας παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων με επιτιμητικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, οξείς σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες νοσταλγίας και χάρης.