Κουτί χόμπι - Ξύλο

Με βάση ένα ρωσικό παραμύθι The tale of the Frog Princess.
Διαστάσεις: 155 mm x 110 mm x 40 mm
λακαρισμένο μικρογραφικό έργο

Εργο τέχνης artisan Михеев (Κύριλλο).
σε άριστη κατάσταση
χαρτοποημένο (papier-mâché)

Θα σταλεί με εγγραφή και προσεχτικά συσκευασμένο.
στο κάτω αριστερό μέρος στην ρώσικη πλοκή με κυριλλικά - δεξιά η υπογραφή του μάστορα
Φωτογραφίες - μόνο από αυτές που πωλούνται.
η επιγραφή στην πίσω όψη διαβάζει «Ρωσικό αναμνηστικό» - κυριλλικά

Οι μικρές λευκές κουκκίδες είναι ίχνη της συσκευασίας που μπορούν να αφαιρεθούν με νωπό χέρι.
Πλοκή.
Ο Τσάρος διέταξε τα τρία του παιδιά να παντρευτούν και να διαλέξουν τις νύφες τους με τον εξής τρόπο: στέκονται σ' ένα ανοιχτό πεδίο και ρίχνουν ένα βέλος τυχαία με τόξο. Η γυναίκα πάνω στην οποία προσγειωθεί το βέλος θα ήταν η γυναίκα που θα παντρευτεί. Τα βέλη των μεγαλύτερων αδελφών έπεσαν σε πλούσιες οικογένειες, αλλά το βέλος του νεότερου, του Ιβάν Τσαρεβιτς, έπεσε σε βάλτο. Βρήκε το βέλος κοντά σε μια βάτραχο, την οποία όρισε ο μονογενής γάμος. Σε αντίθεση με τις συζύγους των αδελφών του Ιβάν Τσαρεβιτς, η βάτραχο εκτελεί τα χρέη της Τσαρικής γυναίκας όνειρα, τεσσάρων οικοδεσποτών στο πάτωμα (σε κάποιον χαλιού, που υφαίνει χαλιά ή φτιάχνει Πασχαλινό κέικ) τελικά, χρησιμοποιώντας μαγεία, είτε από μόνη της (σε μία εκδοχή του παραμυθιού) είτε με τη βοήθεια «νοσοκόμων» (σε άλλη). Όταν ο Τσάρος προσκαλεί τον Ιβάν και τη σύζυγό του σε ένα γευμα, αυτή φτάνει με την ενδυμασία μιας όμορφης κόρης. Ο Ιβάν Τσαρεβιτς κατενέκρωσε κρυφά το δέρμα της βάτραχας, πράγμα που φέρνει μια σκληρή κατάρα — η βάτραχος disappears. Ο Ιβάν αρχίζει να ψάχνει τη σύζυγό του, τη βρίσκει με τον Κόσσει (Koschei the Deathless), και ελευθερώνει την αγαπημένη του από τη σκλαβιά, σκοτώνοντας τον Κόσσει με τη βοήθεια της Baba Yaga.
Παλαιχ από τα προ-Πετρινά χρόνια ήταν διάσημο για τους αγιογράφους του. Η μεγαλύτερη άνθηση της παλαιχικής εικονογραφίας έφτασε τον 18ο αιώνα - αρχές 19ου αιώνα. Το τοπικό στυλ σχηματίστηκε υπό την επίδραση των σχολών της Μόσχας, του Νόβγκοροντ, των Στρογκανοφ και του Γιαροσλαβλ. Εκτός από τη ζωγραφική εικόνων, οι Παλέχοι ασχολούνταν με τη μνημειακή ζωγραφική, συμμετέχοντας στη ζωγραφική και αποκατάσταση εκκλησιών και καθεδρικών ναών, συμπεριλαμβανομένης της Πεφραγείας Χωρίας της Κρεμάλας του Κρεμλίνου της Μόσχας, τους ναούς της Τριάδας-Σέργιου Λαβρά, το Μονύδριο του Novodevichy.

Μετά την επανάσταση του 1917 οι ζωγράφοι του Παλέχ αναγκάστηκαν να αναζητήσουν νέες μορφές πραγματοποίησης του δημιουργικού τους δυναμικού. Το 1918 οι καλλιτέχνες ίδρυσαν το Palekh Artistic Decorative Artel, που ασχολήθηκε με τη ζωγραφική πάνω σε ξύλο. Οι πρόγονοι του στυλ Palekh είναι ο Ιβάν Γολικόφ και ο Αλέξανδρος Γλαζούνοφ, στο εργαστήριο της Μόσχας οπού ο Ιβάν Γολικόφ έγραψε το πρώτο έργο στο λεγόμενο Παλέχ Στυλ. Οι Παλέχοι γνωρίστηκαν με το νέο υλικό χαρτοκοῦ, το οποίο για έναν αιώνα αποτέλεσε τη βάση για τη λακαριστή μικρογραφία Fedoskina. Οι μάστορες κυρίευσαν το νέο υλικό, μεταφέροντας σε αυτό την παραδοσιακή για την αρχαία ρωσική αγιογραφική τεχνολογία και την κοινή εικόνα στυλιστική. Για πρώτη φορά οι μικρογραφίες Palekh σε χαρτοποιομένο υλικό έγιναν κατόπιν παραγγελίας του Αγροτικού Μουσείου Χειροτεχνίας και παρουσιάστηκαν στην All-Russian Agricultural and Artisanal Exhibition το 1923, όπου έλαβαν διπλώματα δεύτερης βαθμίδας.

Τον Δεκέμβριο 5, 1924, επτά Παλέχ καλλιτέχνες Ιβάν Γολικόφ, Ιβάν Μαρκιντσέφ, Ιβάν Μπάνκοφ, Ιβάν Ζούμκοφ, Αλέξανδρος Ζουμπκόφ, Αλέξανδρος Κοτούχνιν, και ΒΒ Κοτούχνιν ενώθηκαν στην Artel της Αρχαίας Ζωγραφικής. Αργότερα ενσωματώθηκαν καλλιτέχνες Ιβάν Βακούρωφ, Δημήτριος Μπουτόριν, Νικόλαος Ζηνιόβιεφ. Το 1925 οι μικρογραφίες Palekh παρουσιάστηκαν στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.

Κοινά θέματα των μικρογραφιών Palekh δανείζονται από την καθημερινή ζωή, λογοτεχνικά έργα κλασικών, παραμύθια, επικά ποιήματα και τραγούδια. Ένας αριθμός συνθέσεων βασίζεται στα έθιμα της κλασικής τέχνης [1]. Τα έργα συνήθως εκτελούνται με μπογιές θερμής τεχνοτροπίας σε