Manuel Pinazo (1956) - Yuxtaposición del color

Καλλιτέχνης: Manuel Pinazo
1956 Βαλένθια
Αυτό το έργο ζωγραφίστηκε με μικτή τεχνική σε καμβά κολλημένο σε χαρτόνι
Μετρά 40 x 30 cm.
Αποστέλλεται μαζί με πιστοποιητικό του καλλιτέχνη

• Τέχνες και Χειροτεχνίες. Σχολή του Eduardo Merello (A.H.V.) ενταγμένη στη Σχολή Τεχνών και Χειροτεχνιών της Βαλένθια (5 έτη)
• Διδασκαλία στην Κατασκευή τέχνης στη σιδερένια τέχνη

ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

• 1991.- Έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής στο Δημοτικό Συμβούλιο Burjasot, τελετή έναρξης της αίθουσας.
• 1992.- Έκθεση γλυπτικής στο Παλάτι Gravina της Αλικάντε, μαζί με τον J. G. H. με τίτλο «Φως και μορφή στο σίδηρο»
• 1992.- Έκθεση στην αίθουσα PG ART της Gandía
• 1992.- Έκθεση και απόκτηση από το Δήμο Font d’en Carros σειρά 25 γλυπτών από σίδηρο
• 1993.- Έκθεση ζωγραφικής με τον J.G.H. στη Γκαλερί María Caballero της Castellón
• 1993.- Έκθεση στη Γκαλερί Luisa Torres της Βαλένθια
• 1993.- Έκθεση στο INTERARTE Valencia με τη Γκαλερί Luisa Torres
• 1993.- Έκθεση στη Γκαλερί Villanueva της Μαδρίτης
• 1994.- Έκθεση στη Γκαλερί Cartel της Granada
• 1994.- Έκθεση στη Γκαλερί Vértice της Sagunto
• 1994.- Έκθεση στη Γκαλερί Tretze της Castellón
• 1994.- INTERARTE Valencia με τη Γκαλερί Luisa Torres
• 1995.- Έκθεση στη Γκαλερί Seiquer της Μαδρίτης
• 1995.- Έκθεση στον Manolo Cruzado της Castellón
• 1995.- Έκθεση στη Diagonal Art της Βαρκελώνης
• 1995.- INTERARTE Valencia με τη Γκαλερί Luisa Torres
• 1995.- Έκθεση στο IBERICO 2MIL της Βαρκελώνης
• 1996.- PLURAL ART Γκαλερί Luisa Torres στην Torre Pacheco, Murcia
• 1996.- Έκθεση στη Βιβλιοθήκη Rosalía Sender της Βαλένθια
• 1996.- Έκθεση στη Γκαλερί Vértice της Sagunto
• 1996.- Ομαδική έκθεση στις Atarazanas της Βαρκελώνης
• 1996.- INTERARTE Valencia με τη Γκαλερί Vértice
• 1997.- Έκθεση Γκαλερί Der Reiter της Βαλένθια
• 1997.- Έκθεση Γκαλερί Seiquer της Μαδρίτης
• 1998.- Έκθεση στο Crapanzano Art του Μιλάνου
• 1998.- Έκθεση στη PG ART της Gandía
• 1998.- Έκθεση στη Γκαλερί Vértice της Sagunto
• 1999.- INTERARTE Valencia, Γκαλερί Vértice
• 1999.- Συνεργασία Γκαλερί Cartel της Granada
• 2015.- Εκθεση με το Ιδρυμα Hispano Rusa - Vía Vitalis στη Μόσχα
• 2020.- Διεθνής έκθεση Τέχνης Cont. στη Μαρμπέλια με τη Γκαλερί OCCO ART
• Γκαλερί Saatchi Λονδίνο έργο εκτεθειμένο online
• 2021.- Έκθεση στη Novella Art Gallery Sagunto
• 2021,- Εκθεση online στην 1819 Art Gallery (εικονική)
• 2022.- Έκθεση Centre Cívic Sagunto

Η ΔΕΚΑΕΤΕΗΓΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΑΠΛΑΤΟΥΜΕΝΗ
Από τον Pedro Alberto Cruz

Η αφηρημένη γλώσσα στην οποία κινείται η ολόκληρη παραγωγή του Manuel Pinazo αποτελεί άμεση συνέπεια της επεξεργασίας που υπέστη ο γεωμετρικός αυστηρός κώδικας κατά την μεταμοντέρνα εποχή, καθώς και της επέκτασης που έχει κάνει η ζωγραφική εκτός των παραδοσιακών ορίων της. Το πρώτο μοναδικό στοιχείο της ζωγραφικής του είναι η εισαγωγή του λάθους, της “ατέλειας” στην μετάφραση ορισμένων γεωμετρικών σχημάτων με μακρά παράδοση από τις πρωτοπορίες. Το έργο του Pinazo επαναλαμβάνει μοντέλα συνθετικά βασισμένα σε κάθετες ή οριζόντιες λωρίδες παράλληλες και διαφορετικών χρωμάτων, ψηφίδες ή την επανάληψη γεωμετρικών σχημάτων όπως το ορθογώνιο. Όταν παρατηρείται, λεπτομερώς, καθεμία από αυτές τις συνθέσεις, διαφαίνεται ότι ο ψυχρός ορθολογισμός στον οποίο στηρίζεται η γεωμετρική αφαίσμα ζητά την απόκλιση μέσα από διαφορετικές ακανόνιστες λεπτομέρειες: γραμμές ελαφρώς λοξές που δεν φτάνουν να είναι πλήρως ευθείες· διαφορετικός χώρος μεταξύ των διαφόρων ζωνών χρώματος· κάθετες που διακόπτονται και διακόπτουν τον ρυθμό του έργου· ή, προφανώς, το χαρούμενο χρώμα –με αναφορές σε μαντανιστικούς ήχους– και με διάφορες φορές μια σκεπτικιστική αφέλεια που υπονομεύει εκείνη τη μεταφυσική εξουσία που ρέει από πολύ από τη γεωμετρική αφηρημένη πρωτεύουσα.
Όμως η διαδικασία αποδόμησης της αφηρημένης γεωμετρίας που υλοποιεί ο Manuel Pinazo δεν σταματά σε αυτό το πρώτο επίπεδο κριτικής. Υπάρχει, επίσης, ένα «δεύτερο επίπεδο», το οποίο ο καλλιτέχνης έχει εδραιώσει με το πέρασμα των χρόνων και που προσφέρει ενδιαφέρουσες συμπεράσματα. Πρώτα απ’ όλα, και σε μια γραμμή εργασίας που συνεχίζει την μετα-εικαστική αφαιρετικότητα των δεκαετιών του 80, ο συγγραφέας παίζει με το αρχικό σκηνικό της γλυπτικής της ζωγραφικής μέσω της συνάντησης πολλαπλών τεμαχίων που δυναμώνουν την παραδοσιακή ιδέα περιγράμματος/πλαισίου τετραγώνου ή ορθογώνιου.