Anton Kaestner - #274 - XL - " Room ".

#274 - XL - " Room ".
Πρωτότυπο έργο σε γλώσσα, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, άμεσα από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό πάνω σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα, με λαμπερή πλευρά γυαλάδας (glossy) κοντά στην εφαρμογή ενός ρητίνης, που είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 34,3 in x 24,2 in x 0,12 in / 87 x 61,5 x 0,3 cm χωρίς κάδρα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρος ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, κωδικός 34 (Inch 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) Ασημί Ματ συνιστώμενο και διαθέσιμο κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 150€. Επιλογή άλλου κάδρου στην γκάμα 34 της Nielsen είναι δυνατή χωρίς επιπλέον κόστος.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά.
Το συνοδεύει ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάνη Beaulieu 7/10 Μαΐου 2026.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο της κουλτούρας της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα ήταν εκτιμημένη στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος επέδρασε και φύτεψε τον σπόρο για αυτήν τη ζωική πάθηση της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη συγκεκριμένη ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, και αν θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς ταύτιζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήτανε αμέσως προφανής.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου έ broadened την προοπτική μου, εκθέτοντας σε ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Από όπου κι αν πήγα, εμβάθυνσα στη τοπική σκηνή τέχνης και συγκρούστηκα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίασή μου στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή κρυφής διαλογισμού για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα βρίσκω τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούριο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική μου καριέρα, δεσμεύτηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την του studio στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καριέρα καλλιτεχνικού ύφους, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπιτικά σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκτμημένου Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με απομακρύνει από την αντίληψη του έργου καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαίες πειραματισμούς» - οτιδήποτε πάει - να οδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις αντίστροφες καθρέφτες που δημιουργώ, και αφήνω περιθώριο αποκάλυψης και ανακάλυψης όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αγκαλιάζει την αποκάλυψη / στερέωση της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια "ασκητική" ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω "απαράβατες αναγκαιότητες", δηλαδή ό,τι θέλουμε να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φως.
Διατήρησα τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε "συναισθήματα" ούτε "θεωρητική αντίληψη" αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε "ταχεία κατανάλωση" ούτε "διανοητικοποίηση / διανοητικά κατέχοντας", αλλά διεύρυνση της συνειδητοποίησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της. Η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη "ζωή στο κέντρο της ζωής", le vif όπως θα έλεγε ο γαλλικός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί να καλεί ανά περιόδους τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, κοιτάζει.
Ο διάλογος φωτός, χρώματος και υφής, της απουσίας μέρους επίσης, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιχνιδισμός ανάμεσα σε "λεπτομέρειες για το κοντινό" & "απόσταση για το σύνολο" να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους ενδοσκοπική πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχιζόμενη διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, προωθώντας με να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι ένα καθημερινό τέχνασμα, μια εξερεύνηση, ένα μέσο για να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπεις."

Anton Kaestner"