Ennio Finzi (1931) - Senza titolo






Μεταπτυχιακό στην καινοτομία και οργάνωση πολιτισμού, δέκα χρόνια στην ιταλική τέχνη.
40 € | ||
|---|---|---|
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 131773 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Εννιο Φίντζι, Senza titolo, παστέλ σε χαρτί χεριού με μεικτή τεχνική, πρωτότυπο, υπογεγραμμένο, 35 × 50 cm, Ιταλία, Σύγχρονη, 2015.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ennio Finzi
Χρωματιστό με μολύβι σε χαρτί χεριά cm 35x50
Υπογραφή και ημερομηνία κάτω δεξιά
Υπέροχο έργο του Ennio Finzi με αυθεντική φωτογραφία
Έργο πολύ σπάνιο και ποιοτικό
Έτος 2021
Ο Ennio Finzi πρόσφατα εις θάνατον θεωρείται ο τελευταίος εν ζωή χωρικός ζωγράφος, όπως ο ίδιος θυμόταν, το 1951 ήταν μόλις 16 ετών και δεν μπόρεσε να εγγραφεί στο καλλιτεχνικό κίνημα του Σπασιαλισμού όπως έγινε με τον Tancredi Parmeggiani (1931 - 1964) ο οποίος τότε ήταν είκοσι ετών[3].
Η φιλία και η καλλιτεχνική συνύπαρξη με τον μεγάλο ζωγράφο Tancredi, που τιμήθηκε και από σημαντικά κριτικά κείμενα και εκθέσεις[4], τον οδήγησε αδιαμφισβήτητα να ενταχθεί στον κύκλο ορισμένων εκ των μεγαλύτερων εκπροσώπων της ζωγραφικής και της κουλτούρας των δεκαετιών του Πενήντα και του Εξήντα, όπως ο Giuseppe Capogrossi, ο Ettore Sottsass, ο Umbro Apollonio, και να εργαστεί σε στενή συνάφεια με τους κύριους βενετσιάνους δασκάλους του κινήματος, όπως η Virgilio Guidi, Riccardo Licata ή Emilio Vedova. Ήταν πάντα ο Tancredi που τον παρουσίασε στη μεγάλη αμερικανική συλλέκτη Peggy Guggenheim[5]. Όλα τα χρόνια της δεκαετίας του ’50 ο Finzi διέτρεξε μια αναζήτηση κυρίως χωρική με έμφαση στη χρήση του χρώματος και των δυσχρωτικών και ατονικών εφέ[6], ερμηνεύοντας ταυτόχρονα τα νέα ρεύματα της μουσικής εκείνης της περιόδου, από τον Ατονάλισμό Schoenbergian μέχρι το
Ennio Finzi
Χρωματιστό με μολύβι σε χαρτί χεριά cm 35x50
Υπογραφή και ημερομηνία κάτω δεξιά
Υπέροχο έργο του Ennio Finzi με αυθεντική φωτογραφία
Έργο πολύ σπάνιο και ποιοτικό
Έτος 2021
Ο Ennio Finzi πρόσφατα εις θάνατον θεωρείται ο τελευταίος εν ζωή χωρικός ζωγράφος, όπως ο ίδιος θυμόταν, το 1951 ήταν μόλις 16 ετών και δεν μπόρεσε να εγγραφεί στο καλλιτεχνικό κίνημα του Σπασιαλισμού όπως έγινε με τον Tancredi Parmeggiani (1931 - 1964) ο οποίος τότε ήταν είκοσι ετών[3].
Η φιλία και η καλλιτεχνική συνύπαρξη με τον μεγάλο ζωγράφο Tancredi, που τιμήθηκε και από σημαντικά κριτικά κείμενα και εκθέσεις[4], τον οδήγησε αδιαμφισβήτητα να ενταχθεί στον κύκλο ορισμένων εκ των μεγαλύτερων εκπροσώπων της ζωγραφικής και της κουλτούρας των δεκαετιών του Πενήντα και του Εξήντα, όπως ο Giuseppe Capogrossi, ο Ettore Sottsass, ο Umbro Apollonio, και να εργαστεί σε στενή συνάφεια με τους κύριους βενετσιάνους δασκάλους του κινήματος, όπως η Virgilio Guidi, Riccardo Licata ή Emilio Vedova. Ήταν πάντα ο Tancredi που τον παρουσίασε στη μεγάλη αμερικανική συλλέκτη Peggy Guggenheim[5]. Όλα τα χρόνια της δεκαετίας του ’50 ο Finzi διέτρεξε μια αναζήτηση κυρίως χωρική με έμφαση στη χρήση του χρώματος και των δυσχρωτικών και ατονικών εφέ[6], ερμηνεύοντας ταυτόχρονα τα νέα ρεύματα της μουσικής εκείνης της περιόδου, από τον Ατονάλισμό Schoenbergian μέχρι το
