Anna Banana - “La noche guiada”

Κοίτα αυτό το μικρό πλοιάριο μέσα στη θύελλα, ένιωσε πώς τσακίζεται ανάμεσα σε σκοτεινά κύματα, περιβαλλόμενο από έναν βαθύ ουρανό.
Πρόσεξε το χέρι που εμφανίζεται ψηλά, ανάμεσα στα σύννεφα, τοποθετώντας αστέρια.
Δεν είναι μόνο ένα συμβολικό χάδι: είναι καθοδήγηση, είναι φροντίδα.
Είναι η βεβαιότητα ότι ακόμα και στις στιγμές σύγχυσης και φόβου, υπάρχει κάτι που οργανώνει το φως και μας δείχνει τον δρόμο.
Και το πλοίο... δεν βρίσκεται μόνο του.
Αν και η καταιγίδα το περιβάλλει, υπάρχει μια κλωστή ελπίδας που το κρατά.
Αυτό το έργο μιλά για το αβέαιο, αλλά και για τη σιωπηρή συντροφιά που μας στηρίζει, το αβέαιο είναι κάτι που με βαραίνει τόσο... το να μην έχω τον έλεγχο των πραγμάτων με κουράζει να εμπιστεύομαι, να αφήνω, να παραδοθώ, μέχρι που συνειδητοποίησα ότι αν δεν με παρατήσω δεν ζω.
Αυτό το έργο δεν σου ζητά να καταλάβεις τα πάντα, απλώς να κοιτάς, να αισθάνεσαι και να αναγνωρίζεις.

Τεχνική: ακρυλικό και μολύβι πάνω σε καμβά