Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) - Natura Morta con Girasoli

ΑΥΤΟΡΑΣ

Βίκτορ Ιβανόβιτς Κοβτουν (1958) είναι ουκρανός ζωγράφος. Γεννήθηκε στο χωριό Μέζιν, στην περιφερειακή περιοχή Τσερνιγίβ, και αποτελεί μία από τις πιο επιφανείς και αντιπροσωπευτικές φιγούρες της σύγχρονης ουκρανικής τέχνης. Η σταθερή ακαδημαϊκή του μόρφωση ολοκληρώθηκε στο Ινστιτούτο Τέχνης και Σχεδίου του Χάρκοβου, όπου αποφοίτησε το 1984 υπό την καθοδήγηση διακεκριμένων δασκάλων όπως ο Άντολφ Κονστάντινοπολσκι και ο Ολεκσαντρ Κμελνίτσκι. Βαθειά ριζωμένος στη σκηνή πολιτισμού του Χάρκοβο, ο Κοβτουν σταδιακά έγινε μια σημαντική θεσμική μορφή, υπηρετώντας ως πρόεδρος της τοπικής ενότητας της Ένωσης Καλλιτεχνών της Ουκρανίας και λαμβάνοντας τον τιμητικό τίτλο «Καλλιτέχνης του Λαού» το 2002 για τη συναρπαστική συνεισφορά του στην τέχνη.

Το στυλ του χαρακτηρίζεται από έναν ζωηρό και υλικοποιημένο ρεαλισμό, συχνά επηρεασμένο από μια εντυπωσιακή ευαισθησία που προτιμά τη μελέτη του φυσικού φωτός και του χρώματος. Ο Κοβτουν είναι ιδιαίτερα διάσημος για τους μελωδικούς του τοπία και τους νεκρόχρωμους πίνακες, όπως οι ηλιοτρόπιοι, θέμα που ερμηνεύει όχι μόνο ως τεχνική άσκηση αλλά και ως σύμβολο της ουκρανικής ταυτότητας και γης. Η ικανότητά του να συγκεράζει τη σκληρή αυστηρότητα της ακαδημαϊκής σχολής με μια δυναμική και μοντέρνα πινελιά τον οδήγησε το 2010 να κερδίσει το Εθνικό Βραβείο Taras Shevchenko, τη μέγιστη πολιτιστική διάκριση του ουκρανικού κράτους, στερεώνοντας τη φήμη του πέρα από τα εθνικά σύνορα.

Τα έργα του Κοβτουν έχουν πρωταγωνιστήσει σε αμέτρητες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ασία, και σήμερα είναι σταθερά σημαντικά σε εξέχουσους δημόσιους θεσμούς, μεταξύ των οποίων το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Ουκρανίας στο Κίεβο, το Μουσείο Τέχνης του Χάρκοβο και διάφορες γκαλερί στη Γερμανία και την Σλοβακία.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Νεκρή Φύση με Ηλιοτρόπια», λάδι σε καμβά, 75×90 εκ., 1991, υπογεγραμμένο στο κάτω δεξιά. Πίσω πλευρά αυτόγραφο του δημιουργού με υπογραφή, ημερομηνία, τίτλος και άλλες πληροφορίες για το έργο.

Κέντροτής ξεχωρίζει ένα μεγάλο καλάθι από ιτιά με λαβή από πάνω και ένα κομμάτι ύφασμα ριγέ περιτυλιγμένο γύρω του. Πιο κάτω κυριαρχούν ορισμένα μεγάλα άνθη ηλιοτρόπιου, κομμένα. Η σκηνή πλουτίζεται με φρούτα σκορπισμένα: μήλα ζωντανού κόκκινου και σε πρώτο πλάνο ένα μήλο ή ένα αχλάδι σε χρυσούς και ώχρες τόνους. Τα «ηλιοτρόπια» του τίτλου απεικονίζονται όχι σε πλήρη άνθηση, αλλά μαζεμένα και πλέον ελαφρώς αποξηραμένα. Το φόντο αποτελείται από μαζών καφετιάς χρωματικής υφής, με φωτεινές ερυθρές ραβδώσεις και το αχνό χρώμα των υφασμάτων.

Η σύνθεση χαρακτηρίζεται από συσσώρευση υλικών, με τα αντικείμενα να επικαλύπτονται σε έναν στενό χώρο. Η πινελιά είναι δυναμική και υφαστή, ένα παχύ και απτή μάζα που αποδίδει μια αίσθηση συνοχής στις μορφές, από τα ιτιά στα γυαλισμένα φρούτα και τα αποξηραμένα και τραχιά ηλιοτρόπια. Ο χρωματικός παιχνίδι είναι σκοτεινό και βαθύ, κυριαρχούμενο από σκούρες αποχρώσεις καφέ, μαύρο και σκούρα ώχρα, που κάνουν τις σπάνιες λάμψεις χρώματος να ξεχωρίζουν: τα έντονα κόκκινα μήλα, το χρυσό του παλιού και η ώχρα των φρούτων και των ηλιοτροπίων, και τα χρώματα του ριγέ υφάσματος. Το φως είναι επιφανειακό και άμεσο, σχεδόν καβαγεσιανό, με αντίθεση φωτός που προέρχεται από τις σκιές.

Το έργο, ημερομηνίας 1991, χρονιά της ουκρανικής ανεξαρτησίας, εντάσσεται τέλεια στην ώριμη παραγωγή του Καλλιτέχνη. Η επιλογή των ξηρών ηλιοτροπίας και η σκοτεινή χρωματολογία προσφέρουν μια σκεπτικιστική ερμηνεία του θέματος, μακριά από τις κλασικές φωτεινές και χαρούμενες απεικονίσεις. Σύμφωνα με τη ποιητική του «ζωντανού, υλικού ρεαλισμού», ο Κοβτουν μεταμορφώνει την ίδια την υφή της ζωγραφικής σε αφηγηματικό στοιχείο, εξυμνώντας μια γη και μια ταυτότητα σε μετάβαση. Τα αποξηραμένα ηλιοτρόπια, σύμβολα της ουκρανικής γης, γίνονται μαρτυρίες μιας ιστορικής στιγμής αλλαγής και μνήμης. Έργο με ισχυρή σύνθεση και εντυπωσιακό αντίκτυπο.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Άριστη η γενική κατάσταση. Το έργο είναι ολόκληρο σε κάθε τμήμα του με ζωηρή χρωματική παλέτα και ξεκάθαρη πινελιά.

Αποστολή με ιχνηλάτηση και ασφάλιση με κατάλληλη συσκευασία.