Βυζαντινή αυτοκρατορία. Heraclius (AD 610-641). Solidus Constantinopolis

Solidus des Heraclius, 610-641 με τον Ηράκλειο Κωνσταντίνου και Ηρακλόννας. AV-Solidus, 638/639, Κωνσταντινούπολη, 8. Offizin; 4,38 g Τρεις αυτοκράτορες σε συναπτό σχηματισμό//Σταυρός σε σκαλιά. DOC 41 h; Sear 767.

Ο Κάισερ Ηράκλειος κυβέρνησε από το 613 μαζί με τον γιο του από τον πρώτο γάμο, Ηράκλειος Κωνστάντινος (Κωνστάντινος Γ΄). Ο Ηρακλόννας, ο γιος του από το δεύτερο γάμο με τη Μαρινά, ήταν από το 632 caesar και από το 638 και μετά Augustος, επίσης μέλος της αυτοκρατορικής κοινοβουλευτικής. Μετά τον θάνατο του Ηράκλειου στις 11 Φεβρουαρίου 641 κατέστησαν τα παιδιά του συντρόφοι στη διακυβέρνηση της βυζαντινής αυτοκρατορίας ισότιμα. Σύμφωνα με αρχαίες παραδόσεις, η χήρα αυτοκράτειρα Μαρινά φέρεται να προσπάθησε να επιβάλει το διεκδικούμενο από τον γιο της Ηρακλόννα δικαίωμα εξουσίας έναντι του ημίαδελφού του. Λίγο μετά τον θάνατο του Κωνστάντινου Γ΄ στις 25 Μαΐου 641, ο γιος αυτού, Φλάβιος Ηράκλειος (Κωνστάνς Β΄), με δημόσια πίεση ορίστηκε συνεδρικός. Φήμες περί δήθεν δηλητηρίασης του Κωνστάντινου Γ΄, καθώς και ο επανεμφανισθείς Μονοθελητισμός, μία χριστιανική πνευματική κίνηση που απέδιδε δύο φύσεις στον Ιησού αλλά έναν θέλημα, οδήγησαν σε αναταραχές. Η Μαρινά και ο Ηρακλόννας εξοντώθηκαν με παλατινάcio κίνημα και εξορίστηκαν στη Ρόδο. Ο Κωνστάντος Β΄ ανέλαβε στη συνέχεια την απόλυτη μοναρχία της Αυτοκρατορίας.

Τα δυναστεϊκά πορτραίτα του Ηράκλειου με όλους τους τρεις κυριάρχους απεικονίζουν αυτούς με το πρωτοκολλικό σχήμα παρουσίασης, που αντιστοιχούσε στην εμφάνιση της αυτοκρατορικής οικογένειας σε σημαντικές δημόσιες τελετές. Η θέση του κεντρικού αυτοκράτορα στη μέση, ο μεγαλύτερος συνεπιβάτης δεξιά και ο σημαντικά μικρότερος συγκυβερνήτης αριστερά γίνεται εμφανές από τις αναλογίες του μεγέθους. Τα κέρματα του τύπου μας δείχνουν τον νεότερο Ηρακλόννα ήδη και αυτός με κορώνα σταυρού και συνεπώς ως Augustος υψηλότερο επίπεδο εξουσίας ίσης βαθμίδας με τον αδελφό του. Η πλήρης παράλειψη αναφοράς του ονόματος του ηγεμόνα στο επάνω κείμενο της όψης τονίζει επιπλέον τη δυναστεϊκή σκέψη.