Andy Warhol - Photographs - 1987

Η φωτογραφία είχε ρόλο στα έργα του Γουόρχολ από τις πιο πρώιμες μέρες του, σίγουρα από τότε που συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να περικόψει το πρόσωπο οποιουδήποτε αστέρα του τράβαγε το βλέμμα και, χρησιμοποιώντας ένα απλό πλαίσιο μεταξοτυπίας, να το μετατρέψει σε ένα εικονίδιο άμεσα αναγνωρίσιμο ως δικό του: η Μαρίλιν Μονρόε, ο Έλβις Πρέσλεϊ, ή, για τα ζητήματα αυτά, τίποτα περισσότερο από το στόμα της Μονρόε, επαναλαμβανόμενο εκατοντάδες φορές. Όταν ήρθε η στιγμή, είκοσι πέντε χρόνια πριν, για τον Γουόρχολ να κάνει ό,τι ήρθε να ονομάσει τη «Pop Statement» του, η φωτογραφία βρισκόταν στο κέντρο της, και όχι μόνο στα πρόσωπα των αστέρων. (...) Έτσι η φωτογραφία ήταν ουσιαστική σε ένα πολύ πρώιμο στάδιο της εμφάνισης του Γουόρχολ. Τώρα ο κύκλος γύρισε και πάλι. Αλλά αυτή η τεράστια νέα έκθεση των ίδιων των φωτογραφιών του Γουόρχολ αντιπροσωπεύει μια ευρύτερη νέα στροφή στις ιδέες και τα θέματα που έχουν κυριαρχήσει το έργο του από εκείνες τις ημέρες. (...)