Μαξιλάρι λαιμού - Ξύλο

Μαξιλάρια κεφαλής Shona Λεπτομέρειες αντικειμένου
Κατασκευαστής
Καλλιτέχνης Shona
Καλλιτέχνης Tsonga
Κείμενο ετικέτας
Τα μαξιλάρια κεφαλής Shona και Tsonga μοιράζονται παρόμοια στυλιστικά χαρακτηριστικά. Το μαξιλάρι κεφαλής αυτό είναι τυπικό του στυλ Shona με τόνο . Ορισμένα στοιχεία αυτών των μαξιλαριών κεφαλής παραπέμπουν σε γυναικείο φύλο: ο τριγωνικός σχηματισμός στο κέντρο της βάσης, οι περιοχές ποροποίησης στις άκρες της ανώτερης πλατφόρμας αντιγράφουν γυναικείες κακουργίες (nyora) και οι ζώνες από χάντρες που στρέφονται γύρω από τη στήριξη. Έρευνες έχουν εντοπίσει την προέλευση ενός αντίστοιχου μαξιλαριού κεφαλής στο Chipinga, νοτιοανατολικά της Μοζαμβίκης, αποδίδοντάς του μια ταυτότητα Tsonga.
Αρχικά, το μαξιλάρι κεφαλής χρησίμευε ως ξέκρεμο οδοντωτός ξύλινος μαξιλάχι για να εμποδίζει τις περίτεχνες και έντονα λαδωμένες κοτσίδες να ισοπεδωθούν ή να λεκιαστούν από τη σκόνη. Τα μαξιλάρια κεφαλής προορίζονταν για ενήλικους άνδρες. Παρότι οι περίτεχνες κοτσίδες, που αποτελούνται από ομαδείς σφαίρες διακοσμημένες με χάντρες, δεν είναι πλέον συνήθεις στους Shona και τους Tsonga, τα μαξιλάρια κεφαλής διατηρούν θρησκευτικές και ιερουργικές λειτουργίες. Αναφέρεται ότι χρησιμοποιούνταν για προσευχές στους προγόνους. Επιπλέον, αποτελούν μέρος του εξοπλισμού των μέντιουμ· η συγγένειά τους με τους προγόνους επικυρώνει τις πρακτικές τους. Συνδέονται με την πεποίθηση στην κοινωνία Shona ότι τα όνειρα αποτελούν σημαντικό μέσο απόκτησης γνώσεων και επίλυσης προβλημάτων. Υπάρχει επίσης η πεποίθηση ότι τα όνειρα βοηθούν τους καλλιτέχνες, ειδικά τους μουσικούς και τους γλύπτες, να πραγματοποιήσουν τις δημιουργίες τους.
Η χρήση μαξιλίων κεφαλής στην νοτιο-Αφρική της Ανατολής είναι αρχαία. Αποκαλύψεις από τις ανασκαφές στο Great Zimbabwe αποκάλυψαν χρυσές πλάκες που πιθανώς κάλυπταν μαξιλάρια κεφαλής θαμμένα με τους ιδιοκτήτες τους από τον 12ο αιώνα μ.Χ. Άλλα μαξιλάρια κεφαλής βρέθηκαν σε σπήλαια που εξυπηρέτησαν ως ταφές για τους Shonas μεσή των αιώνων. Πιο πρόσφατα, Shona μαξιλάρια κεφαλής που δεν θάφτηκαν με τους ιδιοκτήτες τους μεταβιβάστηκαν στους κύριους κληρονόμους, πιθανώς διατηρώντας μια αρχαία πρακτική.