Ιερό φετιχιστικό αγαλματίδιο των Μπακόνγκο από τη Δημοκρατία της Κονγκό. - Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Στους Κόγκο, τα μινκίζι (ενικός: νκίσι) αποτελούν πιθανώς την πιο ευρεία κατηγορία πνευμάτων. Μέχρι σήμερα έχουν παραχθεί πολλές γλυπτικές μορφές που αποτελούν πραγματικά «αντικείμενα-δυνάμεις», προορισμένα να δρουν στον κόσμο και σε όλα τα όντα που τον κατοικούν. Τα ανθρωπρόσωπα μινκίζι δεν αποτελούν παρά ένα μικρότερο μέρος, ίσως το πιο γνωστό, καθώς από αεί προσελκύουν το ενδιαφέρον των εθνογραφών και των συλλεκτών. Αν και σκαλίζονται από καλλιτέχνες, δεν θα ιεροποιούνται, θα διαμορφώνονται, θα «οπλίζονται» με μαγικές ουσίες και θα τα χειρίζονται μόνο ειδικοί του τελετουργικού που ονομάζονται νγκάγκα. Αυτοί θεωρούνται κοινωνικά χρήσιμοι στην κουλτούρα των Κόγκο. Απαντούν σε διάφορες απαιτήσεις ατόμων που νιώθουν καταβεβλημένοι ή απειλούμενοι από κακά πνεύματα. Για παράδειγμα, ένας νγκάγκα θα χρησιμοποιήσει τα μινκίζι του για να επιστρέψει στον κυνηγό επιτυχία στη θήρα, να βρει και να εξουδετερώσει έναν αρνητή που απειλεί τη ζωή του πελάτη του ή ακόμη για να προστατεύσει ένα χωριό από κλοπές και επιθέσεις. Ορισμένα χρησιμοποιούνται για την επίλυση διαφόρων συγκρούσεων μεταξύ προσώπων, ανάμεσα σε οικογένειες ή ανάμεσα σε φατρίες. Μεταξύ όλων των τύπων μινκίζι, τα μινκίζι νκοντί θεωρούνται τα πιο επιθετικά αντικείμενα-δύναμη, ικανά να χρησιμοποιηθούν για βίαιες επιθέσεις που μπορεί να φέρουν θάνατο. Έχουν ως διακριτικό σημάδι ένα χέρι που κρατά μαχαίρι ή λόγχη. Οι πολλοί καρφίτσες που καλύπτουν την επιφάνειά τους δεν σχετίζονται με το κακό που ήθελαν να κάνουν στα θύματά τους, αλλά με τον πόνο που ήθελαν να επιβάλουν στο πνεύμα του νκίσι ώστε να θυμώσει και να αρχίσει να διώκει και να βασανίζει το επιλεγμένο θύμα! Κατά τη τελετή για την επίκληση του πνεύματος, ο νγκάγκα μπορούσε επίσης να ρίξει κονιάκ ή πυρίτιδα στα μάτια της μορφής για να την εκνευρίσει περισσότερο και να την κοροϊδέψει. Οι πιο σημαντικές μαγικές ουσίες, των οποίων οι συμβολικές πτυχές σχετίζονται με τις ποιότητες του πνεύματος, βρίσκονται encapsulated πίσω από έναν καθρέφτη στην κοιλιά. Οι καθρέφτες, όπως ο λευκός πηλός ή το άνοιγμα ορισμένων θαλάσσιων κοχυλιών, παραπέμπουν στον κόσμο των προγόνων, έναν εικονικό κόσμο κάτω από την επιφάνεια του νερού, αντίθετος από τον κόσμο των ζωντανών.