Αρχαία Ρωμαϊκή Κολιέ με ρωμαϊκές γυάλινες χάντρες

Προσοχή: λόγω τελωνειακών κανονισμών μπορούμε να αποσταλέι μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ πριν από την υποβολή προσφοράς.

Κολιέ με ρομαϊκά γυάλιναμα τουζουρί γαλακτώδη στην χειροποίητη σχεδίαση με πολλαπλά κρεμαστά. Τα αρχαία κομμάτια έχουν ασφαλώς επανασυσταθεί με σύγχρονα υλικά και εξαρτήματα.

Συνολικό μήκος: ± 53,5 εκ.
Διάμετρος κόκκων: ± 6,7 mm μέγίστη

Πιστοποιητικό:
Το Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (PDF) διατίθεται κατόπιν αίτησης για όλα τα κομμάτια με αρχική τιμή άνω των €100.

Κατάσταση:
Καλή κατάσταση και φορέσιμο. Τα αρχαία κομμάτια έχουν επαναστερεωθεί και συνδυαστεί με σύγχρονα χρυσό-επίχρυσα spacers και εξαρτήματα. Ελαφρές επιφανειακές ατέλειες και ενδείξεις φθοράς ανάλογες με την ηλικία και τη χρήση.

Προέλευση:
Αποτελείται από κόκκους που προέρχονται από διάφορες παλαιές συλλογές, acquisitions στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 2016–2024.

Χαρακτήρας:
Κάθε αρχαίο κόκκο παρουσιάζει λεπτές παραλλαγές και ενδείξεις ηλικίας, αντικατοπτρίζοντας τη μακριά του ιστορία και προσθέτοντας στη μοναδική γοητεία κάθε σύνθεσης.

Σημειώστε:
Φωτογραφήθηκε σε επαγγελματικό στούντιο ενάντια σε βαθύ μαύρο φόντο για ενίσχυση αντίθεσης και λεπτομερειών. Οι συνθήκες φωτισμού στο στούντιο και οι ατομικές ρυθμίσεις οθόνης μπορεί να επηρεάσουν ελαφρώς την εμφάνιση των χρωμάτων.

Ιστορικό υπόβαθρο:
Το γυαλί υπήρχε σε φυσικές μορφές από προϊστορικούς χρόνους. Ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν πρώτοι να παράγουν γυαλί γύρω πριν από 4.000 χρόνια στη Μεσοποταμία, όταν τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνδυάζουν άμμο, σόδα και ασβέστη.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμενε πολυτελή ύλη που προοριζόταν για τις ανώτερες τάξεις. Σε ολόκληρο τον Μεσόγειο κόσμο, οι γυαλοπλάστες ανέπτυξαν τεχνικές όπως το ρίξιμο, το σχηματισμό πυρήνα και το μαρμάρινο γυαλί, πειραματιζόμενοι με χρωστικές χρησιμοποιώντας μεταλλικά οξείδια περιλαμβάνοντας κοβάλτιο και χαλκό.

Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν την παρασκευή γυαλιού μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου τον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση της φυσητής γυαλί μέσα μετέβαλε την παραγωγή, επιτρέποντας μεγαλύτερης κλίμακας κατασκευή. Προσθέτοντας διοξείδιο μανδάνιο, οι ρωμαϊκοί γυαλάδες μπορούσαν να παραγάγουν αχρωματικό ή “aqua” γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και χρησιμοποιήθηκε ευρέως για κόκκους, αγγεία, ψηφιδωτά και τζάμια παραθύρων. Διανεμήθηκε σε όλη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πέραν αυτής, φτάνοντας περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω του Δρόμου του Μεταξιού, μέχρι την Κίνα.