Μετα-μεσαιωνική Ασημί Πειρατικός θησαυρός, νόμισμα τύπου cob - 1 Ρέαλ 1742, Αποικιακή Ισπανία

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ πριν από τη δημοπράτηση.

Κολλωνιακή Ισπανία, τύπος 1 ασημένιου Reales 'Πυλώνες και Κύματα', νομισµένος στο Potosí (Βολιβία) το 1742.

Επάsurface: Οι Πύργοι του Ηρακλή πάνω από μια σειρά κυμάτων, PLV / SVL / TRA στη μέση, ημερομηνία 1742 από κάτω.
Ανατύπωση: Σχίσμα της Ιερουσαλήμ, λέοντες και κάστρα σε τετράπλευρες θέσεις.

Διάμετρος: 18,6 χλστ
Βάρος: 3,03 γ
Κατάσταση: πολύ καλή κατάσταση, ασυνήθιστος κόψιμος νομίσματος που αποτελεί τυπικό χαρακτηριστικό αυτού του τύπου. Σημάδια φθοράς συμβατά με την ηλικία και τη χρήση.

COB COINS AND PIRATE TREASURE
Cob coins (“macuquinas”) were the rough, hand-hammered silver coins of the Spanish Empire, struck mainly in Mexico and Potosí from the late 1500's onward. Their irregular, chunk-like shapes and bold cross designs made them instantly recognizable. These were the classic “pieces of eight” that filled pirate chests during the Golden Age of Piracy (1650–1730), plundered from Spanish galleons and smuggled across the Caribbean.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΕΠΑΥΤΗΡΙΑ
Όταν τελείωσε η Χρυσή Εποχή, η πειρατεία συρρικνώθηκε, αλλά δεν εξαφανίστηκε. Απομονωμένες ομάδες επιδρομέων και λαθρεμπόρων συνέχισαν να πλήττουν τα πλοία, και η γραμμή μεταξύ πειρατείας και ιδιωτεία συχνά θολώνει. Κατά τον Πόλεμο του Jenkins’ Ear (1739–1748), Βρετανοί και Ισπανοί ιδιωτερείς λεηλάτησαν ο ένας το πλοίο θησαυρού του άλλου, διατηρώντας τους θαλάσσιους δρόμους επικίνδυνους για το ισπανικό ασήμι.

ΣΕ ΕΝΑΝ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΕΙΔΟΣ
Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της αυτοκρατορίας μετακινήθηκε στο νέο, μηχανικά κατασκευασμένο πυξίδιο (Columnario) από το 1732, το Μιντ του Ποτοσί συνέχισε να παράγει κόμπια μέχρι τη δεκαετία του 1740, ιδίως σε μικρότερους ονομαστικούς. Αυτές οι αργότερες εκδόσεις ταξίδευαν ακόμη με τα θησαυροφόρα στόλους, και πολλοί κατέληξαν σε γνωστά ναυάγια του μέσου 18ου αιώνα. Ως αποτέλεσμα, τα κόμπια έγιναν σύμβολο όχι μόνο λεηλασίας των πειρατών, αλλά και της ευρύτερης αφήγησης της μετααλήθειας ισπανικού διασχόμενου ασημιού· από τις επιδρομές της Καραβικής Ρεγίνης του 1600 μέχρι θησαυροκάραβους που χάθηκαν δεκαετίες αργότερα.

Ο ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Αυτό το νόμισμα, με το σχέδιο σταυρού από τη μια όψη και τους Πύργους του Ηρακλή από την άλλη, ανήκει στην τελευταία γενιά ων κόμπων. Σύντομα μετά, αυτά τα ανομοιογενή νομίσματα κοπήκαν πλήρως από τα ομοιόμορφα πυργιακά δολάρια, καθιστώντας αυτό το τεμάχιο επιζών ενός μεταβατικού τέτοιου χρόνου.

ΠΟΤΟΣΙ, ΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΒΟΥΝΟ
Το Ποτόσι (σήμερα στη Βολιβία) υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα νομισματοκοπεία ασημιού της Ισπανικής Αυτοκρατορίας. Από τα τέλη του 1500, τεράστια ποσά ασημιού εξορύσσονταν από το Cerro Rico («Πλούσιο Όρος») και ιχθύονταν σε νομίσματα που κυκλοφόρησαν σε ολόκληρη την Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική.
Αρχίζοντας το 1732, ο Στέφανος διέταξε τη μετάβαση σε μηχανικά κομμένα πυργιοδολάρια, αλλά το Ποτόσί αντιστάθηκε. Η μέθοδος με σφυριά ήταν φθηνότερη, ταχύτερη και οικεία στην τοπική αγορά. Οι βίδες ψάχνθηκαν καλύτερο εξοπλισμό και ικανούς χαρακτήρες, που ήταν σπάνιοι στα Άνδεις. Ως αποτέλεσμα, τα ευρέως αποδεκτά κούμπια του Ποτόσί συνέχισαν να υπάρχουν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού.