Ύστερη Ρωμαϊκή / Πρώιμη Βυζαντινή Terracotta Λάμπα πετρελαίου

Προσοχή: λόγω των κανονισμών τελωνείου μπορούμε να στέλνουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε φροντίστε να έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ πριν από την υποβολή προσφοράς.

Ένα εκλεκτό αργολαμπτήρα θερμομίλτης από αργολό κεραμικό πούρο ρωμαϊκών τελών με οβάλ σωλήνα σώματος και κυκλικό δίσκο, διακοσμημένος με κεντρικό ελαφάκι, πλαϊσμένο από δύο τρύπες γέμισματος. Οι ώμοι του λαμπτήρα διακοσμούνται και από τις δύο πλευρές με σειρά τεσσάρων φύλλων πλούσιου κισσού / διακοσμήσεις λουλουδιών. Στην κορυφή του λαμπτήρα υπάρχει μια συμπαγής λαβή που είναι πλατυμένη και στις δύο πλευρές. Ο λαμπτήρας κάθεται πάνω σε ποδιού με δαχτυλίδι.

± 130,2 x 80,8 mm
Κατάσταση: Καλή και σταθερή κατάσταση, η λαβή έχει μερικώς αποκατασταθεί. Πολύ ωραία αναπαράσταση του ελαφιού με λεπτομερή σχεδίαση. Κάποιες επικαλύψεις άμμου. Σημάδια φθοράς που συνάδουν με ένα αρχαίο αντικείμενο.

Πιστοποιητικό Γνησιότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (pdf-format).

-> Τα πηλούχια λαμπτήρες αναπτύχθηκαν πρώτα στη Χαλκοκρατία, αρχικά σχεδιασμένα ως ανοιχτά αγγειώδη σκεύη. Με τον χρόνο εξελίχθηκαν σε πιο κλειστές μορφές ώστε να αποφεύγονται διαρροές λαδιού και κατασκευάζονταν με διάφορες μεθόδους: χειροποίητη φόρμα, στρογγυλή σφυρηλάτηση και παραγωγή καλουπιών.

Η χρήση καλουπιών για την κατεργασία των λαμπτήρων έγινε σημαντική κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου (323–31 π.Χ.). Οι λαμπτήρες συνήθως κατασκευάζονταν με καλούπια δύο μερών, σχηματίζοντας τα άνω και κάτω τμήματα του λαμπτήρα. Το ανώτερο καλούπι συχνά περιλάμβανε πολύπλοκα ανάγλυφα σχέδια τα οποία αποτυπωνόταν στην αργίλιο. Αυτή η μέθοδος επιτάχυνε την παραγωγή και επέτρεψε επίσης να προστεθούν περισσότερες διακοσμήσεις στην επιφάνεια της αργίλου.

Οι λαμπτήρες λαδιού ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς στη Μεσογειακή περιοχή, όπου το ελαιόλαδο ήταν άφθονο και εξυπηρετούσε ως αποδοτικό καύσιμο. Άλλες φυτικές έλαιες και ζωικά λίπη μπορεί επίσης να χρησιμοποιήθηκαν. Για το φως των λαμπτήρων, οι κηροί από υλικά όπως ίνες φυτών, πάπυρος ή λινό τοποθετούνταν.

Πέρα από τη οικιακή χρήση, οι λαμπτήρες λαδιού φωτίζουν διάφορες περιστάσεις. Ήταν απαραίτητοι σε ρωμαϊκές εορτές, στους τεράστιους εσωτερικούς χώρους ναών και θρησκευτικών ιεροσυλών, καθώς και σε σκοτεινούς χώρους όπως οι κατακόμβες. Στην αρχαία Ρώμη, οι λαμπτήρες μερικές φορές προσφέρονταν ως αφιερωτικά δώρα στις θεότητες. Επιπλέον, χρησιμοποιούνταν και ως κτεριστικά σε τάφους, συμβολίζοντας το φως για τη μεταθανάτια ζωή.