Αρχαία Ελληνική Αγγειοπλαστική Λάμπα λαδιού, Τύπος Deneauve X (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: Λύχνος λαδιού, Τύπος Deneauve X
MATERIAL: Κεραμική
CULTURE: Ελληνικός
PERIOD: 2ος αιώνας π.Χ.
DIMENSIONS: Διαστάσεις: 32 mm x 65 mm x 85 mm
CONDITION: Καλή κατάσταση. Περιλαμβάνει βάση
PROVENANCE: Από Γαλλική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε πριν από τη δεκαετία του 1990

Comes with Certificate of Authenticity and European Union export license

If you bid outside European Union and win the item, we must request a new export license to your country and the shipment will delay between 3 - 5 weeks.

Η ιστορία των αρχαίων ελληνικών λαδιού λαμπτήρων αντικατοπτρίζει μια σταδιακή τεχνολογική και αισθητική εξέλιξη, μεταβαίνοντας από απλά, ανοιχτά σκεύη σε πιο κλειστά, εξελιγμένα σχήματα. Οι αρχαιότεροι λαμπτήρες, που χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού, ήσαν βασικοί, φτιαγμένοι με τροχό, ανοιχτές δίσκοι από κεραμικό πηλό, με μια στενή άκρη για να δημιουργηθεί ένα απλό στόμιο όπου θα ακουμπά η ίνα καύσης (συνήθως λινό ή φυτικός φυτικός καμάτη). Αυτό το απλό σχέδιο ήταν επιρρεπές σε διαρροή λαδιού, αλλά μέχρι τον 6ο και 5ο αιώνα π.Χ.—στην ακμή της Κλασικής περιόδου—τα εργαστήρια της Αθήνας τελειοποίησαν τον λαμπτήρα «παδλοκ» (γνωστό και ως «Αττικός τύπος»). Αυτό το στυλ ήταν κατασκευασμένο με τροχό, είχε στρογγυλεμένο, πιο κλειστό σώμα, μια έντονη οπή πλήρωσης, έναν μακρύτερο διασωληνωμένο ακροστόμιο και συχνά μια λαβή σε βρόχο ή ιμάντα, προσφέροντας μεγαλύτερο έλεγχο της φλόγας και μειώνοντας τη σπατάλη του καυσίμου, συνήθως ελαιόλαδου.

Μια σημαντική μετάβαση στην παραγωγή λαμπτήρων στην Ελληνιστική περίοδο (ξεκινά περίπου το 323 π.Χ.) έγινε με την εισαγωγή καλουπιών λαμπτήρων. Ενώ οι προηγούμενοι ελληνικοί λαμπτήρες ήταν κυρίως χρηστικοί και διέθεταν μόνο μια μαύρη γλίστρα διακόσμησης για να μειώσει τη διείσδυση λαδιού, η χρήση καλουπιών επέτρεψε μαζική παραγωγή και εκτεταμένη διακόσμηση. Το σώμα became fully enclosed, with decoration focused on the lamp's shoulder or discus (the central upper surface). Common motifs included mythological figures, masks, animals, and decorative patterns like rosettes and vines. This new manufacturing technique allowed for greater detail and standardization, making Greek lamps, particularly those from centers like Athens and Asia Minor, highly sought after and widely exported throughout the Mediterranean world, thus influencing later Roman designs.

Beyond their essential function as a portable and fixed source of artificial light, Greek oil lamps held important ritual and symbolic significance. They were an indispensable fixture of both domestic life and public spaces, used to illuminate homes, shops, and shrines after sunset. Crucially, oil lamps were frequently employed in religious ceremonies, serving as votive offerings to deities, or placed in burial chambers to provide light for the deceased in the afterlife, a practice common across the ancient Mediterranean. The presence of a maker's mark (often a stamp on the base) on many Hellenistic mold-made lamps also demonstrates their economic importance, serving as a rudimentary form of quality control and branding that is invaluable today for dating and tracing ancient trade networks.