Αρχαία Ρωμαϊκή Μπρούντζος Μικρό άγαλμα ενός ποντικιού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: Στατουέττα ποντικιού
ΜΟΡΦΗ: Μπρούτζος
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος–3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 17 χιλ. x 27 χιλ.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από Ολλανδική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε πριν από το 2000.

Δίδεται με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια Εξαγωγής

Αν κάνετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να υποβάλουμε αίτηση για άδεια εξαγωγής προς τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3–5 εβδομάδες.

Τα στατουέττα ποντικιών στον ρωμαϊκό κόσμο αντιπροσωπεύουν μια γοητευτική και περιέργως μικρή υποκατηγορία της αρχαίας «τέχνης του είδους», που εστίαζε στην παρατήρηση της καθημερινής ζωής. Αυτές οι μικρές φιγούρες, συνήθως χυτές σε μπρούντζο, ήταν αξιοσημείωτα ρεαλιστικές, απεικονίζοντας τον ποντίκι σε φυσιοκρατικές στάσεις—συχνά σκυμμένο πάνω σε ένα κομμάτι φαγητού ή ροκανίζοντας έναν καρπό.

Ενώ οι αγάλματα μεγαλύτερα από τη ζωή προορίζονταν για θεούς και αυτοκράτορες, αυτά τα μινούρα ζώα αντικατοπτρίζουν την ρωμαϊκή εκτίμηση για το παιχνιδιάρικο και το οικείο, serving as decorative items that brought a sense of playfulness to the home.

Ο συμβολισμός του ποντικιού στην ρωμαϊκή κουλτούρα ήταν πολυεπίπεδος, ranging from a household nuisance to a creature of religious significance. Σε ορισμένα συμφραζόμενα, το ποντίκι συνδεόταν με τον Απόλλωνα Σμίνθη (Απόλλων ο Θεός-ποντίκι), ο οποίος είχε τη δύναμη να προκαλεί ή να αποτρέπει επιδημίες. Ωστόσο, οι περισσότερες οικιακές στατουέττες πιθανώς προορίζονταν ως αποτροπαϊκά γούρια ή «μενταγιόν» που φέρνουν καλή τύχη. Δεδομένου ότι τα ποντίκια διακρίνονται στην εύρεση τροφής στα πιο κρυφά σημεία, συχνά θεωρούνταν σύμβολα αφθονίας ή εξυπνάδας, και η ύπαρξη μιας μπρούντζινης εκδοχής στο σπίτι θα μπορούσε να αποτελεί χιουμοριστική υπόμνηση στους «μη καλεσμένους» του ρωμαϊκού αποθηκευτικού χώρου.

Τεχνικά, αυτά τα διακοσμητικά αποκαλύπτουν τη ρωμαϊκή τεχνική στην χύτευση με απώλεια κεριού σε μινιατούρα κλίμακα. Οι τεχνίτες κατάφεραν να αποδώσουν λεπτομέρειες όπως η υφή της γούνας, το λεπτό καμπύλο της ουράς, και τα μικροσκοπικά ματιά-κομβάκια. Πολλά από αυτά τα ποντίκια σχεδιάστηκαν ως ελεύθερα διακοσμητικά για ράφια ή τραπέζια, αλλά ορισμένα ήταν επίσης συνδεδεμένα σε μεγαλύτερα αντικείμενα, όπως τα χερούλια λαμπτήρων λαδιού ή τα καπάκια από μπρούντζινα αγγεία.

Αυτά τα μικρά, απτικά αντικείμενα μας θυμίζουν ότι η ρωμαϊκή τέχνη δεν ήταν πάντα σοβαρή ή μνημειώδης· αγκάλιαζε επίσης τα μικρά, τα οικεία και ακόμη και τα πονηρά στοιχεία του φυσικού κόσμου.