Αρχαία Ρωμαϊκή Terra Sigillata Θραύσμα πιάτου κεραμικού σκεύους με σήμα κατασκευαστή «NPIS» (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: θραύσμα πιάτου-σκεύους με σήμανση κατασκευαστή «NPIS»
ΥΛΙΚΟ: Terra Sigillata
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 2ος–3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 59 mm x 35 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΚΑΤΑΓΟΡΑ: Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, αποκτηθείσα μεταξύ 1980 και 1990

Παρέχεται με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια Εξαγωγής.

Αν συμμετάσχετε σε δημοπρασία εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να εκδώσουμε άδεια εξαγωγής για τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Terra sigillata, λατινικής προέλευσης όρος που σημαίνει «εμπερασμένο χώμα» ή «πήλινο υλικό που φέρει μικρές εικονιστικές απεικονίσεις» (sigilla αναφέρονται στην σφραγίδα του κατασκευαστή), είναι ένας συγκεκριμένος τύπος καλής ποιότητας, μαζικά παραγόμενής ρωμαϊκής τραπεζοκομίας που ήταν δημοφιλής από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. Το διακριτικό του χαρακτηριστικό είναι το φωτεινό, χαρακτηριστικό κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα και ένα επιθυμητό γυαλιστερό επιφανειακό φιλμ που μιμείται την εμφάνιση μεταλλικών σκευών. Αυτό το γυαλιστερό φινίρισμα επιτυγχανόταν όχι με πραγματικό γυαλί, αλλά εφαρμόζοντας ένα λεπτό στρώμα εξαιρετικά καθαρών κολλοειδών κόκκων πηλού, πλούσιων σε σιδήρο, πάνω στο δερματικά στερεωμένο σκεύος. Το φιλμ στη συνέχεια συγκολλήθηκε (εν μέρει λιώσει και συγκολληθεί) κατά τη φάση της καύσης σε θερμοκρασίες γύρω στους 950–1050º, με αποτέλεσμα ένα επίχρισμα που ήταν κατά ένα μεγάλο μέρος αδιάβροχο και ανθεκτικό.

Η Terra sigillata ήταν ιδιαίτερα τυποποιημένη και συχνά διακοσμημένη σε ανάγλυφο. Μεγάλο μέρος των λεπτών, διακοσμημένων ειδών δημιουργούνταν με καλούπια, όπου σφραγίδες (poinçons) μεγάλης ποικιλίας φιγορών—όπως μυθολογικές ιστορίες, σκηνές θηρευτικές ή διακοσμητικά άνθη—πιέζονταν στην εσωτερική επιφάνεια του καλουπιού. Αυτή η διαδικασία επέτρεπε τη γρήγορη, μαζική παραγωγή περιπλεγμένων σχεδίων. Το πρώτο και υψηλότερης ποιότητας κέντρο παραγωγής ήταν το Arretium (σύγχρονο Arezzo, Ιταλία), που παρήγαγε «Arretine Ware». Μετά την πτώση του, η παραγωγή μεταφέρθηκε στη Γαλλία και τη Γερμανία (Gaul) σε σημαντικές περιοχές όπως La Graufesenque και Lezoux, όπου ήταν γνωστή ως «Samian Ware». Αργότερα εργαστήρια στην Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική εκτείνανε την εξάπλωση του στυλ, εξασφαλίζοντας τη διαθεσιμότητά του σε ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Τα θραύσματα Terra sigillata έχουν εξαιρετική αξία για τους αρχαιολόγους, serving ως ένα βασικό «ευρετήριο απολιθώματος» ή χρονολογικός δείκτης για την ημερολόγηση ρωμαϊκών τοποθεσιών. Αυτό οφείλεται στη διαδεδομένη κατανομή του κεραμικού, τα τυποποιημένα σχήματα (συνήθως ταξινομούνται με τυπολογίες όπως οι μορφές Dragendorff) και στην κοινή πρακτική των κεραμουργών να σφραγίζουν τα ονόματά τους ή τα σήματα εργαστηρίου (sigilla) στα βάσεις των σκεύων. Οι περίοδοι παραγωγής αυτών των διακριτών σφραγιστικών βημάτων και οι συγκεκριμένες μορφές σκεύους (όπως η κούπα Dragendorff 27 ή ο σκύλος 37) συχνά χρονολογούνται με ακρίβεια, με ορισμένες φορές μέχρι τη δεκαετία. Επομένως, η εύρεση ενός σφραγισμένου θραύσματος επιτρέπει στους αρχαιολόγους να χρονολογήσουν το στρώμα γης (στρώμα) όπου βρέθηκε, παρέχοντας κρίσιμες γνώσεις για τη χρονολογία, την οικονομία, τα εμπορικά δίκτυα και τον βαθμό ρωμαϊκοποίησης σε μια συγκεκριμένη περιοχή.